De artikelen 417 en 418 zijn van overeenkomstige toepassing op overeenkomsten waarbij de ene partij jegens de andere partij verplicht of bevoegd is als tussenpersoon werkzaam te zijn als bedoeld in artikel 425, met dien verstande dat met een tussenpersoon die tevens werkzaam is voor de wederpartij, gelijkgesteld is een tussenpersoon die zelf als wederpartij optreedt. De artikelen 417 en 418 zijn mede van overeenkomstige toepassing, indien de tussenpersoon geen recht op loon heeft.
Boek 7 Artikel 427 (7:427 BW)
Tussenpersoon die twee partijen dient of zelf de wederpartij wordt
Wettekst
Toelichting
Een tussenpersoon hoort de belangen van zijn opdrachtgever te behartigen. Dat wringt zodra hij ook iets te winnen heeft bij de andere kant van de transactie. Artikel 7:427 BW verklaart daarom de bepalingen over de tussenpersoon die voor twee partijen tegelijk werkt van overeenkomstige toepassing op alle bemiddelingsverhoudingen, en breidt ze op twee punten uit: ook wie zelf de wederpartij wordt valt eronder, en ook wie geen loon ontvangt.
Waar de regeling over gaat
De artikelen waarnaar dit artikel verwijst, bevatten de kern van de bescherming tegen belangenverstrengeling. Zij bepalen wanneer een tussenpersoon die aan twee kanten optreedt aanspraak op loon houdt, en geven een bijzondere regel voor de koop, verkoop, huur en verhuur van een onroerende zaak: werkt de tussenpersoon daarbij ook voor de andere kant en is een van zijn opdrachtgevers een particulier, dan heeft hij geen recht op loon van de koper of huurder. Ook regelen zij dat een tussenpersoon die zelf belang heeft bij de totstandkoming van het contract dat aan zijn opdrachtgever moet melden.
De eerste uitbreiding: zelf wederpartij
Wie zelf koopt of huurt van zijn eigen opdrachtgever, staat zelf aan de andere kant van de overeenkomst die hij voor zijn opdrachtgever tot stand moet brengen. De wet stelt die situatie daarom gelijk aan het optreden voor de wederpartij. De bemiddelaar die zijn opdrachtgever adviseert over de prijs en het pand vervolgens zelf verwerft, of dat door een aan hem gelieerde partij laat doen, kan zich er dus niet op beroepen dat hij formeel niet voor twee opdrachtgevers werkte.
De tweede uitbreiding: ook zonder loon
De bepalingen gelden ook als de tussenpersoon niets in rekening brengt. Het ontbreken van loon tegenover de opdrachtgever haalt de tussenpersoon dus niet buiten de regeling. Ook dan gelden de eisen die de artikelen 7:417 en 7:418 BW aan dubbel optreden en aan een eigen belang stellen, met inbegrip van de schriftelijke toestemming van een particuliere opdrachtgever.
Voor wie geldt dit
Het artikel richt zich op iedereen die verplicht of bevoegd is als tussenpersoon werkzaam te zijn zoals artikel 7:425 BW dat omschrijft. Het maakt daarbij niet uit of de afspraak een bemiddelingsovereenkomst heet. Door de overeenkomstige toepassing van artikel 7:417 BW mag de tussenpersoon voor twee partijen tegelijk optreden, of zelf als wederpartij, wanneer de inhoud van de te sluiten overeenkomst zo nauwkeurig vaststaat dat een botsing van belangen is uitgesloten. Is de opdrachtgever een particulier in de zin van artikel 7:408 lid 3 BW, dan is voor de geoorloofdheid bovendien zijn schriftelijke toestemming vereist: een mondelinge of stilzwijgende instemming volstaat niet.
Een voorbeeld. Een bemiddelaar biedt zijn diensten aan een woningzoekende gratis aan en int intussen een vergoeding bij de verhuurder van dezelfde woning. Ook zonder loon van de huurder valt hij onder deze regeling, met alles wat daaruit volgt voor de vraag of hij die vergoeding mag houden.
In de praktijk
Voor de opdrachtgever is de vraag van belang wie deze tussenpersoon nog meer betaalt, en of hij dat heeft gemeld. Voor tussenpersonen betekent het artikel dat een constructie waarin het loon elders wordt weggeschreven, of waarin een eigen vennootschap als koper optreedt, de regeling niet buiten werking stelt. Een schriftelijke vastlegging vooraf van de rol van de tussenpersoon en, waar de wet dat eist, van de toestemming van de opdrachtgever maakt later aantoonbaar dat aan de regels is voldaan.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Geldt de meldplicht bij eigen belang ook voor de makelaar?
Een makelaar vorderde courtage van zijn opdrachtgever voor bemiddeling bij de aankoop van onroerend goed, terwijl hij zelf belang had bij de transactie. De Hoge Raad oordeelde dat de mededelingsplicht geldt zodra de tussenpersoon direct of indirect belang heeft bij de totstandkoming van de rechtshandeling, onafhankelijk van de vraag of dat belang werkelijk botst met dat van de opdrachtgever. Ook een belang dat pas ontstaat nadat de afgesproken bemiddelingswerkzaamheden zijn verricht, moet worden gemeld. Blijft de mededeling achterwege, dan verliest de tussenpersoon zijn recht op loon.
-
Is er bemiddeling zonder afspraak over loon?
Een huurbemiddelaar plaatste woningen van verhuurders kosteloos op zijn website en bracht de bemiddelingskosten bij de huurder in rekening. Op prejudiciële vragen antwoordde de Hoge Raad dat zo'n afspraak met de verhuurder in beginsel een bemiddelingsovereenkomst is, waardoor de bemiddelaar voor twee heren werkt en aan de huurder geen loon in rekening mag brengen. Voor die uitkomst maakt het niet uit of de bemiddelaar de verhuurder benadert of de verhuurder zich bij de bemiddelaar meldt. Alleen als de beheerder van de website stelt en zo nodig bewijst dat de site uitsluitend als 'elektronisch prikbord' werkt, ligt het anders.
-
Transparante servicekosten leveren geen oneerlijke handelspraktijk op
Via dit artikel gelden de regels over dienen van twee heren ook voor bemiddelaars die geen lasthebber zijn. Een huurder die via een boekingsplatform een vakantieaccommodatie had geboekt, vorderde op die grond de servicekosten terug. De Hoge Raad oordeelde dat het langs deze weg van overeenkomstige toepassing zijnde verbod om van beide partijen loon te bedingen is geschreven voor de huur van woonruimte en niet geldt bij bemiddeling voor kortetermijnverhuur van vakantieaccommodaties. De schakelbepaling reikt dus niet verder dan het bereik van de bepaling waarnaar zij verwijst.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.