Geen hoger beroep staat open in zaken die slechts rechtsgevolgen betreffen die ter vrije bepaling van partijen staan en waarbij partijen zijn overeengekomen van hoger beroep af te zien. In zaken als bedoeld in artikel 96 staat hoger beroep slechts open indien partijen zich dat beroep, binnen de grenzen van artikel 332, hebben voorbehouden.
Artikel 333 Rechtsvordering (333 Rv)
Hoger beroep uitsluiten of juist voorbehouden
Wettekst
Toelichting
Hoger beroep is geen dwingend recht dat altijd openstaat. Artikel 333 Rv geeft partijen invloed op de vraag of er na de eerste uitspraak nog een ronde volgt. Zijn zij het erover eens dat de zaak in één keer beslecht moet worden, dan kunnen zij hoger beroep uitsluiten. En kiezen zij samen voor de kantonrechter langs de weg van artikel 96 Rv, dan is de verhouding omgekeerd: dan is er alleen hoger beroep als zij dat uitdrukkelijk hebben voorbehouden.
Afzien van hoger beroep
De eerste zin stelt twee eisen. De zaak moet uitsluitend rechtsgevolgen betreffen die ter vrije bepaling van partijen staan — kwesties waarover zij zelf mogen beschikken, zoals veel geschillen over geld en contracten. En zij moeten zijn overeengekomen van hoger beroep af te zien. Gaat het om onderwerpen waarover partijen niet vrij kunnen beslissen, dan houdt zo'n afspraak geen stand.
Waarom mensen dat doen
De reden is bijna altijd snelheid en kosten. Twee ondernemingen die een leveringsgeschil hebben, willen soms vooral duidelijkheid; een tweede ronde van maanden of jaren past daar niet bij. Door hoger beroep uit te sluiten weten beide kanten dat het vonnis het eindpunt is. Dat is een wederkerige afspraak: ook de partij die verliest kan er niet meer onderuit, en dat kan hard uitpakken als de uitspraak tegenvalt.
De zaak op gezamenlijk verzoek
Artikel 96 Rv maakt het mogelijk dat partijen hun geschil in onderling overleg aan de kantonrechter voorleggen, ook als die normaal niet bevoegd zou zijn. Voor die zaken keert de hoofdregel om: hoger beroep staat alleen open als partijen zich dat hebben voorbehouden, en dan nog binnen de grenzen die artikel 332 Rv stelt. Een voorbehoud helpt dus alleen als de vordering boven de appelgrens van dat artikel uitkomt; blijft zij daaronder, dan levert het niets op. Blijft het voorbehoud achterwege, dan is de beslissing van de kantonrechter meteen de laatste.
Een voorbeeld. Twee buren leggen hun geschil samen aan de kantonrechter voor omdat zij snel af willen van de ruzie. Zij zeggen niets over hoger beroep. De uitspraak valt voor één van hen slecht uit, maar er is geen weg meer naar het gerechtshof: het voorbehoud is niet gemaakt en kan achteraf niet worden gemaakt.
Waar u op moet letten
Een afspraak over rechtsmiddelen hoort thuis in het contract of in de afspraak waarmee u de zaak aanhangig maakt, niet in een terloopse opmerking. Schrijf op om welk geschil het gaat en of hoger beroep is uitgesloten dan wel voorbehouden. Onduidelijkheid daarover levert een extra procedure op over de vraag of u wel ontvankelijk bent.
In de praktijk
Weeg vooraf wat het u waard is. Sluit hoger beroep alleen uit als u het risico van een verkeerd uitpakkende uitspraak echt kunt dragen en snelheid voor u zwaarder weegt. Kiest u samen voor de kantonrechter, spreek dan bewust af of u een tweede ronde wilt openhouden — die keuze maakt u aan het begin, niet als het vonnis er ligt.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Hoger beroep uitdrukkelijk voorbehouden
Partijen hadden hun geschil in onderling overleg aan de kantonrechter voorgelegd. De Hoge Raad overweegt dat de rechter in zo'n geval altijd in hoogste ressort beslist, tenzij partijen zich de mogelijkheid van hoger beroep uitdrukkelijk hebben voorbehouden. Wie die mogelijkheid wil openhouden, moet dat voorbehoud dus bij het aanhangig maken van de zaak maken; de Hoge Raad benoemt daarbij zelf dat de regel nu in artikel 333 Rv staat.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.