← Terug 475ab · De begrippen bij de beslagvrije voet Verder 475db · Wat er op de beslagvrije voet in mindering komt →

Artikel 475da Rv: De hoogte van de beslagvrije voet

De hoogte van de beslagvrije voet

Wettekst

  1. De beslagvrije voet bedraagt ten hoogste: a. voor een alleenstaande: € 2.208,48; b. voor een alleenstaande ouder: € 2.543,75; c. voor gehuwden zonder kinderen: € 2.905,79; d. voor gehuwden met een of meer kinderen: € 3.179,68.
  2. Met inachtneming van het eerste lid bedraagt de beslagvrije voet: a. voor een alleenstaande (95% x A) + (((C - D) / 12) x E) + (I x (F / 12), of, als dat minder is, H-J); b. voor een alleenstaande ouder: (95% x A) + (((C - D) / 12) x E) + (I x (G / 12), of, als dat minder is, H- J) + (((C - D) / 12) x K); c. voor gehuwden zonder kinderen: (95% x B) + (((C - D) / 12) x E) + (I x (G / 12), of, als dat minder is, H-J); d. voor gehuwden met een of meer kinderen: (95% x B) + (((C - D) / 12) x E) + (I x (G / 12), of, als dat minder is, H-J) + (((C - (D + L)) / 12) x K). Hierbij staat • A voor de norm, genoemd in artikel 21, onderdeel a, van de Participatiewet; • B voor de norm, genoemd in artikel 21, onderdeel b, van de Participatiewet; • C voor het tot een jaarinkomen herleide belastbaar inkomen zoals dit is vastgesteld op basis van artikel 475d, eerste lid, van de geëxecuteerde, en, indien van toepassing, zijn echtgenoot; • D voor het drempelbedrag, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel f, van de Wet op de zorgtoeslag, of voor C, indien C lager is dan dit drempelbedrag; • E voor het percentage van het toetsingsinkomen waarmee het drempelinkomen wordt vermeerderd, bedoeld in artikel 2, derde lid, van de Wet op de zorgtoeslag; • F voor het afbouwpercentage voor een eenpersoonshuishouden, bedoeld in artikel 21, tweede lid, onderdeel a, van de Wet op de huurtoeslag; • G voor het afbouwpercentage voor een meerpersoonshuishouden, bedoeld in artikel 21, tweede lid, onderdeel b, van de Wet op de huurtoeslag; • H voor het bedrag, genoemd in artikel 13, eerste lid, onderdeel a, van de Wet op de huurtoeslag; • I voor het belastbaar inkomen C verminderd met het minimum-inkomensijkpunt, bedoeld in artikel 17, eerste lid, van de Wet op de huurtoeslag; • J voor de basishuur, bedoeld in artikel 16 van de Wet op de huurtoeslag; • K voor het percentage, bedoeld in artikel 2, zevende lid, van de Wet op het kindgebonden budget; • L voor het bedrag waarmee het drempelinkomen van de ouder en diens partner op basis van artikel 2, achtste lid, van de Wet op het kindgebonden budget wordt verhoogd.
  3. De uitkomst van het onderdeel (C – D) / 12) x E) in het tweede lid bedraagt ten hoogste een bedrag gelijk aan de standaardpremie, bedoeld in artikel 2, eerste lid, van de Wet op de zorgtoeslag herleid naar een maandbedrag onder aftrek van het bij de desbetreffende leefsituatie horende bedrag genoemd in artikel 23, tweede lid, van de Participatiewet.
  4. Indien de geëxecuteerde op grond van de basisregistratie personen geen woonadres in Nederland heeft, bedraagt de beslagvrije voet 47,5% van de norm, genoemd in artikel 21, onderdeel b, van de Participatiewet. Indien de geëxecuteerde buiten Nederland een vaste woon- of verblijfplaats heeft, wordt de beslagvrije voet vermenigvuldigd met een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vastgestelde factor.
