← Terug 1061e · Hoger beroep na samenvoeging van arbitrale gedingen Verder 1061g · De dwangsom in het arbitraal hoger beroep →

Artikel 1061f Rechtsvordering (1061f Rv)

Hoger beroep tegen een oordeel over de bevoegdheid van arbiters

Wettekst

  1. Ingeval van onbevoegdverklaring door het scheidsgerecht als bedoeld in artikel 1052, vijfde lid, tweede zin, is arbitraal hoger beroep toegelaten.
  2. Ingeval van bevoegdverklaring en onbevoegdverklaring door het scheidsgerecht zijn de bepalingen van artikel 1052, vierde en vijfde lid, van toepassing nadat in hoger beroep uitspraak is gedaan, of de voor dit beroep geldende termijn ongebruikt is verstreken dan wel eerder, indien door ieder der partijen schriftelijk van hoger beroep afstand is gedaan, of later, op het moment van voortijdige beëindiging van het hoger beroep.

Toelichting

Een scheidsgerecht oordeelt op grond van artikel 1052 Rv zelf over zijn bevoegdheid. Hebben partijen arbitraal hoger beroep afgesproken, dan rijst de vraag wat er met zo'n bevoegdheidsoordeel gebeurt. Artikel 1061f Rv regelt dat: het eerste lid laat arbitraal hoger beroep toe tegen de onbevoegdverklaring die in de tweede zin van artikel 1052 Rv, vijfde lid, is bedoeld, en het tweede lid stelt de gevolgen van een bevoegd- of onbevoegdverklaring uit totdat over het hoger beroep duidelijkheid bestaat.

Beroep tegen de onbevoegdverklaring

Verklaart het scheidsgerecht zich onbevoegd, dan is de zaak voor de partij die juist naar arbiters wilde een probleem. Het eerste lid geeft haar een uitweg: zij kan die beslissing in arbitraal hoger beroep aan een tweede scheidsgerecht voorleggen. Het gaat daarbij om de onbevoegdverklaring waarbij de arbitrageovereenkomst gewoon van kracht blijft — de situatie waarop de tweede zin van het vijfde lid van artikel 1052 Rv ziet.

De gevolgen wachten

Het tweede lid regelt de timing. De regels van artikel 1052 Rv over het bestrijden van een bevoegdverklaring en over de gevolgen van een onbevoegdverklaring — waaronder de vraag of de gewone rechter de zaak mag behandelen — worden pas van toepassing op het moment dat over het hoger beroep duidelijkheid bestaat. De wet noemt vier momenten waarop dat zo is:

  • Er is in hoger beroep uitspraak gedaan.
  • De termijn voor hoger beroep is ongebruikt verstreken.
  • Beide partijen hebben schriftelijk afstand gedaan van hoger beroep; dan is het eerder zover.

- Het hoger beroep is voortijdig beëindigd; dan geldt dat latere moment.

Een voorbeeld

Een scheidsgerecht verklaart zich onbevoegd op een grond die de arbitrageovereenkomst zelf ongemoeid laat. De eiser is het met die beslissing niet eens en stelt binnen de termijn arbitraal hoger beroep in. Zolang dat beroep loopt, treden de gevolgen die artikel 1052 Rv aan de onbevoegdverklaring verbindt nog niet in. Pas als in beroep is beslist, de termijn onbenut is verstreken of het beroep voortijdig is geëindigd, staat vast hoe het verder moet.

In de praktijk

Bij een bevoegdheidsoordeel spelen twee zaken tegelijk: de termijn voor arbitraal hoger beroep en de gevolgen die het oordeel krijgt zodra die termijn is verlopen. Doen beide partijen schriftelijk afstand van hoger beroep, dan treden die gevolgen eerder in; de wet vereist voor die afstand uitdrukkelijk de schriftelijke vorm en een verklaring van ieder van de partijen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 1061e · Hoger beroep na samenvoeging van arbitrale gedingen Verder 1061g · De dwangsom in het arbitraal hoger beroep →