- Ontbinding van de pachtovereenkomst op de grond dat de pachter tekortgeschoten is in de nakoming van zijn verplichtingen, kan slechts geschieden door de rechter, behoudens in het geval van artikel 343 lid 1. De pachter wordt in ieder geval geacht in de nakoming van zijn verplichtingen te zijn tekortgeschoten, indien hij a. het gepachte niet langer voor de uitoefening van de landbouw gebruikt, of b. in de pachtovereenkomst vastgelegde beheersverplichtingen ter behoud van op het gepachte aanwezige natuurwaarden, niet naleeft of aan deze natuurwaarden anderszins schade heeft toegebracht.
- Indien de pachter met de nakoming van zijn verplichtingen in gebreke is, kan de rechter hem op zijn verlangen nog een betrekkelijk korte termijn gunnen om alsnog aan zijn verplichtingen te voldoen.
- De rechter kan op verzoek van de verpachter, alvorens op de vordering tot ontbinding te beslissen, een onderzoek bevelen naar de nakoming door de pachter van diens verplichting tot onderhoud en, zo dit onderzoek daartoe aanleiding geeft, aan de pachter zodanige aanwijzingen omtrent het uitvoeren van deze verplichting verstrekken als door de omstandigheden worden geboden, zulks met vaststelling van een termijn waarbinnen die aanwijzingen moeten worden opgevolgd.
- Indien de pachter nalaat de aanwijzingen binnen de gestelde termijn op te volgen, geldt dit als een tekortkoming als bedoeld in lid 1, tenzij de pachter aannemelijk maakt dat dit nalaten hem niet kan worden toegerekend.
Boek 7 Artikel 376 (7:376 BW)
Ontbinding van de pacht wegens een tekortkoming van de pachter
Wettekst
Toelichting
Schiet de pachter tekort in wat hij moet doen, dan kan de verpachter de pachtovereenkomst laten ontbinden. Dat kan hij niet zelf: hij moet naar de rechter, behalve in het geval dat artikel 7:343 BW, eerste lid, apart regelt. Die tussenkomst is de kern van de bescherming, want ontbinding betekent voor een pachter meestal het einde van zijn bedrijf op die plek.
Ontbinding is iets anders dan opzegging
Het onderscheid is wezenlijk. Opzegging werkt tegen het einde van een pachttermijn en vraagt om de gronden die de wet daarvoor geeft. Ontbinding grijpt in op een lopende overeenkomst en berust op het verwijt dat de pachter zijn verplichtingen niet nakomt. De vraag is bij ontbinding dus niet of de verpachter iets anders met de grond wil, maar of de pachter zich als contractspartij behoorlijk heeft gedragen.
Twee gevallen die de wet zelf noemt
De wet wijst twee situaties aan die in elk geval als tekortschieten gelden.
- Het gepachte wordt niet langer voor landbouw gebruikt. Pacht is er voor de uitoefening van de landbouw, en artikel 7:312 BW omschrijft wat daaronder valt, zoals akkerbouw, weidebouw, veehouderij en tuinbouw, bedrijfsmatig uitgeoefend. Gaat een pachter een weiland inrichten als parkeerterrein voor een evenemententerrein, of gebruikt hij een loods voortaan voor de opslag van bouwmaterialen van een aannemer, dan wordt dat deel van het gepachte niet meer voor de landbouw gebruikt.
- Beheersverplichtingen voor natuurwaarden worden niet nageleefd, of de pachter brengt aan die natuurwaarden op andere wijze schade toe. Het gaat dan om verplichtingen die in de pachtovereenkomst zelf zijn vastgelegd.
De pachter kan om een termijn vragen
Is de pachter in gebreke, dan kan de rechter hem op zijn verzoek nog een betrekkelijk korte termijn gunnen om alsnog na te komen. Het initiatief ligt bij de pachter: hij moet daar zelf om vragen. Komt hij binnen die termijn alsnog na, dan heeft de rechter dat bij zijn beslissing over de ontbinding mee te wegen.
