← Terug 642o · Vorderingen die na afloop van de termijn worden ingediend Verder 642q · Verwijzing naar de rechtbank bij een betwisting op de zitting →

Artikel 642p Rechtsvordering (642p Rv)

Vaststelling van vorderingen die niemand betwist

Wettekst

  1. Alle schuldeisers en schuldenaren kunnen een vordering betwisten.
  2. Vorderingen die niet worden betwist, worden door de rechter-commissaris vastgesteld op het beweerde bedrag.
  3. Van de vaststelling door de rechter-commissaris geschiedt aantekening in het proces-verbaal ter zitting en op de door de vereffenaar opgestelde lijst.

Toelichting

Artikel 642p Rv bepaalt wat er op de verificatiezitting met de ingediende vorderingen gebeurt. Alle schuldeisers en alle schuldenaren mogen een vordering betwisten. Blijft een vordering onbetwist, dan stelt de rechter-commissaris haar vast op het bedrag dat de schuldeiser noemt.

Wie mag betwisten

De kring is ruim. Niet alleen de schuldenaar die zich op beperking beroept, maar ook elke andere schuldeiser kan bezwaar maken tegen een vordering. Dat past bij de aard van de procedure: het fonds is een vaste pot, en wat de een krijgt, kan de ander niet meer krijgen. Schuldeisers zijn hier dus niet alleen elkaars lotgenoten maar ook elkaars tegenspelers.

Er is geen drempel of belangeneis. Wie meent dat een claim te hoog is, niet bestaat of niet in dit fonds thuishoort, kan dat naar voren brengen.

Wat er gebeurt bij stilzwijgen

Het tweede lid is streng in zijn eenvoud: wat niemand betwist, wordt vastgesteld op het beweerde bedrag. De rechter-commissaris gaat de opgevoerde post dan niet zelf nog eens narekenen. Onbetwist is vastgesteld.

Daar zit de belangrijkste boodschap van dit artikel. Wie op de zitting zwijgt over een vordering die hem te hoog voorkomt, laat die vordering in volle omvang meedelen in de verdeling. Terugkomen op dat stilzwijgen is later niet meer aan de orde.

Voor de schuldeiser wiens vordering wordt vastgesteld, is dit juist gunstig: hij hoeft niets meer te bewijzen en zijn plaats in de verdeling staat vast.

Hoe de vaststelling wordt vastgelegd

De vastlegging gebeurt op twee plaatsen. Van de vaststelling wordt aantekening gemaakt in het proces-verbaal van de zitting, het schriftelijke verslag dat van de bijeenkomst wordt opgemaakt. Daarnaast wordt zij aangetekend op de lijst die de vereffenaar heeft opgesteld.

Die dubbele vastlegging is praktisch. Het proces-verbaal laat zien wat er op de zitting is gebeurd; de lijst is het werkdocument waarmee de vereffenaar straks de staat van verdeling opstelt. Beide moeten dus hetzelfde beeld geven.

Een voorbeeld

Op de zitting worden acht vorderingen behandeld. Zeven ervan roepen geen bezwaren op; die worden vastgesteld op de bedragen die de schuldeisers hebben opgegeven en aangetekend in het proces-verbaal en op de lijst. De achtste, een fors bedrag aan gestelde bedrijfsschade, wordt door de reder en door twee andere schuldeisers bestreden en gaat daarom niet zonder meer de verdeling in.

In de praktijk

Voor de schuldeiser: kijk niet alleen naar uw eigen post. Ga de lijsten na en bepaal vóór de zitting of er claims van anderen zijn die u wilt betwisten, want daarna is het te laat.

Voor de schuldenaar: hetzelfde geldt voor u, en met extra reden. Vorderingen die op het beweerde bedrag worden vastgesteld, bepalen mede hoe het fonds wordt verdeeld en of daarmee alle claims zijn afgedekt.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 642o · Vorderingen die na afloop van de termijn worden ingediend Verder 642q · Verwijzing naar de rechtbank bij een betwisting op de zitting →