- De verzekeraar geeft zo spoedig mogelijk een akte, polis genaamd, af, waarin de overeenkomst is vastgelegd. Een polis die is opgemaakt op een wijze als bedoeld in artikel 156a lid 1 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering moet zijn voorzien van een elektronische handtekening als bedoeld in artikel 3, onderdeel 12, van verordening (EU) nr. 910/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2014 betreffende elektronische identificatie en vertrouwensdiensten voor elektronische transacties in de interne markt en tot intrekking van richtlijn 1999/93/EG (PbEU 2014, L 257). De verzekeraar is niet verplicht een polis af te geven indien de aard van de overeenkomst afwijkend gebruik rechtvaardigt en de verzekeringnemer bij afgifte van de polis geen belang heeft.
- Op wijzigingen in de overeenkomst is lid 1 van overeenkomstige toepassing.
- Indien een door een verzekeraar afgegeven bewijsstuk verloren is gegaan, geeft hij desverlangd tegen vergoeding van de kosten een nieuw bewijsstuk af. Indien het bewijsstuk aan toonder of order is gesteld en bij een verzekering van zaken die door middel van documenten plegen te worden verhandeld, kan de verzekeraar als voorwaarde voor het doen van een uitkering aan de houder van een nieuw bewijsstuk verlangen, dat hem door de houder gedurende de tijd dat de verzekeraar tot betaling kan worden gedwongen, zekerheid wordt gesteld. Een instemming als bedoeld in artikel 156a lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering ziet, zolang zij niet is herroepen, eveneens op een nieuw bewijsstuk als bedoeld in de eerste zin.
Boek 7 Artikel 932 (7:932 BW)
Afgifte van de polis en een vervangend bewijsstuk
Wettekst
Toelichting
Artikel 7:932 BW gaat over het bewijsstuk van de verzekering. De verzekeraar moet zo spoedig mogelijk een akte afgeven waarin de overeenkomst is vastgelegd; die akte heet de polis. Wordt de overeenkomst later gewijzigd, dan geldt dezelfde plicht voor die wijziging. En is het bewijsstuk kwijtgeraakt, dan moet de verzekeraar op verzoek tegen vergoeding van de kosten een nieuw exemplaar verstrekken.
De polis is bewijs, geen voorwaarde
Een verzekering komt tot stand door aanbod en aanvaarding, net als elke andere overeenkomst. De polis is daarvan het bewijsstuk: zij legt vast wat is afgesproken, maar zij is geen voorwaarde voor het bestaan van de dekking. Wie nog geen polis heeft ontvangen maar wel een bevestiging van acceptatie, is dus verzekerd. Wel is de polis in de praktijk het document waarop iedereen zich baseert, en daarom is de plicht om haar snel af te geven van belang.
Elektronisch en de uitzondering
Een polis mag ook elektronisch worden opgemaakt op de wijze die het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering daarvoor kent; dan moet zij zijn voorzien van een elektronische handtekening zoals de Europese verordening over elektronische identificatie en vertrouwensdiensten die omschrijft. Daarnaast is uitdrukkelijke instemming van degene aan wie de polis moet worden verstrekt nodig, zodat de verzekeraar niet eenzijdig op een elektronische polis kan overstappen; die instemming geldt, zolang zij niet is herroepen, ook voor een nieuw bewijsstuk. Er is één uitzondering op de afgifteplicht: als de aard van de overeenkomst een afwijkend gebruik rechtvaardigt én de verzekeringnemer geen belang heeft bij afgifte, hoeft er geen polis te komen. Beide voorwaarden moeten zijn vervuld, dus een verzekeraar kan de plicht niet afkopen met de enkele stelling dat het in zijn branche zo gebruikelijk is.
Wijzigingen en een verloren polis
Elke wijziging in de overeenkomst moet op dezelfde manier worden vastgelegd. Dat is praktisch belangrijk: verhoging van het verzekerde bedrag, uitbreiding van de dekking of een gewijzigd eigen risico moet je later kunnen aantonen. Gaat een afgegeven bewijsstuk verloren, dan geeft de verzekeraar op verzoek een nieuw stuk af; de kosten daarvan komen voor rekening van de verzoeker. Bij bewijsstukken aan toonder of order en bij verzekering van zaken die met documenten worden verhandeld, mag de verzekeraar zekerheid verlangen van de houder van het nieuwe stuk, zolang hij nog tot betaling kan worden gedwongen. Zo voorkomt hij dat hij twee keer moet uitkeren als het oude stuk opduikt.
Een voorbeeld. Een ondernemer verhoogt telefonisch het verzekerde bedrag van zijn inventaris en krijgt daarvan niets op papier. Na een brand betwist de verzekeraar de verhoging. Hij had de wijziging moeten vastleggen en afgeven; dat hij dat naliet, kan hij de ondernemer niet tegenwerpen als die met andere gegevens aannemelijk maakt wat is afgesproken.
In de praktijk
Vraag na elke wijziging om een bevestiging en bewaar die bij de polis. Controleer bij ontvangst of de polis werkelijk weergeeft wat is besproken: verzekerd bedrag, dekking, eigen risico en de personen die zijn meeverzekerd. Wijkt zij af, meld dat dan meteen schriftelijk. Mededelingen van de verzekeraar zelf moeten volgens artikel 7:933 BW schriftelijk gebeuren, zodat er ook aan die kant een spoor blijft.