  5. Indien de geëxecuteerde woonkosten heeft die ten minste 10% meer bedragen dan het in artikel 13, eerste lid, onderdeel a, van de Wet op de huurtoeslag genoemde bedrag, wordt de beslagvrije voet op verzoek van de geëxecuteerde voor de duur dat de geëxecuteerde deze woonkosten heeft, doch ten hoogste gedurende een bij ministeriële regeling van Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid te bepalen termijn, verhoogd met het bedrag waarmee de woonkosten het eerder genoemde bedrag vermeerderd met 10% ophoging overstijgen. Indien de geëxecuteerde gehuwd is, wordt dit verzoek gehonoreerd, voor zover de niet onder beslag liggende inkomsten van de echtgenoot onvoldoende zijn om de hogere woonkosten te betalen.
  6. Op verzoek van de geëxecuteerde kan de op grond van het vijfde lid verhoogde beslagvrije voet voor ten hoogste zes maanden worden verlengd, indien binnen die termijn de vordering waarvoor het beslag is gelegd volledig kan worden voldaan.
  7. Indien de geëxecuteerde eigenaar is van een door hemzelf bewoonde woning of huurder van een door hemzelf bewoonde woning die niet voldoet aan artikel 11 van de Wet op de huurtoeslag en hij een belastbaar inkomen heeft dat lager is dan € 55.682,78, indien de geëxecuteerde alleenstaand is, of € 71.089,09, indien de geëxecuteerde een meerpersoonshuishouden heeft, wordt de beslagvrije voet op verzoek van de geëxecuteerde verhoogd met een bedrag waarvan de wijze van vaststelling bij of krachtens algemene maatregel van bestuur wordt vastgesteld. Indien de geëxecuteerde gehuwd is, wordt onder belastbaar inkomen als bedoeld in de vorige zin tevens verstaan het belastbaar inkomen van de echtgenoot. In geval een huurder verzoekt om verhoging van de beslagvrije voet kan de beslaglegger van de geëxecuteerde verlangen dat een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te bepalen bewijsstuk overgelegd wordt.
  8. De bedragen, genoemd in het eerste lid, zijn gelijk aan de beslagvrije voet die bij de desbetreffende leefsituatie hoort, indien de uitkomst van (I x (F / 12)) respectievelijk (I x (G / 12)) gelijk is aan het bedrag, genoemd in artikel 13, eerste lid, onderdeel a, van de Wet op de huurtoeslag. De bedragen worden met ingang van 1 januari en 1 juli van ieder jaar gewijzigd en door of namens Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid medegedeeld in de Staatscourant.
  9. De bedragen, genoemd in het zevende lid, worden jaarlijks met ingang van 1 januari gewijzigd door (I x (F / 12)) en (I x (G / 12)) gelijk te stellen aan de maximale normhuur. Daarbij staan F, G en I voor de normen, bedoeld in het tweede lid, en wordt de maximale normhuur berekend door het bedrag van de kwaliteitskortingsgrens, genoemd in artikel 20, eerste lid, van de Wet op de huurtoeslag, te vermeerderen met het in artikel 21, eerste lid, onderdeel b, van die wet bedoelde percentage van het verschil tussen het bedrag van de kwaliteitskortingsgrens en de aftoppingsgrens, genoemd in artikel 20, tweede lid, onderdeel a, van die wet, vermeerderd met het in artikel 21, eerste lid, onderdeel c, van die wet bedoelde percentage van het verschil tussen het bedrag van de aftoppingsgrens en het bedrag, genoemd in artikel 13, eerste lid, onderdeel a, van die wet. De gewijzigde bedragen worden door of namens Onze Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid medegedeeld in de Staatscourant.

