Boek 7 Artikel 927 (7:927 BW)

Artikel 7:927 BW zondert één soort verzekeringscontract uit van de hele titel: de herverzekering. Dat is de overeenkomst waarmee een verzekeraar het risico dat hij zelf heeft aanvaard, geheel of gedeeltelijk onderbrengt bij een andere verzekeraar. De bepalingen over mededelingsplicht, premiebetaling, opzegging, uitkering en verjaring die verderop in de titel staan, gelden daarvoor dus niet.

Wat herverzekering is

Een verzekeraar die veel gelijksoortige risico's in portefeuille heeft, bijvoorbeeld brandschade in één regio, loopt het gevaar dat één gebeurtenis hem in één klap te veel kost. Om dat te voorkomen sluit hij zelf een verzekering bij een herverzekeraar. Loopt de schade op boven een afgesproken grens, dan draagt de herverzekeraar het meerdere. De verzekerde particulier of ondernemer merkt daar niets van: hij heeft alleen met zijn eigen verzekeraar te maken en kan zijn claim ook alleen bij hem indienen.

Waarom deze uitzondering bestaat

De titel over verzekering is grotendeels geschreven met het oog op bescherming van een partij die tegenover de verzekeraar minder deskundig en minder machtig is. Bij herverzekering staan twee professionele partijen tegenover elkaar die beide de markt kennen, over eigen actuarissen beschikken en op gelijke voet onderhandelen. Beschermende regels zijn daar niet nodig en zouden de flexibiliteit onnodig beperken. De herverzekeringsmarkt is bovendien internationaal, met eigen contractmodellen en gebruiken.

Wat er dan wel geldt

Buiten de titel om blijft het gewone verbintenissenrecht gewoon van toepassing: de regels over totstandkoming van overeenkomsten, over uitleg, over redelijkheid en billijkheid, over tekortkoming en over verjaring uit de eerdere boeken van het Burgerlijk Wetboek. Daarnaast is de inhoud van het contract zelf beslissend, en dat is bij herverzekering vaak uitgebreid en gedetailleerd. Wat partijen niet hebben geregeld, wordt langs de weg van het algemene contractenrecht aangevuld. De verzekeringstitel mist daarbij rechtstreekse toepassing, maar de beginselen van verzekeringsrecht die daarin zijn vastgelegd kunnen bij de uitleg en de aanvulling van het herverzekeringscontract wel een rol spelen.

Een voorbeeld. Een verzekeraar heeft duizenden opstalpolissen in een gebied waar een zware storm huishoudt. Zijn herverzekeraar weigert te betalen met het argument dat bij het sluiten van het herverzekeringscontract niet alles is gemeld over de opbouw van de portefeuille. Het geschil tussen die twee wordt niet beslecht met de regels over de mededelingsplicht van de verzekeringnemer uit deze titel, maar aan de hand van hun eigen contract en het algemene contractenrecht. Voor de huiseigenaren met stormschade verandert er intussen niets: hun eigen verzekeraar blijft tegenover hen volledig gebonden.

In de praktijk

De praktische betekenis voor consumenten en ondernemers is vooral geruststellend: of de eigen verzekeraar zijn risico heeft doorgeschoven en of de herverzekeraar betaalt, is een kwestie tussen die twee. Het is geen verweer tegen de eigen claim. Voor verzekeraars onderling betekent dit artikel dat zij hun onderlinge afspraken zorgvuldig moeten vastleggen, want het vangnet van de wettelijke verzekeringsregels ontbreekt. Voor de vraag óf een overeenkomst een verzekering is, blijft artikel 7:925 BW de maatstaf; artikel 7:927 BW gaat pas daarna over de vraag of de titel op zo'n verzekering van toepassing is.