Boek 7 Artikel 537 (7:537 BW)

Dit is de bepaling die zegt hoe snel een betaling moet gaan. De betaaldienstverlener van de betaler zorgt ervoor dat het bedrag uiterlijk aan het einde van de eerstvolgende werkdag na het moment van ontvangst op de rekening van de betaaldienstverlener van de ontvanger staat. Vanaf dat punt neemt de andere kant het over: die moet het geld direct valuteren en beschikbaar stellen aan zijn klant.

Wanneer de klok begint

Het startpunt is het tijdstip van ontvangst zoals artikel 7:532 BW dat omschrijft. Dat is niet altijd het moment waarop de klant op verzenden drukt: buiten de werkdagen en na het uiterste tijdstip dat de betaaldienstverlener heeft vastgesteld, schuift de ontvangst door naar de volgende werkdag. Wie op zaterdag betaalt, moet dus rekenen vanaf maandag. Bij betalingen die op papier worden gestart mag de termijn met een werkdag worden verlengd, omdat daar nog handwerk aan te pas komt.

Wat de ontvangende kant moet doen

Zodra de betaaldienstverlener van de ontvanger het geld heeft ontvangen, valuteert hij het bedrag en stelt hij het beschikbaar op de rekening van zijn klant. Hoe dat samenhangt met de valutadatum staat in artikel 7:541 BW: die datum mag niet later liggen dan de werkdag waarop het bedrag bij hem binnenkwam. Het geld mag dus niet een dag blijven hangen om rentetechnische redenen.

Betalingen die de ontvanger start

Bij een betaling die door of via de ontvanger wordt gestart — de automatische afschrijving — geldt een andere volgorde. De betaaldienstverlener van de ontvanger stuurt de opdracht binnen de met zijn klant afgesproken termijnen door naar de betaaldienstverlener van de betaler, en wel zo tijdig dat de afschrijving op de afgesproken datum kan plaatsvinden. De verantwoordelijkheid voor het halen van de incassodatum ligt daarmee aan de kant van de ontvanger.

Kan hiervan worden afgeweken

Binnen het bereik dat artikel 7:536 BW als harde kern aanwijst niet. Daarbuiten kunnen partijen een langere termijn afspreken, maar voor betalingen binnen de Europese Unie nooit langer dan vier werkdagen na het tijdstip van ontvangst. Los daarvan kan bij algemene maatregel van bestuur voor nationale betalingen juist een kortere maximumtermijn worden voorgeschreven; artikel 7:540 BW opent die mogelijkheid.

Een voorbeeld maakt dat concreet. Iemand moet op donderdag de laatste termijn van een rekening betalen en boekt woensdagochtend over. De opdracht geldt woensdag als ontvangen, en uiterlijk donderdagavond moet het bedrag bij de bank van de ontvanger staan. Boekt hij pas woensdagavond na het uiterste tijdstip over, dan geldt de opdracht als donderdag ontvangen en heeft de bank tot vrijdagavond. Voor wie een termijn moet halen, is dat verschil van één klik het verschil tussen op tijd en te laat.

In de praktijk

• Reken in werkdagen. Weekend en feestdagen tellen niet mee.
• Papier duurt langer. Een op papier gestarte betaling mag een werkdag extra kosten.
• Aankomst is niet hetzelfde als beschikbaar. De laatste stap naar de rekening van de ontvanger volgt uit de valuteringsregel.