← Terug 7:504 · Wat er in de pakketreisovereenkomst en de bevestiging moet staan Verder 7:506 · De geboekte reis overdragen aan iemand anders →

Boek 7 Artikel 505 (7:505 BW)

Wie moet bewijzen dat de reisinformatie is verstrekt

Wettekst

Op de handelaar rust de bewijslast voor de naleving van de in de artikelen 502, 503 en 504 neergelegde informatievoorschriften.

Toelichting

Wie moet aantonen dat de verplichte informatie over een pakketreis is gegeven? Artikel 7:505 BW beantwoordt die vraag in één zin: de handelaar. Bij een geschil hoeft de reiziger dus niet te bewijzen dat hij iets níet heeft gekregen; de aanbieder moet laten zien dat hij aan de informatievoorschriften heeft voldaan.

Waarover de bewijslast gaat

De regel geldt voor de informatieplichten uit de artikelen 7:502, 7:503 en 7:504 BW: de standaardinformatie en de reisgegevens vóór het boeken, het correct doorgeven van wijzigingen daarin, en de inhoud en de vorm van de overeenkomst of de bevestiging daarna. Elk van die artikelen stelt eigen eisen, en de bewijslastregel van artikel 7:505 BW strekt zich over al die eisen uit: de handelaar draagt het bewijsrisico voor elk voorschrift dat hij volgens die drie artikelen moet naleven.

Wat dit betekent bij een geschil

Stelt een reiziger dat hij geen informatie heeft gekregen over bijkomende kosten, over het minimumaantal deelnemers of over de insolventiebescherming, dan is het aan de handelaar om het tegendeel aannemelijk te maken. Slaagt hij daar niet in, dan wordt ervan uitgegaan dat de informatie ontbrak, met de gevolgen die de wet daaraan verbindt. Bij niet gemelde toeslagen is dat gevolg concreet: volgens artikel 7:503 BW komen die kosten dan niet voor rekening van de reiziger.

Wie de handelaar is

De regel richt zich op de handelaar. Dat begrip omvat de organisator, de doorverkoper en de handelaar die een gekoppeld reisarrangement faciliteert.

Een voorbeeld. Een reiziger zegt dat hem nooit is verteld dat de reis alleen doorging bij een minimumaantal deelnemers, en de organisator zegt de reis af. Kan de organisator niet laten zien dat die voorwaarde vooraf is gemeld, dan kan hij zich er niet op beroepen. Kan hij een boekingsbevestiging tonen waarin het staat, dan is aan de informatieplicht voldaan.

In de praktijk

Voor reizigers betekent de regel dat bij een klacht over ontbrekende informatie de eerste vraag niet is wat zij kunnen bewijzen, maar wat de aanbieder kan laten zien.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 7:504 · Wat er in de pakketreisovereenkomst en de bevestiging moet staan Verder 7:506 · De geboekte reis overdragen aan iemand anders →