- Indien blijkt dat een partij niet bestaat, of dat zij niet rechtsgeldig in het geding is verschenen doordat een daartoe niet bevoegde voor haar is opgetreden of tot het voeren van een geding opdracht heeft gegeven, geschiedt een veroordeling in de kosten, wanneer daartoe aanleiding is, in plaats van ten laste van de partij in naam van wie in rechte is opgetreden, ten laste van de gemachtigde of advocaat van die partij, of van degene die tot het voeren van het geding opdracht heeft gegeven, in het eerste geval onverminderd het verhaal van die advocaat of gemachtigde op zijn opdrachtgever.
- Alvorens aldus te beslissen, stelt de rechter de betrokkene in de gelegenheid zijn standpunt naar voren te brengen en toe te lichten.
Artikel 245 Rechtsvordering (245 Rv)
Kostenveroordeling van de gemachtigde of de opdrachtgever
Wettekst
Toelichting
Soms blijkt tijdens een procedure dat de partij op wiens naam wordt geprocedeerd helemaal niet bestaat, of dat iemand zonder de bevoegdheid daartoe namens haar is opgetreden of opdracht tot de procedure heeft gegeven. Een kostenveroordeling tegen die naam heeft dan geen zin. Artikel 245 Rv verlegt de rekening daarom naar degene die het werkelijk in gang zette: de gemachtigde of advocaat, of degene die de opdracht tot het voeren van de procedure gaf.
Wanneer dit speelt
- De partij bestaat niet — er wordt geprocedeerd op naam van een rechtspersoon die nooit is opgericht of al is opgehouden te bestaan.
- Onbevoegde vertegenwoordiging — iemand treedt op namens een ander zonder daartoe gerechtigd te zijn.
- Onbevoegde opdracht — degene die de opdracht tot procederen gaf, mocht dat namens de partij niet doen.
Wie de kosten draagt
De rechter kan de kosten leggen bij de gemachtigde of de advocaat die optrad, of bij degene die de opdracht gaf. Gaat het om de advocaat of gemachtigde, dan behoudt die het recht om de kosten te verhalen op zijn eigen opdrachtgever; hij blijft dus niet zonder meer met de schade zitten als hij zelf te goeder trouw op onjuiste informatie is afgegaan. De wederpartij, die intussen wel kosten heeft gemaakt om zich te verweren, heeft in ieder geval iemand die kan worden aangesproken.
Eerst hoor en wederhoor
Voordat de rechter zo beslist, moet hij de betrokkene de gelegenheid geven zijn standpunt naar voren te brengen en toe te lichten. Dat is een wezenlijke waarborg: het gaat om iemand die zelf geen partij in het geding is en die anders zonder verweer met een veroordeling zou worden geconfronteerd. Hij kan uitleggen op welke opdracht of volmacht hij afging en waarom hem geen verwijt treft. De rechter is bovendien niet verplicht om deze route te kiezen; hij doet dat wanneer daartoe aanleiding bestaat.
Een voorbeeld: een incassogemachtigde dagvaardt namens een besloten vennootschap die enkele jaren eerder is ontbonden en uitgeschreven. De gedaagde schakelt een advocaat in, voert verweer en wint. Omdat er geen bestaande partij is die in de kosten kan worden veroordeeld, kan de rechter de gemachtigde of de opdrachtgever daartoe veroordelen, nadat die de kans heeft gehad zich daarover uit te laten.
In de praktijk
Controleer voordat u een procedure begint of de partij die u vertegenwoordigt daadwerkelijk bestaat en of degene die u de opdracht geeft daartoe bevoegd is; een uittreksel uit het handelsregister en een duidelijke opdrachtbevestiging voorkomen veel ellende. Bent u gedaagde en heeft u het vermoeden dat uw wederpartij niet bestaat, breng dat dan zo vroeg mogelijk naar voren, zodat de rechter er nog wat mee kan. Wordt u zelf als gemachtigde aangesproken, gebruik dan de gelegenheid om uw standpunt toe te lichten. Wordt u daarna toch persoonlijk in de kosten veroordeeld, dan kunt u die beslissing zelf aan de hogere rechter voorleggen, ook als de partijen in de zaak geen rechtsmiddel instellen; let dan wel op de termijn die daarvoor geldt.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Te laat een beroep op kostenverhaal bij de gemachtigde
Een gemeente baseerde een tegenvordering op de regel dat een kostenveroordeling onder omstandigheden ten laste van de gemachtigde of advocaat komt in plaats van de partij in wiens naam is opgetreden. De Hoge Raad doet de zaak zelf af en oordeelt dat dit artikel de gemeente niet kan baten: zij had zich daarop pas beroepen nadat het vonnis in kracht van gewijsde was gegaan, en had nagelaten van dat vonnis hoger beroep in te stellen en zich in dat hoger beroep op deze bepaling te beroepen. De tegenvordering wordt afgewezen.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.