Boek 7 Artikel 353 (7:353 BW)

Dit artikel bepaalt dat de pachter tegenover de verpachter voor de gedragingen van anderen op dezelfde manier aansprakelijk is als voor zijn eigen gedrag, mits zij met zijn goedvinden het gepachte gebruiken of zich daarop bevinden.

Met zijn goedvinden

Daar zit de grens. Het gaat om personen die de pachter zelf heeft toegelaten of laat begaan. Iemand die zonder enige toestemming het land op rijdt en schade veroorzaakt, valt er niet onder; die kan door de verpachter of de pachter rechtstreeks worden aangesproken.

In combinatie met het bewijsvermoeden

De praktische betekenis wordt groter door de regel dat schade aan het gepachte, brandschade uitgezonderd, wordt vermoed aan de pachter te zijn toe te rekenen. De pachter kan zich dus niet bevrijden met de mededeling dat een derde het heeft gedaan: als hij die derde had toegelaten, komt het handelen sowieso voor zijn rekening.

Een voorbeeld: een loonwerker rijdt bij het uitrijden van mest met zware machines een gepacht perceel stuk en beschadigt een dam. De verpachter kan de pachter aanspreken, omdat de loonwerker er met diens goedvinden was. Of de pachter die schade vervolgens op de loonwerker kan verhalen, is een zaak tussen die twee.