← Terug 7:601 · Bewaarloon, onkosten en schade bij bewaarneming Verder 7:603 · Gebruik van de bewaarde zaak en bewaring door een ander →

Boek 7 Artikel 602 (7:602 BW)

De zorgplicht van de bewaarnemer

Wettekst

De bewaarnemer moet bij de bewaring de zorg van een goed bewaarder in acht nemen.

Toelichting

Deze bepaling bestaat uit één zin, maar zij is de kern van de hele titel. De bewaarnemer moet bij het bewaren de zorg van een goed bewaarder in acht nemen. Dat is de maatstaf waaraan wordt getoetst als de zaak beschadigd, verdwenen of verslechterd terugkomt. Wie die zorg niet heeft betracht, schiet tekort in de nakoming van de overeenkomst en is aansprakelijk voor de gevolgen.

Een open norm

De wet vult de norm niet in met een lijst regels. Welke maatregelen van een goed bewaarder mogen worden verwacht, hangt af van de omstandigheden van het geval.

De verbinding met de teruggave

De zorgplicht staat in dienst van de teruggave: de bewaarnemer moet de zaak aan het einde in dezelfde staat kunnen afgeven als waarin hij haar kreeg. Artikel 7:603 BW sluit daarop aan: het gebruik van de zaak is de bewaarnemer in beginsel niet toegestaan, maar wel voor zover dat nodig is om haar in goede staat te houden of te brengen.

Wie moet wat aantonen

De bewaarnemer heeft zich verbonden de zaak terug te geven in de staat waarin hij haar ontving, zoals artikel 7:605 BW bepaalt. Komt de zaak beschadigd terug, dan is dat het uitgangspunt van de discussie: er is dan niet geleverd wat was afgesproken. De bewaarnemer die meent dat hem niets valt te verwijten, zal moeten uitleggen welke zorg hij heeft betracht en waarom de schade toch is ontstaan. Voor het handelen van een onderbewaarnemer is hij in beginsel op dezelfde manier aansprakelijk als voor eigen gedrag.

Kan hiervan worden afgeweken

De titel verklaart deze bepaling niet van dwingend recht, zodat partijen in beginsel afspraken kunnen maken over de omvang van de aansprakelijkheid. Wel gelden de gewone grenzen van het contractenrecht: een beding dat de aansprakelijkheid uitsluit kan onredelijk bezwarend zijn tegenover een consument, en een beroep erop kan in strijd komen met de redelijkheid en billijkheid, zeker bij ernstige verwijtbaarheid. Of de bewaargever met zulke voorwaarden rekening moet houden, hangt af van wat er bij het sluiten van de overeenkomst is afgesproken.

Een voorbeeld

Iemand slaat zijn inboedel op bij een opslagbedrijf. Door een lekkage in het dak raakt een deel doorweekt. De vraag is niet of het bedrijf pech had, maar of het de zorg van een goed bewaarder heeft betracht: was het dak gecontroleerd, was er toezicht, is er gehandeld toen de lekkage werd ontdekt? Blijkt dat het bedrijf een bekend gebrek liet liggen, dan is de schade voor zijn rekening.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 7:601 · Bewaarloon, onkosten en schade bij bewaarneming Verder 7:603 · Gebruik van de bewaarde zaak en bewaring door een ander →