Artikel 463a Rechtsvordering (463a Rv)

Rond een executieverkoop kan over veel meer worden gestreden dan over de vraag of er wel een vordering is. Partijen kunnen het oneens zijn over de voorwaarden waaronder wordt geveild, over de manier waarop dat gebeurt, over de dag, het uur en de plaats, of, bij een verkoop via internet, over de website en de periode waarin geboden kan worden. Artikel 463a Rv wijst voor al die vragen een korte en snelle route aan: de voorzieningenrechter van de rechtbank beslist.

Wie de zaak kan voorleggen

Het verzoek kan komen van de meest gerede partij, dus van degene die er belang bij heeft dat de knoop wordt doorgehakt. Dat kan de beslaglegger zijn, maar even goed degene bij wie beslag ligt. Daarnaast noemt de wet uitdrukkelijk de deurwaarder als verzoeker. Hij is degene die de verkoop voorbereidt, de veilingvoorwaarden opstelt en de verkoop leidt, en kan de voorzieningenrechter dus ook zelf om een beslissing over een van deze punten vragen.

Waarover het kan gaan

• De veilingvoorwaarden. Bijvoorbeeld de betalingsvoorwaarden, de kosten die voor rekening van de koper komen of de vraag of in kavels wordt verkocht.
• De wijze van verkoop. Fysiek in een zaal, uitsluitend online, of allebei tegelijk.

- Het tijdstip en de plaats. Dag, uur en locatie van de veiling, en bij een internetverkoop de website en de periode waarin kan worden geboden.

De verhouding tot het executiegeschil

Het slot van artikel 463a Rv laat een andere bevoegdheid uitdrukkelijk onverlet: wie vindt dat zijn rechten bij de executie niet worden geëerbiedigd, kan zich daartegen verzetten overeenkomstig artikel 438 Rv. Die mogelijkheid blijft dus naast deze regeling bestaan.

Tegen een beschikking op grond van dit artikel staat geen hogere voorziening open, zoals artikel 463b Rv bepaalt. Wie een bezwaar heeft over de voorwaarden of het tijdstip, moet dat dus tijdig en volledig aankaarten, want een herkansing bij het gerechtshof is er niet.

Een voorbeeld

Bij een cateringbedrijf is beslag gelegd op de complete keukeninventaris. De beslaglegger wil alles in een grote kavel verkopen, omdat dat snel gaat. De ondernemer stelt dat de apparaten los veel meer opbrengen en dat hij dan minder schuld overhoudt. Komen zij er niet uit, dan legt de meest gerede partij of de deurwaarder de vraag voor aan de voorzieningenrechter, die bepaalt hoe er wordt geveild.

In de praktijk

Voor degene bij wie beslag ligt biedt dit artikel een manier om invloed uit te oefenen op de verkoopwijze, bijvoorbeeld met het oog op de opbrengst. Reageer daarom snel zodra de deurwaarder de veilingvoorwaarden bekendmaakt, want zodra de veiling loopt is het te laat.