← Terug 401c · Samenloop van verzet en cassatie na een verstekuitspraak Verder 403 · De cassatietermijn als de verliezende partij overlijdt →

Artikel 402 Rechtsvordering (402 Rv)

De termijn voor het instellen van cassatie

Wettekst

  1. Het beroep in cassatie moet - behoudens in de gevallen waarin de wet een kortere cassatietermijn voorschrijft - worden ingesteld binnen drie maanden, te rekenen van de dag van de uitspraak.
  2. In de gevallen, waarin de wet voor het hoger beroep een kortere termijn heeft voorgeschreven, wordt ook de termijn voor het beroep in cassatie verkort en gesteld op het dubbele van de termijn in die gevallen voor het hoger beroep bepaald.
  3. Indien in de vorige instantie een vordering tot vrijwaring geheel of gedeeltelijk is afgewezen op grond van de afwijzing van de vordering in de hoofdzaak, staat het beroep in cassatie daarvan open tot het moment dat in de hoofdzaak in cassatie het verweerschrift is ingediend.

Toelichting

De hoofdregel is helder: u hebt drie maanden om cassatie in te stellen, te rekenen van de dag waarop de uitspraak is gedaan. Niet vanaf de dag dat u haar ontving, en niet vanaf de betekening door de deurwaarder. Artikel 402 Rv voegt daaraan toe wat er geldt wanneer de wet voor een bepaald soort zaak een kortere termijn kent, en geeft een bijzondere regel voor de vrijwaringszaak.

Drie maanden, en geen dag langer

Wie te laat is, wordt niet-ontvankelijk verklaard: de klachten worden dan niet eens bekeken en de bestreden uitspraak staat definitief vast. Het beroep is ingesteld wanneer de procesinleiding op tijd is ingediend; het zoeken van een cassatieadvocaat en het beoordelen van de kansen moet dus ruim binnen die periode gebeuren.

Kortere termijnen

In bepaalde zaken schrijft de wet een kortere cassatietermijn voor; dan geldt die. Daarnaast is er een rekenregel: kent de wet voor het hoger beroep in zo'n zaak een kortere termijn, dan wordt de cassatietermijn gesteld op het dubbele daarvan. Loop daarom altijd na welk soort zaak u hebt voordat u van drie maanden uitgaat — in spoedeisende en in bijzondere zaken kan de tijd aanzienlijk korter zijn.

De vrijwaringszaak

Het derde lid regelt een situatie die zich makkelijk laat overzien als u weet wat vrijwaring is: een gedaagde betrekt een derde in de zaak omdat die derde uiteindelijk de gevolgen moet dragen, bijvoorbeeld zijn verzekeraar of zijn onderaannemer. Wordt de hoofdvordering afgewezen, dan strandt de vrijwaringsvordering meestal om diezelfde reden.

Voor dat geval geldt een ruimere termijn. Is de vordering tot vrijwaring geheel of gedeeltelijk afgewezen omdat de vordering in de hoofdzaak werd afgewezen, dan kan daartegen cassatie worden ingesteld tot het moment waarop in de hoofdzaak in cassatie het verweerschrift is ingediend.

Een voorbeeld. Een aannemer wordt aangesproken door een opdrachtgever en roept zijn onderaannemer in vrijwaring op. In hoger beroep wijst het gerechtshof beide vorderingen af: de hoofdvordering sneuvelt en de vrijwaring daarmee ook. Gaat de opdrachtgever daarvan in cassatie, dan kan de aannemer nog opkomen tegen de afwijzing in de vrijwaringszaak, tot in de hoofdzaak het verweerschrift is ingediend.

In de praktijk

Noteer de datum van de uitspraak meteen en tel daar de termijn bij op, met een ruime interne deadline. Schakel snel een advocaat bij de Hoge Raad in, want die heeft tijd nodig om het dossier te bestuderen en de klachten te formuleren. Twijfelt u of uw zaak onder een kortere termijn valt, ga daar dan van uit tot het tegendeel is vastgesteld: een gemiste termijn is niet te repareren.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Korte termijn in kort geding

    Hoge Raad · 2013-04-26 · ECLI:NL:HR:2013:BZ5362

    Tegen een arrest in kort geding werd pas ruim na acht weken cassatieberoep ingesteld. De Hoge Raad past de verkorte termijn toe die voor het kort geding geldt en verklaart het beroep niet-ontvankelijk. De uitspraak laat zien dat de korte termijn van artikel 339 lid 2 Rv doorwerkt in de termijn voor het volgende rechtsmiddel.

  2. Verlof van het hof herstelt een verstreken termijn niet

    Hoge Raad · 2004-12-17 · ECLI:NL:HR:2004:AR3170

    Het hof had pas na het verstrijken van de cassatietermijn bepaald dat tegen zijn tussenarrest tussentijds cassatieberoep kon worden ingesteld. De Hoge Raad stelt voorop dat over het begin en einde van beroepstermijnen duidelijkheid moet bestaan en dat daaraan strikt de hand moet worden gehouden. Die beslissing van het hof kon dus niet bewerkstelligen dat het te laat ingestelde beroep alsnog ontvankelijk werd; de termijn van drie maanden van art. 402 lid 1 Rv liep vanaf de dag van het tussenarrest.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 401c · Samenloop van verzet en cassatie na een verstekuitspraak Verder 403 · De cassatietermijn als de verliezende partij overlijdt →