Toelichting

Artikel 475da Rv is het rekenhart van de regeling: hier staat hoeveel iemand met beslag maandelijks moet overhouden. De wet onderscheidt vier leefsituaties, met voor elk een maximumbedrag: de alleenstaande, de alleenstaande ouder, gehuwden zonder kinderen en gehuwden met een of meer kinderen. Gehuwd betekent hier meer dan getrouwd zijn: artikel 475ab Rv ontleent dat begrip aan de Participatiewet, waardoor ook geregistreerde partners eronder vallen en evenzeer twee mensen die samen een huishouden draaiende houden. Wie met een partner een huishouden deelt, valt dus niet onder de alleenstaanden, en dat scheelt zowel in het maximum als in de berekening. Onder die maxima volgt de precieze voet uit een formule die met het inkomen meeloopt.

Hoe de voet is opgebouwd

De formule oogt ingewikkeld, maar de gedachte erachter is eenvoudig. De basis is een percentage van de bijstandsnorm die bij de leefsituatie hoort. Daarbovenop komen bedragen die aansluiten bij de tegemoetkomingen waarop iemand met een laag inkomen recht heeft: een deel voor de zorgkosten, ontleend aan de systematiek van de zorgtoeslag, en een deel voor de woonlasten, ontleend aan de huurtoeslag. Bij kinderen komt daar een deel bij dat is afgeleid van het kindgebonden budget. Naarmate het inkomen stijgt, lopen die onderdelen terug, precies zoals de toeslagen zelf aflopen.

Het resultaat is een voet die met het inkomen meebeweegt, maar nooit boven het maximum van het eerste lid uitkomt. Die maxima worden twee keer per jaar aangepast, per 1 januari en per 1 juli, en bekendgemaakt in de Staatscourant. Kijk dus altijd naar de bedragen die op dat moment gelden.

Wonen in het buitenland

Heeft de geëxecuteerde volgens de basisregistratie personen geen woonadres in Nederland, dan bedraagt de beslagvrije voet een vast percentage van de bijstandsnorm voor gehuwden. Heeft hij wel een vaste woon- of verblijfplaats buiten Nederland, dan wordt de voet vermenigvuldigd met een factor die bij of krachtens algemene maatregel van bestuur is vastgesteld. Zo wordt rekening gehouden met het feit dat het leven in het ene land duurder is dan in het andere.

Verhoging bij hoge woonkosten

Voor wie duur woont, kan de standaardvoet te krap zijn. Liggen de woonkosten ten minste een tiende hoger dan het bedrag dat in de huurtoeslagwetgeving als grens geldt, dan wordt de voet op verzoek van de geëxecuteerde verhoogd met het bedrag waarmee de woonkosten die grens plus die opslag overstijgen. De verhoging geldt zolang die woonkosten er zijn, met een bovengrens die bij ministeriële regeling wordt bepaald. Is de geëxecuteerde gehuwd, dan wordt het verzoek toegewezen voor zover het niet beslagen inkomen van de echtgenoot niet toereikend is om de hogere woonkosten te dragen.

  • Verlenging. Op verzoek kan de verhoogde voet nog ten hoogste zes maanden doorlopen, als de vordering waarvoor beslag ligt binnen die termijn helemaal kan worden voldaan.
  • Eigen woning of een huurwoning zonder recht op huurtoeslag. Wie zijn eigen woning bewoont, of een huurwoning die niet onder de huurtoeslagregeling valt, en onder een in de wet genoemde inkomensgrens blijft, kan om een verhoging vragen; hoe die wordt berekend, is bij of krachtens algemene maatregel van bestuur geregeld.

- Bewijs. Bij een verzoek van een huurder kan de beslaglegger verlangen dat een voorgeschreven bewijsstuk wordt overgelegd.

Een voorbeeld

Een alleenstaande ouder met loonbeslag betaalt een huur die ruim boven de grens van de huurtoeslagregeling ligt. Zonder verzoek rekent de deurwaarder met de standaardvoet en houdt zij te weinig over om huur en boodschappen te betalen. Dient zij een verzoek in met haar huurcontract en betaalbewijzen, dan wordt de voet verhoogd met het deel waarmee haar woonkosten de grens plus de opslag overschrijden.

In de praktijk

De verhogingen komen er niet vanzelf: de wet zegt uitdrukkelijk dat zij op verzoek van de geëxecuteerde worden toegepast. Wie duur woont, moet dus zelf aan de bel trekken bij de deurwaarder en zijn woonlasten met stukken onderbouwen. Controleer verder of de deurwaarder van de juiste leefsituatie is uitgegaan, want dat bepaalt zowel het maximum als de opbouw van de voet. En houd er rekening mee dat de bedragen halfjaarlijks veranderen, zodat een berekening van vorig jaar niet meer klopt.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 475ab · De begrippen bij de beslagvrije voet Verder 475db · Wat er op de beslagvrije voet in mindering komt →