Boek 7 Artikel 525 (7:525 BW)

Tegenover de plichten van de gebruiker in artikel 7:524 BW staan de plichten van de partij die het betaalmiddel uitgeeft. Dit artikel somt ze op: de beveiligingsgegevens afschermen, geen ongevraagde betaalmiddelen sturen, altijd bereikbaar zijn voor een melding, die melding gratis houden, het bewijs van de melding beschikbaar houden en na de melding onmiddellijk verder gebruik onmogelijk maken. Daarnaast draagt de uitgever het risico van het toesturen.

De beveiligingsgegevens blijven bij de gebruiker

De persoonlijke beveiligingsgegevens van een betaalmiddel mogen niet toegankelijk zijn voor anderen dan de gebruiker die het betaalmiddel mag gebruiken. Dat is niet alleen een regel over medewerkers en systemen van de uitgever, maar ook een grondslag om te beoordelen of een lek aan hem is toe te rekenen. Op de gebruiker rust ondertussen zijn eigen zorgplicht; beide sporen lopen naast elkaar.

Niets ongevraagd toesturen

Een betaalmiddel mag niet ongevraagd worden opgestuurd. De enige uitzondering is vervanging van een betaalmiddel dat de gebruiker al had. Een creditcard die zomaar op de mat valt bij iemand die er niet om vroeg, hoort daar dus niet. Bovendien draagt de betaaldienstverlener het risico van het zenden van zowel het betaalmiddel als de bijbehorende veiligheidskenmerken. Raakt een pas of pincode onderweg zoek en wordt daarmee misbruik gemaakt, dan ligt dat risico niet bij de klant.

Melden moet kunnen, altijd en gratis

De uitgever moet er te allen tijde voor zorgen dat de gebruiker een melding van verlies, diefstal of misbruik kan doen en dat hij om opheffing van een blokkering kan vragen. Melden is kosteloos. Alleen de kosten die rechtstreeks met de vervanging van het betaalmiddel samenhangen mogen in rekening worden gebracht, en dan nog alleen voor zover die kosten er zijn. Schiet de uitgever op dit punt tekort, dan heeft dat directe gevolgen voor de risicoverdeling: volgens artikel 7:529 lid 5 BW is de betaler dan niet aansprakelijk voor de financiële gevolgen van het gebruik van het betaalmiddel, tenzij hij zelf frauduleus heeft gehandeld.

Bewijs van de melding en direct blokkeren

Tot achttien maanden na de melding moet de uitgever op verzoek de middelen verstrekken waarmee de gebruiker kan aantonen dat hij die melding heeft gedaan. Dat is van belang omdat het tijdstip van melden bepaalt wie de schade van latere betalingen draagt. En zodra de melding binnen is, moet de uitgever verder gebruik van het betaalmiddel beletten. Niet 'zo snel mogelijk in de administratie verwerken', maar meteen dichtzetten.

Een voorbeeld

Iemand belt 's avonds dat zijn pas gestolen is. De bank noteert de melding maar zet de pas pas de volgende ochtend op blok. Wordt er die nacht mee betaald, dan komen die betalingen voor rekening van de bank: artikel 7:529 lid 4 BW bepaalt dat gebruik van het betaalmiddel na de melding geen financiële gevolgen meer heeft voor de klant, tenzij hij zelf frauduleus heeft gehandeld. De klant hoeft dus geen discussie te voeren over de vraag of de bank te traag was. Voor het bewijs dat hij die avond heeft gebeld, kan hij bij de bank aankloppen: zij moet hem daaraan tot achttien maanden na de melding kunnen helpen.