← Terug 410 · Incidenteel cassatieberoep van de verweerder Verder 412 · De gang van zaken na indiening van het verweerschrift →

Artikel 411 Rechtsvordering (411 Rv)

Het verweerschrift in cassatie en het verval van verweer

Wettekst

  1. De verweerder dient zijn verweerschrift in op een door de Hoge Raad te bepalen datum. Voor de indiening wordt een termijn van vier weken verleend. Indiening geschiedt niet dan nadat de verweerder het verschuldigde griffierecht heeft voldaan. Indien de verweerder het griffierecht niet tijdig heeft voldaan, vervalt zijn recht om verweer in cassatie te voeren of om van zijn zijde in cassatie te komen.
  2. De verweerder brengt alle excepties en zijn verweer ten principale tegelijk naar voren, op straffe van verval van niet aangevoerde excepties en, indien niet ten principale verweer is gevoerd, van het recht om dat alsnog te doen. Alleen de in artikel 128, vierde lid, bedoelde exceptie wordt op straffe van verval afzonderlijk voor alle weren van rechten voorgedragen.

Toelichting

Artikel 411 Rv regelt het stuk waarmee de verweerder in cassatie reageert. De Hoge Raad bepaalt de datum waarop het verweerschrift moet zijn ingediend en verleent daarvoor een termijn van vier weken. Aan de indiening gaat één ding vooraf: het griffierecht moet zijn voldaan. Zonder die betaling komt het stuk er niet in.

Betaal eerst, dien daarna in

De volgorde is dwingend en de sanctie hard. Betaalt de verweerder het griffierecht niet op tijd, dan vervalt zijn recht om verweer in cassatie te voeren en ook zijn recht om van zijn kant in cassatie te komen. De klachten van de eiser worden dan beoordeeld zonder dat uw tegenspraak is gehoord, en een incidenteel beroep is niet meer mogelijk.

Wees hier dus scherp op. In het oproepingsbericht dat u ontving, staan de gevolgen van niet tijdig betalen uitdrukkelijk vermeld; dat is geen standaardtekst maar een waarschuwing die precies deze situatie beschrijft.

Alles in één keer

Het tweede lid dwingt tot volledigheid. De verweerder brengt zijn excepties — verweren over de toelaatbaarheid van het beroep zelf — en zijn inhoudelijke verweer tegelijk naar voren. Excepties die hij niet aanvoert, vervallen. Voert hij in het geheel geen inhoudelijk verweer, dan verspeelt hij het recht dat later alsnog te doen.

Op die regel bestaat één uitzondering. De exceptie waarop artikel 128 Rv, vierde lid ziet, moet juist afzonderlijk en vóór alle andere weren worden voorgedragen, eveneens op straffe van verval. Het gaat dus om een verweer dat u niet mag laten opgaan in de rest van uw betoog.

Waarom die concentratie

De achterliggende gedachte is dat een cassatieprocedure niet in stappen mag worden uitgesmeerd. Zou een partij haar verweren mogen bewaren, dan komt er telkens een nieuwe ronde en loopt de zaak jaren. Door alles tegelijk te verlangen, ligt na het verweerschrift vast waarover de Hoge Raad moet oordelen.

Een voorbeeld. Een verweerder wil betogen dat het beroep niet-ontvankelijk is omdat er is berust, en daarnaast dat de klachten inhoudelijk niet opgaan. Beide standpunten moeten in hetzelfde verweerschrift staan. Laat hij het inhoudelijke deel achterwege in de verwachting dat zijn ontvankelijkheidsverweer wel slaagt, dan staat hij met lege handen als dat verweer wordt verworpen.

In de praktijk

Zet twee data in de agenda zodra u bent opgeroepen: de uiterste betaaldatum van het griffierecht en de indieningsdatum van het verweerschrift. Betaal ruim op tijd en bewaar het bewijs. Zorg dat uw advocaat bij de Hoge Raad álle verweren in dat ene stuk verwerkt, inclusief een eventueel incidenteel cassatieberoep, want daarna is aanvullen niet meer mogelijk.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Belang bij het beroep is geen exceptief verweer

    Hoge Raad · 2006-01-06 · ECLI:NL:HR:2006:AU6631

    De verweerder voerde pas na de conclusie van antwoord aan dat de eiser geen belang meer had bij zijn cassatieberoep. De Hoge Raad oordeelt dat dit mocht: het verweer dat de eiser geen belang (meer) heeft is geen exceptief verweer in de zin van art. 411 lid 2 Rv, dat tegelijk met het verweer ten principale moet worden aangevoerd, maar een verweer ten principale. De Hoge Raad komt daarmee uitdrukkelijk terug van de andersluidende opvatting die in een eerdere beschikking besloten lag.

  2. Exceptie te laat aangevoerd

    Hoge Raad · 2003-12-19 · ECLI:NL:HR:2003:AF9714

    Het beroep op niet-ontvankelijkheid van het cassatieberoep was niet bij conclusie van antwoord gedaan. De Hoge Raad gaat daaraan voorbij: gelet op art. 411 lid 2 Rv, dat voorschrijft dat de verweerder al zijn excepties tegelijk met zijn verweer ten principale naar voren brengt, is het verweer te laat aangevoerd.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 410 · Incidenteel cassatieberoep van de verweerder Verder 412 · De gang van zaken na indiening van het verweerschrift →