Boek 7 Artikel 346 (7:346 BW)

Tegenover het gebruik van het land staat de betaling. Dit artikel legt de hoofdverplichting van de pachter vast: hij moet de tegenprestatie voldoen op de overeengekomen wijze en op de overeengekomen tijdstippen.

Wat er is afgesproken, telt

De wet schrijft geen betaalmoment voor. Wat partijen zijn overeengekomen is bepalend: per jaar, per seizoen, vooraf of achteraf, in één keer of in termijnen.

De tegenprestatie is begrensd

De hoogte en de vorm van wat de pachter moet betalen liggen niet volledig bij partijen. Welke tegenprestatie mag worden bedongen, regelt artikel 7:328 BW: een pachtprijs in geld die alleen naar tijd is bepaald, eventueel met bijkomstige verplichtingen, tenzij de grondkamer een afwijking goedkeurt. Er geldt bovendien een bovengrens die uit de regelgeving over pachtprijzen volgt, en de overeenkomst wordt op dit punt door de grondkamer getoetst. Wat boven het toegestane niveau ligt, blijft dus niet in stand, ook al is het afgesproken.

Als er niet wordt betaald

Blijft betaling uit, dan is dat een tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst, met de gevolgen die het verbintenissenrecht daaraan verbindt.

• Leg het betaalmoment vast. Per jaar of per seizoen, en op welke datum.

- Bewaar de betaalbewijzen. Bij een lange pachtverhouding is dat vaak het enige bewijs van wat er is voldaan.

Wanneer er minder verschuldigd kan zijn

De verplichting is niet in beton gegoten. Bij buitengewone omstandigheden waardoor de opbrengst sterk achterblijft of het gebruik tijdelijk wegvalt, kan de pachter vermindering van de pachtprijs vragen. Datzelfde geldt als een gebrek het genot vermindert, vanaf het moment waarop hij dat gebrek heeft gemeld.

Een voorbeeld: een pachter betaalt de pachtsom elk jaar vóór 1 november. In een jaar waarin een deel van zijn percelen door een gebrek onbruikbaar is, meldt hij dat schriftelijk en overlegt hij met de verpachter over een korting. Wordt men het niet eens, dan kan hij vermindering vorderen.