Artikel 7:129a BW: Samenloop van geldlening met de kredietregelingen

Een lening kan tegelijk onder meer dan één regeling vallen. Wie als consument geld leent, heeft een geldlening én een kredietovereenkomst. Dit artikel zegt hoe dat samengaat: de bepalingen van de kredietregelingen en die van de titel over geldlening gelden naast elkaar, en botsen zij, dan gaan de kredietregelingen voor.

Voor wie geldt dit

De samenloopregel speelt zodra op een geldlening ook titel 2A of titel 2B van toepassing is. Dat zijn de titels over kredietovereenkomsten met consumenten en over goederenkrediet, waaronder de huurkoop van een woning en het krediet met een woning als onderpand vallen. Leent een particulier geld van een familielid, dan speelt de samenloop meestal niet en blijft alleen de titel over geldlening over.

Naast elkaar, niet in plaats van

Het uitgangspunt is stapeling. De titel over geldlening blijft van toepassing met alles wat daarin staat over de totstandkoming, de rente en de terugbetaling; de kredietregeling komt daar bovenop met haar eigen eisen over informatie, reclame, kredietwaardigheid en beëindiging. De lener krijgt dus niet minder maar meer: hij kan zich op beide sets beroepen zolang die elkaar niet in de weg zitten.

Wat er gebeurt bij strijd

Wijzen twee bepalingen op hetzelfde punt een andere kant op, dan hakt dit artikel de knoop door in het voordeel van de kredietregeling. De reden ligt voor de hand: die regelingen zijn geschreven met het oog op de bescherming van de kredietnemer en zijn grotendeels dwingend of semidwingend. Zou de algemene titel over geldlening voorgaan, dan zou een deel van die bescherming kunnen wegvallen.

Voorbeeld: de titel over geldlening kent een eigen regel over het moment waarop de uitlener kan opeisen. Geldt op dezelfde overeenkomst ook de regeling over woningkredieten, met haar eisen van een termijn en een aangeboden gesprek voordat tot executie kan worden overgegaan, dan gaan die eisen voor. De geldverstrekker kan zich dus niet op de algemene regel terugtrekken om de bijzondere waarborgen te omzeilen.

Waarom dit artikel er staat

Zonder deze bepaling zou bij elke consumentenlening de vraag opkomen welke regeling de andere verdringt, en zou de bescherming van de kredietnemer afhangen van hoe een aanbieder zijn product noemt. Nu is dat vastgelegd: benoemen is niet beslissend, en de beschermende regeling wint. Dat sluit aan bij de bepaling die verhindert dat de bescherming via de vormgeving van contracten wordt ontlopen.

In de praktijk

Bij een lening loont het om eerst vast te stellen wie de partijen zijn en waarvoor het geld dient. Is de lener een consument, dan is de kans groot dat een kredietregeling meespeelt en dat de bijbehorende informatieplichten, de regels over vervroegd aflossen en de waarborgen bij achterstand gelden. Blijkt uit de overeenkomst iets anders, dan is dat geen probleem van de lener: waar de regels botsen, telt de kredietregeling.