- Bevoegd tot het kennis nemen van geschillen tussen een vervoerder en een ontvanger, die niet de afzender was, inzake overeenkomsten tot vervoer geheel of gedeeltelijk per schip van een buiten Nederland gelegen plaats naar een in Nederland gelegen plaats van eindbestemming is de rechtbank Rotterdam. Onder ontvanger wordt mede begrepen, hij, die een vordering instelt terzake van niet afgeleverde zaken.
- Nietig is ieder beding, waarbij van het eerste lid van dit artikel wordt afgeweken, tenzij zulk een beding a. bevoegd verklaart een rechter van een met name genoemde plaats buiten Nederland gelegen op het grondgebied van de staat waarin hetzij de vervoerder hetzij de ontvanger woonplaats heeft, dan wel b. is neergelegd in een afzonderlijk, niet naar algemene voorwaarden verwijzend geschrift en niet een rechter binnen Nederland aanwijst.
Artikel 629 Rechtsvordering (629 Rv)
De rechter voor de ontvanger bij zeevervoer naar Nederland
Wettekst
Toelichting
Wie goederen ontvangt die per schip vanuit het buitenland naar Nederland zijn gebracht, is vaak niet degene die het vervoer heeft geregeld. Hij is geen partij bij de afspraken, maar krijgt wel te maken met wat er staat in de vervoersdocumenten. Artikel 629 Rv beschermt hem: geschillen tussen de vervoerder en zo'n ontvanger horen bij de rechtbank Rotterdam, en bedingen die daarvan afwijken zijn in beginsel nietig.
Om welke geschillen het gaat
Het moet gaan om een overeenkomst tot vervoer die geheel of gedeeltelijk per schip wordt uitgevoerd, van een plaats buiten Nederland naar een plaats van eindbestemming in Nederland. De ontvanger mag niet ook de afzender zijn geweest; de bescherming is bedoeld voor degene die aan het eind van de keten staat. De wet rekent daarbij uitdrukkelijk ook degene mee die een vordering instelt over zaken die helemaal niet zijn afgeleverd.
Waarom deze bescherming bestaat
In de zeevaart wordt veel gewerkt met standaardvoorwaarden waarin een rechter ver weg wordt aangewezen. Voor de ontvanger, die die voorwaarden nooit heeft onderhandeld, kan dat betekenen dat procederen praktisch onmogelijk wordt: hoge kosten, een vreemd rechtsstelsel en een grote afstand. De wet zet daar een streep doorheen voor het transport dat in Nederland eindigt.
Wanneer een afwijkend beding wél geldig is
- Het beding wijst met name een rechter buiten Nederland aan die ligt in de staat waar de vervoerder of de ontvanger woonplaats heeft. Uit het vervoersdocument zelf moet duidelijk kenbaar zijn welke rechter daar exclusief wordt aangewezen. Staat de plaats er niet met zoveel woorden in maar is zij aan de hand van dat document zonder meer vast te stellen, dan kan het beding toch geldig zijn; blijft de aanwijzing ook dan onduidelijk, dan niet.
- Het beding staat in een afzonderlijk geschrift dat niet naar algemene voorwaarden verwijst, en wijst geen rechter binnen Nederland aan. De ontvanger moet zo'n afspraak dus bewust en apart zijn aangegaan.
Buiten die twee gevallen is het beding nietig: het heeft geen enkele werking en de rechtbank Rotterdam blijft bevoegd. De vervoerder kan zich er dus niet op beroepen om de zaak van tafel te krijgen.
Een voorbeeld
Een Nederlandse importeur ontvangt een container die vanuit Azië is verscheept. Een deel van de inhoud ontbreekt. In het vervoersdocument staat via de algemene voorwaarden een rechter in een ver land aangewezen. Die verwijzing houdt geen stand: de importeur kan de vervoerder in Rotterdam aanspreken.
In de praktijk
Voor de ontvanger is dit een sterke positie. Laat u niet afschrikken door een forumkeuze in de kleine lettertjes; bij vervoer met eindbestemming in Nederland is die vaak zonder waarde.
Voor de vervoerder betekent het dat een forumkeuze alleen standhoudt als die zorgvuldig is vormgegeven: apart vastgelegd, niet weggestopt in algemene voorwaarden, en met een concreet aangewezen buitenlandse rechter.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wie mag zich op de bedingen van het cognossement beroepen?
Voor een zending kleding uit Peru was een cognossement afgegeven op het formulier van een Peruaanse rederij, met daarin een forumkeuze voor de rechter van de vestigingsplaats van de vervoerder. De cognossementhouder sprak andere partijen aan, onder meer de eigenaar en de rompbevrachter van het schip. De Hoge Raad overwoog dat degene wiens formulier voor het cognossement is gebruikt, op grond van artikel 8:461 lid 1 als vervoerder onder het cognossement kan worden aangemerkt, en dat bij een kapiteinscognossement op grond van het tweede lid daarnaast nog andere personen, zoals de reder of de rompbevrachter, vervoerder kunnen zijn. Die wettelijke vervoerders kunnen naast de contractuele vervoerder worden aangesproken, maar mogen zich tegenover de ladingbelanghebbenden wel op de bedingen van de vervoerovereenkomst beroepen; een forumkeuze hoeft dus niet per vervoerder afzonderlijk te worden beoordeeld. Het arrest laat zien dat artikel 8:461 meerdere vervoerders naast elkaar kan aanwijzen en wat dat voor hun positie betekent.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.