Artikel 222 Rechtsvordering (222 Rv)

Waar verwijzing zaken van de ene rechter naar de andere brengt, gaat artikel 222 Rv over zaken die al bij dezelfde rechter liggen. Lopen daar tegelijk zaken tussen dezelfde partijen over hetzelfde onderwerp, of zijn de zaken met elkaar verknocht, dan kan voeging van die zaken worden gevorderd. De rechter kan ook uit eigen beweging tot voeging overgaan.

Voeging van zaken, niet van partijen

Let op het verschil met de voeging waarbij een derde zich aansluit bij een lopende procedure. Hier gaat het om iets anders: twee dossiers worden samengebracht en verder gelijktijdig behandeld. Dezelfde partijen zijn alleen bij de eerste grond nodig; verknochte zaken kunnen ook worden gevoegd als daarin niet dezelfde partijen optreden. De zaken blijven bovendien zelfstandig: iedere partij procedeert alleen in haar eigen zaak en kan daarin zelf een rechtsmiddel aanwenden.

Wanneer voeging aan de orde is

Er zijn twee ingangen. De eerste is de situatie waarin dezelfde partijen over hetzelfde onderwerp tegelijk twee zaken hebben lopen. De tweede is de verknochtheid: de zaken zijn niet identiek, maar hangen zo samen dat gescheiden behandeling onhandig of zelfs risicovol is.

• Minder kosten. Eén zitting, één bewijsronde, één beoordeling van de feiten.
• Geen tegenstrijdige uitspraken. Dat is bij verknochte zaken het belangrijkste argument.

- Meer overzicht. De rechter ziet het hele geschil in samenhang en kan gerichter sturen.

Het moment waarop u het vraagt

Voor het instellen van de vordering gelden dezelfde momenten als bij verwijzing. De eiser kan haar alleen instellen bij de inleidende dagvaarding of bij incidentele conclusie vóór het antwoord. De gedaagde moet haar instellen bij een met redenen omklede conclusie vóór alle weren, op de roldatum die voor het antwoord is bepaald. Wie eerst inhoudelijk antwoordt en daarna om voeging vraagt, komt te laat.

Omdat de rechter ook ambtshalve kan voegen, loont het om de samenhang in elk geval te signaleren. Zelfs als uw eigen moment voorbij is, kan een goed onderbouwde opmerking de rechter op het idee brengen de zaken samen te behandelen.

Een voorbeeld

Een huurder en een verhuurder procederen bij dezelfde rechtbank over achterstallige huur, terwijl in een tweede zaak tussen hen wordt gestreden over gebreken aan het gehuurde en de daarmee samenhangende huurvermindering. De feiten overlappen volledig. De huurder vordert vóór alle weren voeging van beide zaken, zodat één rechter beoordeelt wat er aan de woning mankeerde en wat er nog te betalen valt.

In de praktijk

Kijk aan het begin van een procedure of er tussen dezelfde partijen nog meer speelt bij hetzelfde gerecht. Is dat zo, breng de samenhang concreet in kaart: dezelfde overeenkomst, dezelfde gebeurtenis, dezelfde getuigen. Vraag voeging op het juiste moment en onderbouw wat gescheiden behandeling voor risico's meebrengt. Ziet u het pas later, meld het dan alsnog; de rechter mag zelf beslissen de zaken te voegen.