Boek 7 Artikel 214 (7:214 BW)

De huurder mag het gehuurde niet gebruiken zoals het hem uitkomt. Dit artikel bepaalt dat hij alleen bevoegd is tot het gebruik dat is overeengekomen. Is daarover niets afgesproken, dan geldt het gebruik waarvoor de zaak naar zijn aard bestemd is. De afspraak gaat dus voor; ontbreekt zij, dan bepaalt de aard van het gehuurde de grens.

Voor wie geldt dit

De bepaling geldt bij alle huur. Zij is vooral van belang bij onroerende zaken, waar het onderscheid tussen wonen, winkelen, kantoorgebruik en opslag grote gevolgen heeft. Ook bij roerende zaken speelt zij: een gehuurde bestelbus is bedoeld voor vervoer over de weg en niet voor gebruik op een circuit.

De afspraak is leidend

Wat partijen zijn overeengekomen, staat voorop. Daarom staat in vrijwel elk huurcontract een omschrijving van het gebruik. Die omschrijving werkt twee kanten op: zij beperkt wat de huurder mag doen, maar zij bepaalt ook waarvoor de verhuurder het gehuurde geschikt moet houden. Wie een pand huurt als restaurant, mag verwachten dat het daarvoor bruikbaar is, en mag het niet zonder meer als werkplaats gaan gebruiken.

Bij gebrek aan afspraak

Zwijgt het contract, dan telt de aard van de zaak. Een woning is bestemd om in te wonen, een winkelruimte om er een winkel in te drijven, een garagebox om iets in te stallen. Die maatstaf is objectief: het gaat niet om wat de huurder voor ogen had, maar om waar de zaak naar haar aard voor is. Dat voorkomt dat het ontbreken van een bestemming in het contract als vrijbrief werkt.

Wat er gebeurt bij afwijkend gebruik

Gebruikt de huurder het gehuurde anders, dan schiet hij tekort. De verhuurder kan nakoming vorderen, dus staking van dat gebruik, en bij ernstige of voortdurende afwijking ontbinding van de overeenkomst met ontruiming. Daarnaast kan afwijkend gebruik schade opleveren, bijvoorbeeld doordat een verzekering niet dekt of doordat het pand niet aan de eisen voor dat gebruik voldoet.

Voorbeeld: iemand huurt een woning en begint daar een bedrijf met dagelijkse klantbezoeken en opslag van goederen. Ook zonder uitdrukkelijk verbod in het contract wijkt dat af van de bestemming: een woning is bedoeld om in te wonen. De verhuurder kan dat gebruik laten staken.

In de praktijk

Leg het beoogde gebruik zo concreet mogelijk vast bij het aangaan van de huur; dat beschermt beide partijen. Wilt u als huurder later iets anders met het gehuurde doen, vraag dan schriftelijk om toestemming in plaats van het op zijn beloop te laten. En let op de samenhang met de publiekrechtelijke kant: een gemeentelijke bestemming of vergunning staat los van deze bepaling, maar problemen daar leiden vaak ook tot problemen in de huurrelatie.