Boek 7 Artikel 601 (7:601 BW)

Dit artikel gaat over de geldkant van bewaarneming: wanneer moet er loon worden betaald, hoe hoog is dat als partijen daarover niets hebben afgesproken, en wat gebeurt er met de kosten en de schade die het bewaren met zich meebrengt. De kern is dat wie beroepsmatig bewaart recht op loon heeft, ook als daarover niet is gesproken, tenzij uit de overeenkomst volgt dat om niet wordt bewaard.

Wanneer is loon verschuldigd

Is de overeenkomst door de bewaarnemer aangegaan in de uitoefening van zijn beroep of bedrijf, dan is de bewaargever hem loon verschuldigd. Dat is de wettelijke hoofdregel, en zij geldt ook als partijen het onderwerp nooit hebben aangeroerd. Bewaart iemand niet beroeps- of bedrijfsmatig — de buurman met de zolder — dan volgt uit dit artikel geen recht op loon; dan moet dat uit de afspraak zelf voortvloeien.

Hoe hoog is het loon

Is er loon verschuldigd maar hebben partijen de hoogte niet bepaald, dan geldt het op de gebruikelijke wijze berekende loon. Bestaat zo'n gebruikelijke berekening niet, dan is een redelijk loon verschuldigd. Dat is een getrapte regel: eerst kijken wat in deze branche voor dit soort bewaring gangbaar is, en pas als dat geen antwoord geeft, wordt naar redelijkheid vastgesteld wat passend is.

Onkosten en schade

De bewaargever moet daarnaast de kosten vergoeden die aan de bewaring verbonden zijn, voor zover die niet al in het loon zitten. Denk aan verzekering, aan bijzondere verpakking, aan vervoer binnen de opslag. En hij moet de schade vergoeden die de bewaarnemer als gevolg van de bewaring heeft geleden. Dat laatste is minder vanzelfsprekend dan het klinkt: wie een zaak in bewaring geeft die schade veroorzaakt — een lekkend vat, een dier dat iets vernielt — draagt de gevolgen daarvan.

Waarom dat evenwicht er is

Bewaarneming legt de zorg voor andermans zaak bij de bewaarnemer, en artikel 7:602 BW stelt daaraan een stevige eis. Daar staat tegenover dat hij geen financieel risico hoeft te lopen door iets voor een ander onder zich te houden. De vergoedingsplicht van dit artikel is het spiegelbeeld van de zorgplicht: de bewaarnemer moet zorgvuldig zijn, de bewaargever draagt de kosten die het bewaren nu eenmaal meebrengt.

Een geval uit de praktijk. Iemand laat zijn boot een winter lang stallen bij een jachthaven, zonder dat er over de prijs is gesproken. De haven handelt bedrijfsmatig, dus is loon verschuldigd; bij gebreke van een afspraak geldt het in die branche gebruikelijke tarief. Moet de haven extra kosten maken omdat de boot lekt en er een opvangbak nodig is, dan komen die kosten voor rekening van de eigenaar. Loopt de steiger schade op door dat lek, dan valt ook die schade onder de vergoedingsplicht.

In de praktijk

• Vraag vooraf de prijs. Zonder afspraak geldt het gebruikelijke of anders een redelijk tarief.
• Onkosten zijn extra. Alleen wat al in het loon is verwerkt, hoeft niet apart te worden vergoed.
• Ook schade telt. Wat de bewaarde zaak aanricht, komt in beginsel voor rekening van de bewaargever.