Boek 7 Artikel 419 (7:419 BW)

Schade van de lastgever verhalen op de tekortschietende derde

Indien een lasthebber in eigen naam een overeenkomst heeft gesloten met een derde die in de nakoming van zijn verplichtingen tekortschiet, is de derde binnen de grenzen van hetgeen omtrent zijn verplichting tot schadevergoeding overigens uit de wet voortvloeit, jegens de lasthebber mede gehouden tot vergoeding van de schade die de lastgever door de tekortkoming heeft geleden.

Toelichting

Handelt een lasthebber in eigen naam, dan is hij zelf partij bij de overeenkomst met de derde. Gaat die derde in de fout, dan is er een probleem: de schade wordt geleden door de lastgever, maar die staat buiten het contract. Dit artikel lost dat op door de derde ook tegenover de lasthebber aansprakelijk te maken voor de schade die de lastgever door de tekortkoming lijdt.

Het probleem dat dit artikel oplost

Zonder deze regel zou de derde kunnen tegenwerpen dat zijn wederpartij, de lasthebber, zelf nauwelijks schade lijdt: die handelde immers voor rekening van een ander. De werkelijke schade zit bij de lastgever, en die heeft geen contract met de derde. De schade zou dan tussen wal en schip vallen. De wet voorkomt dat door de vordering van de lasthebber uit te breiden tot de schade van zijn lastgever.

Hoe het werkt

De lasthebber blijft degene die vordert; hij treedt op tegenover zijn eigen wederpartij. Wat hij kan vorderen, omvat mede de schade die de lastgever heeft geleden. De gewone grenzen blijven daarbij gelden: de aansprakelijkheid reikt niet verder dan wat overigens uit de wet volgt over de verplichting tot schadevergoeding, met alles wat daarbij hoort aan toerekening, causaal verband en beperking.

De derde kan worden aangesproken voor de schade van de lastgever, binnen de gewone regels over toerekening en omvang van de schade.
De lasthebber vordert, ook voor het deel dat bij de lastgever is opgekomen.

- De lastgever hoeft niet zelf een contractuele band met de derde te hebben.

Wat de lasthebber met de vergoeding doet

De vergoeding die de lasthebber voor de schade van zijn lastgever ontvangt, is niet voor hemzelf bestemd. Hij handelde voor rekening van de lastgever, en wat hij in die hoedanigheid ontvangt, hoort hij aan de lastgever te verantwoorden en af te dragen. Het artikel verschaft dus geen extra voordeel aan de lasthebber; het zorgt ervoor dat de schade via hem terechtkomt bij degene die haar leed.

Een voorbeeld. Een inkooptussenpersoon koopt in eigen naam een partij grondstoffen voor een fabrikant. De leverancier levert veel te laat, waardoor de fabrikant zijn productie moet stilleggen. Die stilstandschade zit bij de fabrikant, niet bij de tussenpersoon. Op grond van deze bepaling kan de tussenpersoon die schade toch bij de leverancier vorderen.

Wat er verder mogelijk is

Deze bepaling staat niet alleen. Komt de lasthebber zijn verplichtingen tegenover de lastgever niet na, gaat hij failliet of raakt hij in de schuldsanering, dan kan de lastgever de rechten tegen de derde naar zich toe halen langs de weg van artikel 7:420 BW. De lastgever is dus niet afhankelijk van de bereidheid van zijn lasthebber om te procederen.

In de praktijk

Voor de lastgever: houd de schade die u lijdt goed gedocumenteerd en meld die snel aan uw lasthebber, want die moet haar in de vordering meenemen. Spreek vooraf af dat hij bij een tekortkoming van de derde actie onderneemt. Voor de lasthebber: breng bij een tekortkoming ook de schade van uw lastgever concreet in kaart en neem haar op in uw vordering. Voor de derde: dat uw wederpartij voor rekening van een ander handelde, staat er niet aan in de weg dat u voor de schade van die ander wordt aangesproken, binnen de grenzen van het schadevergoedingsrecht.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

Kan de tussenpersoon de schade van zijn opdrachtgever vorderen?

Hoge Raad · 1977-03-11 · ECLI:NL:HR:1977:AC1877

Een tussenpersoon kocht in 1972 een paard van een verkoper; hij deed dat als commissionair voor een Duitse opdrachtgever, die eigenaar van het paard werd. Toen het paard gebreken bleek te hebben, sprak de tussenpersoon zelf de verkoper aan; die wierp tegen dat niet de tussenpersoon maar diens opdrachtgever zijn wederpartij was. Volgens de Hoge Raad hangt het antwoord op de vraag of iemand bij het sluiten van een overeenkomst in eigen naam is opgetreden - dat wil zeggen als wederpartij van de ander - af van wat beiden daarover jegens elkaar hebben verklaard en van wat zij over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen hebben afgeleid. Dat de ander wist dat degene met wie hij handelde dit ten behoeve van een opdrachtgever deed, sluit een bevestigend antwoord niet uit; die maatstaf bepaalt ook of een lasthebber in eigen naam dan wel in naam van de lastgever handelt, het onderscheid dat dit artikel in het tweede lid maakt.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

Wettekst