Artikel 477 Rechtsvordering (477 Rv)

Betaling en afgifte door de derde-beslagene

De derde-beslagene die overeenkomstig het vorige artikel verklaring heeft gedaan, is verplicht de volgens deze verklaring verschuldigde geldsommen aan de deurwaarder te voldoen en de verschuldigde goederen of af te geven zaken te zijner beschikking te stellen.
Verschuldigde geldsommen worden uitbetaald tot het bedrag waarvoor het beslag is gelegd, verminderd met de kosten van de in artikel 476b, tweede lid, bedoelde afschriften en vermeerderd met de door de deurwaarder aan de derde-beslagene op te geven kosten van executie, die door de deurwaarder uit het betaalde worden voldaan. Verschuldigde goederen of af te geven zaken mogen onder de derde worden gelaten, totdat zij voor de verdere afwikkeling van de executie nodig blijken.
Is een door het beslag getroffen vordering of een verplichting tot afgifte van een door het beslag getroffen zaak er een onder tijdsbepaling of voorwaarde, dan kan slechts betaling of afgifte na het verschijnen van het aangewezen tijdstip of de vervulling van de voorwaarde worden gevorderd.
De beslaglegger is bevoegd tot opzegging, wanneer de vordering niet opeisbaar is, maar door opzegging opeisbaar gemaakt kan worden. Hij is jegens de geëxecuteerde gehouden niet onnodig van deze bevoegdheid gebruik te maken.
Hetgeen in handen van de deurwaarder is gesteld, wordt verder geëxecuteerd overeenkomstig de gewone regels, die voor de executie daarvan gelden.

Toelichting

Na de verklaring volgt de uitvoering. Artikel 477 Rv bepaalt dat de derde-beslagene de bedragen die hij volgens zijn eigen verklaring verschuldigd is, aan de deurwaarder moet betalen, en dat hij de zaken die hij moet afgeven ter beschikking van de deurwaarder moet stellen. Hij betaalt dus niet aan de schuldeiser en ook niet meer aan de geëxecuteerde, maar aan de deurwaarder die het beslag legde.

Hoeveel er wordt uitbetaald

Er wordt uitbetaald tot het bedrag waarvoor het beslag is gelegd. Op dat bedrag komen de kosten van de bewijsstukken bij de verklaring in mindering, en het wordt vermeerderd met de kosten van de executie, die de deurwaarder aan de derde opgeeft en die hij uit het betaalde voldoet. Voor de derde is dat overzichtelijk: hij ziet welk bedrag hij moet overmaken en hoeft zelf geen verdeling te maken. Voor de geëxecuteerde is het belangrijk te beseffen dat er meer van zijn geld weggaat dan alleen de hoofdsom, omdat de executiekosten eruit worden voldaan.

Zaken mogen blijven staan

Gaat het om goederen of zaken die moeten worden afgegeven, dan hoeven die niet meteen te worden opgehaald. Zij mogen bij de derde blijven totdat zij voor de verdere afwikkeling van de executie nodig blijken. Dat scheelt vervoer, opslag en risico, en het voorkomt dat spullen onnodig worden verplaatst voordat duidelijk is of ze werkelijk moeten worden verkocht.

Vorderingen die nog niet opeisbaar zijn

Niet elke beslagen vordering is meteen opeisbaar. Is er een tijdsbepaling of een voorwaarde aan verbonden, dan kan betaling of afgifte pas worden gevorderd nadat het afgesproken tijdstip is aangebroken of de voorwaarde is vervuld. Het beslag ligt er dan wel, maar het geld komt pas los wanneer het volgens de onderliggende afspraak verschuldigd is.

De bevoegdheid tot opzegging. Kan een vordering door opzegging opeisbaar worden gemaakt, dan mag de beslaglegger die opzegging doen. Zo kan hij bijvoorbeeld een tegoed dat na opzegging vrijkomt, alsnog innen.

- De rem daarop. Tegenover de geëxecuteerde is hij gehouden van die bevoegdheid niet onnodig gebruik te maken. Opzeggen terwijl het niets toevoegt, maar de geëxecuteerde wel schade berokkent, mag dus niet.

En daarna

Wat eenmaal in handen van de deurwaarder is gesteld, wordt verder geëxecuteerd volgens de gewone regels die voor de executie daarvan gelden. Gaat het om geld, dan volgt de afdracht en zo nodig de verdeling onder meerdere beslagleggers. Gaat het om zaken, dan komen de regels over de openbare verkoop in beeld, met de bijbehorende termijnen en aankondigingen.

In de praktijk

Voor de derde-beslagene is dit het punt waarop hij zijn verklaring gestand moet doen; verklaren en vervolgens niet betalen levert een aparte procedure op waarin hij tot nakoming kan worden veroordeeld. Voor de geëxecuteerde is het zinvol om bij de deurwaarder een specificatie op te vragen van wat er is afgedragen en welke kosten daaruit zijn voldaan, zodat hij kan volgen wat er werkelijk van zijn schuld af gaat.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

Profiteert de beslaglegger van een hypotheekrecht?

Hoge Raad · 2005-03-11 · ECLI:NL:HR:2005:AS2619

Een bank had beslag gelegd op een vordering die door een hypotheek was gedekt en wilde bij de verdeling van de executieopbrengst die voorrang kunnen gebruiken. De Hoge Raad oordeelt dat dit past in het stelsel van art. 477 in verbinding met art. 477a Rv, waarin de beslaglegger zijn vordering verhaalt door de beslagen vordering te innen: hij profiteert daarom van de aan die vordering verbonden hypothecaire voorrang. Anders zouden de overige schuldeisers van de derde door het beslag worden bevoordeeld en zou de beslagdebiteur de voorrang verliezen.
Kan de derde een te hoge afdracht terugvorderen?

Hoge Raad · 2006-11-24 · ECLI:NL:HR:2006:AY7922

Een notaris had als derde-beslagene op basis van een onjuiste verklaring geld aan de deurwaarder afgedragen en vorderde dat later terug als onverschuldigd betaald. De beslaglegger stelde dat art. 477 lid 1 Rv de rechtsgrond voor die betaling was, zodat van onverschuldigde betaling geen sprake kon zijn. De Hoge Raad verwerpt die opvatting onder verwijzing naar zijn arrest van 30 november 2001: de verklaring van de derde levert geen zelfstandige verplichting op, dus art. 477 lid 1 Rv is niet de rechtsgrond voor wat de derde feitelijk heeft betaald.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

Wettekst