Boek 7 Artikel 734i (7:734i BW)

De regeling voor zieke en verongelukte zeevarenden bestaat uit een reeks aanspraken: loondoorbetaling, verpleging, uitkeringen bij ongeschiktheid en voorzieningen voor nabestaanden. Daarnaast kan iemand recht hebben op uitkeringen uit andere hoofde, bijvoorbeeld uit een sociale verzekering of een buitenlandse regeling. Dit artikel maakt het mogelijk bij algemene maatregel van bestuur regels te stellen om die samenloop te voorkomen of te beperken.

Waar het over gaat

• Welke aanspraken: de uitkeringen en voorzieningen uit artikel 7:734 BW en uit de artikelen 7:734d tot en met 7:734h BW.
• Waarmee: uitkeringen of voorzieningen uit andere hoofde, ongeacht of die uit een verzekering, een wettelijke regeling of een andere bron komen.

- Wat er kan worden geregeld: voorkomen dat dezelfde schade twee keer wordt vergoed, of beperken van het bedrag dat naast elkaar wordt uitgekeerd.

Waarom dit nodig is

De aanspraken uit deze afdeling zijn bedoeld als vangnet voor wie buiten de gewone sociale zekerheid valt. Zou iemand daarnaast toch een volledige uitkering uit een andere regeling krijgen, dan zou hij voor dezelfde periode twee keer worden gecompenseerd, terwijl de bedoeling is dat hij één keer volledig wordt gedekt. Met een regeling op grond van dit artikel kan dat worden rechtgetrokken zonder dat de wet steeds moet worden aangepast.

Een voorbeeld. Een zeevarende ontvangt op grond van deze afdeling een uitkering wegens arbeidsongeschiktheid en blijkt daarnaast aanspraak te hebben op een voorziening uit een buitenlandse regeling voor hetzelfde letsel. Regels op grond van dit artikel kunnen dan bepalen hoe die twee zich tot elkaar verhouden en welk bedrag per saldo wordt uitgekeerd.

Wat het niet doet

Het artikel neemt zelf geen aanspraak weg. Het geeft alleen de bevoegdheid om regels te stellen; zolang die er niet zijn voor een bepaalde situatie, gelden de aanspraken zoals de wet ze geeft. Ook verandert het niets aan de hoogte of de duur van de uitkeringen zelf; het gaat uitsluitend over de verhouding tot voorzieningen van elders.

In de praktijk

Voor de zeevarende betekent dit dat hij moet nagaan of er voor zijn situatie regels over samenloop gelden: alleen voor zover een algemene maatregel van bestuur daarin voorziet, kan een voorziening van elders leiden tot een meldplicht of tot verrekening. Dit artikel zelf legt hem niets op. Voor de werkgever is het van belang bij een claim na te gaan of zulke regels er zijn, omdat die het bedrag kunnen beïnvloeden. In beide gevallen is de wettekst alleen niet genoeg; de uitwerking staat in een regeling daaronder.