Artikel 675 Rechtsvordering (675 Rv)

Bij een boedelbeschrijving wordt opgeschreven wat er tot een nalatenschap of een gemeenschap behoort, en wat het waard is. Voor die waardering worden schatters ingeschakeld. Dit artikel regelt de situatie waarin de betrokkenen het onderling niet eens worden over de vraag wie dat werk mag doen. De beslissing ligt dan bij de notaris, en bij een boedelbeschrijving die zonder notaris tot stand komt bij de kantonrechter die artikel 672 Rv aanwijst.

Waarom hier iemand moet beslissen

De waarde die in de beschrijving komt te staan, kan doorwerken in wie wat krijgt. Wie een inboedelstuk laag getaxeerd ziet, wil het misschien zelf overnemen; wie moet worden uitgekocht heeft belang bij een hoge waarde. Over de keuze van de schatter kunnen partijen daardoor van mening verschillen. Zonder een regel die aanwijst wie beslist, zou de beschrijving daarop kunnen vastlopen.

De wet legt de aanwijzing daarom bij iemand buiten de kring van belanghebbenden. Overeenstemming is niet langer nodig, en niemand kan de beschrijving blokkeren door telkens een andere naam voor te stellen.

Wie de schatters benoemt

Verloopt de boedelbeschrijving via een notaris, dan benoemt die notaris de schatters. Gaat het om een onderhandse boedelbeschrijving, dus een beschrijving die de betrokkenen zelf opstellen zonder notariële akte, dan komt de benoeming bij de kantonrechter te liggen. Welke kantonrechter dat is, volgt uit artikel 672 Rv.

Wat de schatter doet

De schatter geeft een oordeel over de waarde van wat wordt beschreven. Hij beslist niet wie wat krijgt en hij verdeelt niets; zijn schatting wordt in de beschrijving opgenomen en levert het cijfer waarmee later gerekend kan worden, bij de vereffening van een nalatenschap of bij de verdeling van een gemeenschap.

Het artikel zegt niets over de vraag hoeveel schatters er moeten zijn of welke deskundigheid zij moeten hebben. Het regelt alleen wie de aanwijzing doet als partijen het daarover niet eens worden. Zijn zij het wel eens, dan wijzen zij zelf aan.

Een voorbeeld

Drie kinderen erven de inboedel van hun moeder. Een van hen stelt voor de inboedel te laten schatten door een taxateur die hij zelf kent; de andere twee wantrouwen die keuze en willen een andere taxateur. Ze komen er niet uit. Omdat de beschrijving bij de notaris plaatsvindt, wijst deze de schatter aan en gaat de beschrijving door. Was er geen notaris bij betrokken, dan had een van de drie zich tot de kantonrechter kunnen wenden.

In de praktijk

Heeft u een concreet bezwaar tegen een voorgestelde schatter, bijvoorbeeld omdat die eerder voor één van de betrokkenen heeft gewerkt, breng dat dan meteen naar voren en niet pas als het rapport er ligt. Zodra de benoeming is gedaan, gaat de beschrijving verder.