Onderzoek en aanwijzingen bij onderhoud
Gaat het geschil over het onderhoud, dan kan de rechter op verzoek van de verpachter eerst laten onderzoeken hoe de pachter die verplichting nakomt, voordat hij over de ontbinding beslist. Geeft dat onderzoek daar aanleiding toe, dan kan hij de pachter aanwijzingen geven over het uit te voeren onderhoud en daaraan een termijn verbinden. Volgt de pachter die aanwijzingen niet binnen die termijn op, dan telt dat als een tekortkoming, tenzij hij aannemelijk maakt dat het hem niet kan worden toegerekend. De bewijslast voor die uitzondering ligt dus bij de pachter.
Een voorbeeld. Een verpachter stelt dat sloten, dammen en erfverharding jarenlang zijn verwaarloosd. De rechter laat de staat van het gepachte onderzoeken en draagt de pachter op binnen een bepaalde periode een aantal concrete werkzaamheden uit te voeren. Voert de pachter ze uit, dan staat er op dat punt geen tekortkoming meer. Laat hij het opnieuw liggen zonder dat hij aannemelijk maakt dat hem dat niet kan worden toegerekend, dan geldt dat als een tekortkoming in de zin van het eerste lid.
In de praktijk
Voor de verpachter: leg gebreken vast met datum en beeld, waarschuw schriftelijk en geef een reële hersteltermijn voordat u naar de rechter gaat. Overweeg bij een geschil over onderhoud of u de rechter wilt vragen eerst een onderzoek te bevelen; het artikel geeft u die mogelijkheid voordat over de ontbinding wordt beslist. Voor de pachter: reageer op elke schriftelijke klacht, vraag zo nodig zelf om een termijn om na te komen en documenteer wat u hebt hersteld. Wie niet reageert, laat een oplosbaar onderhoudsprobleem uitgroeien tot een mogelijke grond voor beëindiging van het bedrijf.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Tekortkoming die nog kan worden hersteld
De pachter was zonder toestemming overgestapt op agrarisch natuurbeheer en het gepachte verkeerde in slechte onkruid- en bemestingstoestand. Het hof oordeelt dat de tekortkomingen ontbinding met ingang van een eerdere datum dan het einde van de lopende pachttermijn niet rechtvaardigen, zolang voldoende zekerheid bestaat dat de pachter de geboden herstelmogelijkheden benut. Ontbinding is dus niet steeds de aangewezen reactie op iedere tekortkoming.
-
Ontbinding vooruitlopend op een toekomstige oplevering
Twee verpachters wilden ontbinden omdat de pachter melkquotum zou hebben verkocht of nooit op zijn naam zou hebben gehad. Het hof oordeelt dat de aanspraak van de verpachter op oplevering van een evenredig deel van het quotum pas bij het einde van de pacht opeisbaar wordt en dat nakoming op dat moment nog mogelijk was. De verpachter komt dan niet het recht toe vooruitlopend daarop al ontbinding en waardevergoeding te vorderen.
-
Niet-bedrijfsmatig gebruik van een deel van het gepachte
Na een plaatsopneming stelde het hof vast dat de pachter het gepachte grotendeels bedrijfsmatig gebruikte, maar een klein deel als tuin en volieres. Het hof leidt uit de wet en haar geschiedenis af dat niet-bedrijfsmatig gebruik een tekortkoming oplevert en dat in zo'n geval in beginsel ontbinding aangewezen is. Volledige ontbinding was hier niet gerechtvaardigd omdat het gepachte voor het overgrote deel wel bedrijfsmatig werd gebruikt en er nooit tegen was geprotesteerd; het hof ontbindt alleen voor het kleine deel.
-
Ontbinding omdat bedrijfsmatige landbouw ontbreekt
De verpachter vorderde ontbinding omdat het perceel niet meer voor de landbouw werd gebruikt. Het hof stelt voorop dat een pachter in ieder geval wordt geacht tekort te schieten als hij het gepachte niet langer voor de uitoefening van de landbouw gebruikt, waaronder bedrijfsmatige landbouw moet worden verstaan. Omdat van bedrijfsmatige landbouw geen sprake was, is de pachter tekortgeschoten en wordt de pachtovereenkomst ontbonden.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.