Boek 7 Artikel 40 (7:40 BW)

Gaat de koper failliet, dan kan de onbetaalde verkoper met het recht van reclame proberen de geleverde zaak terug te krijgen. Dit artikel bepaalt hoe dat recht zich verhoudt tot een faillissement, een surseance van betaling of een schuldsanering. De kern: de terugvordering heeft geen gevolg als er alsnog wordt betaald of zekerheid wordt gesteld binnen een redelijke termijn die de verkoper zelf noemt.

Hoe het werkt bij faillissement en surseance

Is de koper failliet verklaard, dan is de curator aan zet; is er surseance verleend, dan zijn dat de koper en de bewindvoerder samen. De verkoper stelt in zijn terugvorderingsverklaring een redelijke termijn. Wordt binnen die termijn de koopprijs betaald of daarvoor zekerheid gesteld, dan blijft de zaak in de boedel en heeft de terugvordering geen effect. Gebeurt er niets, dan gaat de terugvordering door en krijgt de verkoper zijn zaak terug.

Bij wie de keuze ligt

Het artikel legt de beslissing bij de boedel. Binnen de gestelde termijn bepalen de curator, of de koper en de bewindvoerder samen, of zij de koopprijs voldoen of daarvoor zekerheid stellen. Gebeurt dat, dan heeft de terugvordering volgens de wettekst 'geen gevolg'; de verkoper kan dat niet tegenhouden. Zonder betaling van de koopprijs of zekerheid daarvoor binnen de termijn werkt de terugvordering door.

De termijn die u stelt

De verkoper bepaalt de termijn zelf in zijn verklaring, maar die moet redelijk zijn. Een vaste duur geeft de wet niet; wat redelijk is, hangt af van de omstandigheden van het geval. Een termijn die met zoveel woorden in de verklaring staat, maakt achteraf duidelijk wanneer de gelegenheid tot betaling of zekerheidstelling is verstreken.

Schuldsanering

Dezelfde regeling geldt wanneer op de koper de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen van toepassing is verklaard. Er is één uitzondering: is de koopovereenkomst pas gesloten ná de uitspraak waarbij de schuldsanering werd toegepast, dan geldt deze uitweg niet. Beslissend is dus het moment waarop de koop tot stand kwam, niet dat van de levering: een koop die vóór die uitspraak is gesloten en pas daarna wordt uitgevoerd, valt nog gewoon onder de regeling, zodat de koper en de bewindvoerder de terugvordering alsnog kunnen afwenden door te betalen of zekerheid te stellen.

Een voorbeeld

U hebt een partij kantoormeubilair geleverd aan een onderneming die kort daarna surseance van betaling krijgt. Uw factuur staat nog open. U zendt de onderneming en de bewindvoerder een terugvorderingsverklaring waarin u een concrete termijn noemt. Zorgen zij er binnen die termijn voor dat er zekerheid voor de koopprijs wordt gesteld, bijvoorbeeld met een bankgarantie, dan heeft uw terugvordering geen gevolg en blijft het meubilair waar het is. Verloopt de termijn zonder betaling of zekerheid, dan werkt de terugvordering door.

In de praktijk

Het recht van reclame en de mogelijkheid van dit artikel zijn aan termijnen gebonden.

• Tijdige verklaring. De vervaltermijnen van artikel 7:44 BW lopen door, ook terwijl over betaling wordt gesproken.
• Een concrete termijn die met zoveel woorden in de verklaring staat, legt vast wanneer de gelegenheid tot betaling of zekerheidstelling eindigt.
• Aanmelding van de vordering bij de curator blijft mogelijk, voor het geval het recht van reclame niet slaagt.
• Leverbonnen laten zien welke zaken bij welke factuur horen.