- De rechter kan in alle gevallen en in elke stand van de procedure partijen of een van hen bevelen bepaalde stellingen toe te lichten of bepaalde, op de zaak betrekking hebbende gegevens over te leggen.
- Als daarvoor gewichtige redenen zijn, kunnen partijen dit weigeren of de rechter meedelen dat uitsluitend hij kennis zal mogen nemen van de toelichting of de gegevens.
- De rechter beslist of de in het tweede lid bedoelde weigering of de beperking van de kennisneming gerechtvaardigd is.
- Als de rechter beslist dat de weigering of de beperking niet gerechtvaardigd is, maar een partij blijft weigeren te voldoen aan een bevel als bedoeld in het eerste lid, wordt de zaak voor de verdere behandeling verwezen naar een andere kamer, die uit de weigering van die partij de gevolgtrekking kan maken die hij geraden acht.
- Als de rechter beslist dat de weigering gerechtvaardigd is, vervalt de verplichting. De rechter kan dan slechts met toestemming van de andere partijen uitspraak doen mede op de grondslag van die toelichting of die stukken. Wordt de toestemming geweigerd, dan wordt de zaak voor de verdere behandeling verwezen naar een andere kamer, die uit de weigering van de andere partijen de gevolgtrekking kan maken die hij geraden acht.
- De rechter kan de zaak voor de beslissing, bedoeld in het derde lid, ook meteen verwijzen naar een andere kamer. Na de beslissing van die andere kamer wordt de zaak voor de verdere behandeling terugverwezen naar de rechter, die uit een weigering van partijen als bedoeld in het vierde of vijfde lid de gevolgtrekking kan maken die hij geraden acht.
- Het tweede tot en met zesde lid zijn van overeenkomstige toepassing als een partij de rechter meedeelt dat zij zelf bepaalde stellingen wil toelichten of bepaalde, op de zaak betrekking hebbende gegevens in de procedure wil overleggen waarvan uitsluitend de rechter of ook een gemachtigde als bedoeld in artikel 22a kennis mag nemen.
Artikel 22 Rv: Het bevel om stellingen toe te lichten of stukken over te leggen
Het bevel om stellingen toe te lichten of stukken over te leggen
Wettekst
Toelichting
De rechter hoeft niet af te wachten wat partijen hem uit zichzelf vertellen. Hij kan in elke stand van de procedure bevelen dat een partij bepaalde stellingen toelicht of bepaalde stukken en gegevens overlegt die op de zaak betrekking hebben. Zo kan hij gaten in het dossier dichten die anders tot een beslissing op onvolledige informatie zouden leiden. Het artikel regelt daarnaast uitvoerig wat er gebeurt als een partij zegt dat zij het gevraagde niet kan of wil prijsgeven.
Weigeren om gewichtige redenen
Een partij mag zich tegen het bevel verzetten, maar alleen om gewichtige redenen. Er zijn dan twee smaken: volledig weigeren, of meedelen dat uitsluitend de rechter van de toelichting of de stukken mag kennisnemen. Aan gewichtige redenen valt te denken bij bedrijfsgevoelige gegevens, bij gegevens over de gezondheid of het privéleven van anderen, of bij informatie die onder een geheimhoudingsplicht valt. De rechter beslist vervolgens of die weigering of beperking gerechtvaardigd is.
Als de weigering niet wordt aanvaard
Oordeelt de rechter dat de weigering niet terecht is en blijft de partij toch weigeren, dan gaat de zaak voor de verdere behandeling naar een andere kamer. Die andere kamer mag uit de weigering de gevolgtrekking maken die zij geraden acht. Zo wordt voorkomen dat de rechter die de vertrouwelijke stukken inhoudelijk heeft beoordeeld ook de zaak verder afdoet.
Als de weigering wel wordt aanvaard
Wordt de weigering gerechtvaardigd geacht, dan vervalt de verplichting. De rechter mag dan alleen mede op basis van die toelichting of die stukken beslissen als de andere partijen daarmee instemmen. Weigeren zij die toestemming, dan gaat de zaak eveneens naar een andere kamer, die op haar beurt aan die weigering gevolgen mag verbinden. Op deze manier houdt de wet vast aan het beginsel van artikel 19 Rv: er wordt niemand veroordeeld op basis van stukken die hij niet kent, tenzij hij daarmee zelf akkoord gaat.
