Boek 7 Artikel 518 (7:518 BW)

Dit artikel regelt hoe een doorlopend contract over betaaldiensten — een betaalrekening, een betaalpas, een creditcard — kan worden opgezegd, en wat dat mag kosten. De klant kan er in beginsel op elk moment vanaf. De betaaldienstverlener kan alleen opzeggen als dat is afgesproken, en dan met een ruime opzegtermijn. Daarnaast staat erin dat vooruitbetaalde kosten terug moeten naar de klant voor het deel van de periode dat niet meer wordt gebruikt. Het gaat steeds om de raamovereenkomst: de afspraak die de basis vormt voor een reeks toekomstige betalingen, niet om een losse betalingstransactie.

Wat de klant mag

De betaaldienstgebruiker kan de raamovereenkomst te allen tijde beëindigen. Partijen mogen wel een opzegtermijn afspreken, maar die mag niet langer zijn dan een maand. Die grens is dwingend ten gunste van de consument: een contract waarin staat dat de klant pas na drie maanden van zijn rekening af is, houdt tegenover hem geen stand, terwijl partijen bij een zakelijke gebruiker op grond van artikel 7:550 BW meer ruimte hebben. Beëindigen kost de klant in beginsel niets. Alleen als de overeenkomst nog geen zes maanden heeft gelopen mag er iets in rekening worden gebracht, en dan nog moet dat bedrag passend zijn en aansluiten bij de kosten die de betaaldienstverlener werkelijk maakt. Een rond bedrag dat vooral bedoeld is om vertrek te ontmoedigen, past daar niet bij.

Wat de betaaldienstverlener mag

De andere kant is strikter geregeld. Een betaaldienstverlener kan alleen opzeggen als dat in de raamovereenkomst is afgesproken en alleen als die overeenkomst voor onbepaalde tijd is aangegaan. Hij moet dat doen op dezelfde manier waarop hij volgens artikel 7:517 BW een wijziging moet voorstellen — dus schriftelijk of op een andere duurzame drager, in begrijpelijke bewoordingen — en met een opzegtermijn van ten minste twee maanden. De klant krijgt op die manier tijd om een andere rekening te openen en zijn incasso's, salaris en automatische betalingen te verhuizen.

Vooruitbetaalde kosten

Periodieke kosten mogen alleen worden berekend over de periode tot de beëindiging. Heeft de klant het jaartarief van zijn rekening of pas al vooruitbetaald, dan moet het deel dat ziet op de tijd na het einde naar evenredigheid terug. Dat gebeurt niet altijd vanzelf; het is de moeite waard om na de laatste afschrijving te controleren of die terugbetaling er is geweest.

Een voorbeeld

Iemand opent in januari een betaalrekening met een pakketprijs die per kwartaal vooruit wordt betaald. In maart stapt hij over naar een andere bank en zegt hij op. Omdat de rekening nog geen zes maanden loopt, mag de bank een vergoeding vragen, maar alleen een bedrag dat in verhouding staat tot de werkelijke kosten van de afwikkeling. Het deel van het kwartaaltarief dat ziet op de resterende tijd van het lopende kwartaal, na het einde van de overeenkomst, moet hij terugkrijgen.

In de praktijk

• Opzeggen kan altijd. Tegenover een consument bindt een afgesproken opzegtermijn van meer dan een maand niet; bij een zakelijke gebruiker mag daarvan worden afgeweken.
• Na zes maanden gratis. Loopt de overeenkomst langer dan een halfjaar, dan mag beëindigen de klant niets kosten.
• Twee maanden aan de andere kant. Zegt de betaaldienstverlener op, dan heeft de klant minstens twee maanden om over te stappen.

Beëindiging is iets anders dan wijziging. Verwerpt de klant een voorgestelde wijziging, dan loopt de kosteloze uitweg via artikel 7:517 BW; wil hij gewoon stoppen, dan is dit artikel de grondslag.