← Terug 231 · Het afschrift van het vonnis en de grosse Verder 233 · Uitvoerbaarverklaring bij voorraad van een vonnis →

Artikel 232 Rechtsvordering (232 Rv)

Het tussenvonnis

Wettekst

  1. De rechter kan, voordat hij definitief over de zaak beslist, een tussenvonnis wijzen.
  2. Van de artikelen 230 en 231, eerste lid, kan, voor zover nodig, worden afgeweken indien een tussenvonnis wordt gewezen ter beslissing op een incidentele vordering en de wederpartij te kennen geeft tegen toewijzing geen bezwaar te hebben.

Toelichting

Niet elke uitspraak maakt een einde aan de zaak. Artikel 232 Rv geeft de rechter uitdrukkelijk de ruimte om, voordat hij definitief beslist, eerst een tussenvonnis te wijzen. Daarmee kan hij de procedure sturen: bewijs opdragen, een deskundige inschakelen, een mondelinge behandeling gelasten of eerst een tussengeschil beslechten. De zaak blijft daarna gewoon lopen bij dezelfde rechtbank en eindigt pas met het eindvonnis.

Waarvoor een tussenvonnis wordt gebruikt

  • Bewijs — de rechter laat een partij bewijzen wat zij stelt, bijvoorbeeld door getuigen te laten horen.
  • Deskundigen — er wordt onderzoek gelast omdat de rechter technische kennis nodig heeft die hij zelf niet heeft.
  • Incidenten — er wordt beslist op een tussenvordering, zoals een verzoek om zekerheid, om voeging of om inzage in stukken.

- Regie — de rechter bepaalt hoe de zaak verder verloopt en welke vragen partijen nog moeten beantwoorden.

De soepeler vorm bij een onbestreden incident

Voor gewone vonnissen gelden strikte eisen: artikel 230 Rv schrijft voor wat erin moet staan en artikel 231 Rv, eerste lid, regelt de verstrekking van afschriften door de griffier. Wijst de rechter een tussenvonnis om te beslissen op een incidentele vordering, en laat de wederpartij weten dat zij tegen toewijzing geen bezwaar heeft, dan mag van die voorschriften worden afgeweken voor zover dat nodig is. Achter die versoepeling zit een praktische gedachte: als niemand zich verzet, is een uitgebreid gemotiveerd stuk met alle formaliteiten overbodig en kost het alleen tijd.

Wat een tussenvonnis voor u betekent

Een tussenvonnis dwingt vaak tot actie binnen korte tijd. Krijgt u een bewijsopdracht, dan moet u getuigen opgeven of stukken overleggen; laat u dat lopen, dan beslist de rechter uiteindelijk op wat er wél ligt, en dat pakt zelden gunstig uit voor wie stil bleef zitten. Wordt een deskundigenonderzoek gelast, dan moet doorgaans een voorschot worden betaald voordat het onderzoek begint. Lees dus vooral de laatste bladzijden: daar staat wat er van u wordt verwacht en op welke datum de zaak weer op de rol komt.

Hoger beroep pas later

Tegen een tussenvonnis staat in beginsel niet meteen hoger beroep open; die mogelijkheid ontstaat pas wanneer ook het eindvonnis in beroep wordt gebracht, tenzij de rechter uitdrukkelijk toestaat dat er al eerder wordt geappelleerd. Artikel 337 Rv kent daarnaast een geval waarin zulk verlof niet nodig is: wijst of weigert de rechter een voorziening die enkel tijdens de loop van de zaak geldt (artikel 223 Rv), dan kan daar direct tegen worden opgekomen. Voor het overige voorkomt de regel dat een zaak bij elke tussenstap stilvalt. Bevat het tussenvonnis een beslissing die de rechter uitdrukkelijk en zonder voorbehoud heeft genomen, dan is hij daaraan in beginsel gebonden. In de rechtspraak is aanvaard dat hij daarop toch mag terugkomen als die beslissing op een verkeerde feitelijke of juridische basis blijkt te rusten; wie meent dat daarvan sprake is, moet dat gemotiveerd aan de rechter voorleggen en niet wachten tot het hoger beroep.

Een voorbeeld: een leverancier stelt dat mondeling een korting is afgesproken, de afnemer ontkent dat. De rechtbank wijst een tussenvonnis waarin zij de leverancier opdraagt die afspraak te bewijzen en een datum bepaalt waarop getuigen worden gehoord. Pas na die getuigenverhoren en een nieuwe schriftelijke ronde volgt het eindvonnis waarin de vordering wordt toe- of afgewezen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wat is een tussenvonnis?

    Hoge Raad · 2003-10-10 · ECLI:NL:HR:2003:AI0309

    De vraag was of tegen een arrest tussentijds cassatieberoep openstond, en dus of het een tussenarrest of een eindarrest was. De Hoge Raad leidt uit de bepaling dat de rechter een tussenvonnis kan wijzen voordat hij definitief over de zaak beslist, af wat onder een tussenvonnis of tussenarrest moet worden verstaan: een uitspraak waarin de rechter nog niet definitief over de zaak beslist. Met die bepaling is geen breuk beoogd met de vaste rechtspraak dat een eindvonnis een vonnis is waarin de rechter door een uitdrukkelijk dictum aan het geding over enig deel van het gevorderde een einde maakt.

  2. Geen dictum over het gevorderde, dus tussenarrest

    Hoge Raad · 2004-07-09 · ECLI:NL:HR:2004:AO8706

    Ook hier betoogde een partij dat een arrest als eindarrest moest worden aangemerkt. De Hoge Raad herhaalt dat uit de bepaling volgt wat een tussenarrest is, namelijk een arrest waarin de rechter nog niet definitief over de zaak heeft beslist, en dat daarmee geen breuk is beoogd met de vaste rechtspraak over het eindarrest. Omdat het bestreden arrest in het dictum geen definitieve beslissing over de toewijsbaarheid van de vordering bevatte, moest het al op die grond als tussenarrest worden beschouwd.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 231 · Het afschrift van het vonnis en de grosse Verder 233 · Uitvoerbaarverklaring bij voorraad van een vonnis →