- Meteen doorschuiven mag ook. De rechter kan de beoordeling van de weigering vanaf het begin aan een andere kamer overlaten en de zaak daarna terugkrijgen.
- Op eigen initiatief. Dezelfde regeling geldt als een partij zelf stukken wil inbrengen waarvan alleen de rechter of een gemachtigde mag kennisnemen.
- De gemachtigde. Voor die beperkte kennisneming verwijst de wet naar de gemachtigde als bedoeld in artikel 22a Rv.
Een voorbeeld
In een geschil over een afgebroken samenwerking beveelt de rechter een onderneming haar calculaties over te leggen. Die stellen dat daarin haar volledige kostprijsopbouw zichtbaar wordt en dat de wederpartij een directe concurrent is. De rechter kan dan beslissen dat dit een gewichtige reden is, waarna de verplichting vervalt en de stukken alleen met toestemming van de ander in de beoordeling worden betrokken.
In de praktijk
Krijgt u zo'n bevel, negeer het dan niet en volsta niet met een algemene opmerking over vertrouwelijkheid. Leg concreet uit welke belangen op het spel staan en welk deel van de stukken het betreft; vaak is een geschoonde versie of een beperkte kennisneming een werkbare tussenweg. Blijft u weigeren terwijl de rechter de weigering niet gerechtvaardigd acht, dan gaat de zaak naar een andere kamer, die uit die weigering de gevolgtrekking kan maken die zij geraden acht.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer zijn er gewichtige redenen?
De vraag was of de Staat zich tegenover de burgerlijke rechter kon beroepen op een wettelijke geheimhoudingsplicht uit de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. De Hoge Raad leidt uit art. 22 Rv af dat de plicht van partijen om inlichtingen te geven en stukken over te leggen niet onder alle omstandigheden geldt: gewichtige redenen kunnen een weigering rechtvaardigen. Een wettelijke geheimhoudingsplicht is daarvoor op zichzelf niet genoeg. Er moet in het concrete geval worden afgewogen of de door die plicht beschermde belangen zwaarder wegen dan het zwaarwegende maatschappelijk belang dat in rechte de waarheid aan het licht komt.
-
In elke stand van het geding
In een procedure over de vereffening van een nalatenschap ging het om de vraag of een erfgenaam recht had op een afschrift van een e-mail van de vereffenaar aan de rechter-commissaris die niet in het geding was gebracht. Dat recht heeft hij niet op de grond dat het stuk in het geding is gebracht. Met het oog op de procedure na verwijzing wijst de Hoge Raad er wel op dat de rechter een partij op de voet van artikel 22 Rv kan bevelen bepaalde, op de zaak betrekking hebbende bescheiden over te leggen, al dan niet op verzoek van een partij of belanghebbende, en dat dit in elke stand van het geding kan. Een partij die geen recht op afschrift heeft, kan dus wel om zo'n bevel vragen.
-
Art. 22 Rv in kort geding
Een werknemer vorderde in kort geding loon bij ziekte zonder de deskundigenverklaring van art. 7:629a BW over te leggen. De Hoge Raad oordeelt dat die eis in kort geding niet geldt en dat het aan de rechter is te bepalen of zo'n verklaring wenselijk is. Daarbij noemt hij als een van de wegen die de rechter open staan dat hij de werknemer op de voet van art. 22 Rv kan bevelen de verklaring te laten opstellen en over te leggen, dan wel zelf een deskundigenbericht gelast. De uitspraak laat zien dat de instructiebevoegdheid ook in een spoedprocedure werkt.
-
Openlegging van boeken is geen recht van partijen
Het hof had geen nadelige gevolgen verbonden aan de houding van partijen die gevraagde inlichtingen en stukken niet gaven. De Hoge Raad oordeelt dat het de rechter vrijstaat aan het niet nakomen van de verplichtingen uit de art. 21 en 22 Rv de gevolgen te verbinden die hij geraden acht. Dat is dus een bevoegdheid: in cassatie kan niet met vrucht worden geklaagd dat de rechter er geen gebruik van heeft gemaakt, zeker niet als dat pas voor het eerst in cassatie wordt bepleit.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.