← Terug 7:273 · Waar de rechter op let bij de vordering tot beëindiging Verder 7:274a · Eigen gebruik door een woning aan een gehandicapte te geven →

Boek 7 Artikel 274 (7:274 BW)

De gronden waarop de huur van woonruimte kan eindigen

Wettekst

  1. De rechter kan de vordering slechts toewijzen a. indien de huurder zich niet heeft gedragen zoals een goed huurder betaamt; b. indien de verhuurder zijn vordering grondt op een beding als omschreven in lid 2 en aan de eisen van dat lid is voldaan, tenzij de verhuurder geen belang meer heeft bij de ontruiming; c. indien de verhuurder aannemelijk maakt dat hij het verhuurde zo dringend nodig heeft voor eigen gebruik, vervreemding van de gehuurde woonruimte niet daaronder begrepen, dat van hem, de belangen van beide partijen en van onderhuurders naar billijkheid in aanmerking genomen, niet kan worden gevergd dat de huurovereenkomst wordt verlengd, en tevens blijkt dat de huurder, met uitzondering van de huurder, bedoeld in de artikelen 274c tot en met 274e, andere passende woonruimte kan verkrijgen; d. indien de huurder niet toestemt in een redelijk aanbod tot het aangaan van een nieuwe huurovereenkomst met betrekking tot dezelfde woonruimte, voor zover dit aanbod niet een wijziging inhoudt van de huurprijs of, in het geval dat onderafdeling 2 op de opgezegde huurovereenkomst van toepassing is, van de servicekosten; e. indien de verhuurder een krachtens het geldende omgevingsplan aan het verhuurde toegedeelde functie wil verwezenlijken; f. indien de huurovereenkomst een onzelfstandige woning betreft, die deel uitmaakt van de woning waarin de verhuurder zijn hoofdverblijf heeft, en de verhuurder aannemelijk maakt dat zijn belangen bij beëindiging van de huur zwaarder wegen dan die van de huurder bij voortzetting daarvan; g. indien de huurovereenkomst een zelfstandige woning betreft in een gebouw waarvoor een omgevingsvergunning als bedoeld in artikel 5.36, tweede lid, van de Omgevingswet is verleend met een termijn van maximaal vijftien jaren en de huurovereenkomst is opgezegd tegen de dag waarop die omgevingsvergunning komt te vervallen. In de schriftelijke huurovereenkomst moet melding zijn gemaakt van de omgevingsvergunning, bedoeld in de eerste volzin, en van het tijdvak waarvoor die is verleend; h. indien de verhuurder, die een natuurlijk persoon is die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf en niet meer dan één woning verhuurt, tot verkoop van de woning wil overgaan welke hij direct voorafgaand aan de ingangsdatum van de huurovereenkomst gedurende een periode van ten minste twee jaar als eigenaar heeft bewoond; i. indien de huurder die op grond van artikel 54d van de Woningwet als oudste bewoner de huur heeft voortgezet de leeftijd van achtentwintig jaren heeft bereikt of, indien deze overleden is, zou hebben bereikt, en tevens blijkt dat de huurder en eventuele medehuurders als bedoeld in het achtste lid van dat artikel andere passende woonruimte kan of kunnen verkrijgen.
  2. In het geval dat uitdrukkelijk van de huurder en telkens van een opvolgend huurder is bedongen dat de gehuurde woonruimte na afloop van de bij dat beding overeengekomen termijn moet worden ontruimd, kan de verhuurder overeenkomstig lid 1 aanhef en onder b, op dat beding de in dat lid bedoelde vordering gronden: a. indien de verhuurder de woning zelf wil betrekken, of b. indien de verhuurder jegens wie een vorige huurder het recht heeft verkregen de woning opnieuw te betrekken, deze huurder daartoe gelegenheid wil geven. De bij het beding bepaalde termijn kan met wederzijds goedvinden worden verlengd voordat de met de huurder oorspronkelijk overeengekomen termijn is verstreken.
  3. Onder eigen gebruik in de zin van lid 1 onder c, wordt mede begrepen renovatie van woonruimte die zonder beëindiging van de huur niet mogelijk is.
  4. Bij de beoordeling van de vraag of andere woonruimte voor de huurder passend is, houdt de rechter geen rekening met de bijdragen van het Rijk, die de huurder ter tegemoetkoming in de kosten, verbonden aan het genot van de woning, kan verkrijgen.
  5. Een vordering, gegrond op eigen gebruik in de zin van lid 1 onder c is niet toewijsbaar a. ten aanzien van woonruimte waarop hoofdstuk 2 van de Huisvestingswet 2014 van toepassing is, zolang de verhuurder geen huisvestingsvergunning als bedoeld in artikel 8 van die wet overlegt behoudens het geval dat het eigen gebruik in iets anders bestaat dan bewoning; b. indien de verhuurder de rechtsopvolger van de vorige verhuurder is en de opzegging is geschied binnen drie jaar nadat de rechtsopvolging schriftelijk ter kennis van de huurder is gebracht.
  6. In de gevallen bedoeld in lid 1 onder a en d kan de rechter, voordat hij de vordering toewijst, aan de huurder een termijn van ten hoogste een maand toestaan om alsnog aan zijn verplichtingen te voldoen of het aanbod te aanvaarden.
  7. Een vordering gegrond op lid 1 onder h is alleen toewijsbaar indien: a. de verhuurder zijn vordering niet eerder heeft gegrond op dat onderdeel; b. de verhuurder niet eerder dan drie maanden voor het eind van de in onderdeel d bedoelde termijn een huwelijk of een geregistreerd partnerschap is aangegaan met de persoon met wie hij een gezamenlijke huishouding voert; c. sedert de ingangsdatum van de huurovereenkomst niet meer dan twee jaren zijn verstreken; d. uitdrukkelijk in de huurovereenkomst is bedongen dat de verhuurder de huurovereenkomst na afloop van de bij dat beding overeengekomen termijn kan opzeggen ten behoeve van verkoop.

Toelichting

De rechter kan een vordering tot beëindiging van de huur van woonruimte alleen toewijzen op een van de gronden die artikel 7:274 BW noemt. Die opsomming is gesloten: een grond die er niet in staat, kan zo'n vordering na een opzegging niet dragen, hoe redelijk hij op zichzelf ook lijkt. Langs andere wegen kan de huur nog wel eindigen, met name door ontbinding wegens een tekortkoming van de huurder of doordat partijen samen een einde afspreken; die gevallen vallen buiten deze opsomming. Dit artikel is daarmee het hart van de huurbescherming bij woonruimte. Dit zijn de gronden.

  • De huurder gedraagt zich niet als een goed huurder. Denk aan ernstige overlast, verwaarlozing van de woning, of het niet aanhouden van hoofdverblijf.
  • Een beding over tijdelijke bewoning. Is bedongen dat de woning na een afgesproken termijn wordt ontruimd, dan kan de verhuurder zich daarop beroepen als hij de woning zelf wil betrekken of een vorige huurder wil laten terugkeren.
  • Dringend eigen gebruik. De verhuurder maakt aannemelijk dat hij het gehuurde zo dringend nodig heeft voor eigen gebruik dat voortzetting niet van hem kan worden gevergd, en er moet blijken dat de huurder andere passende woonruimte kan krijgen; die laatste eis geldt niet voor de huurders die in de artikelen 7:274c tot en met 7:274e BW worden bedoeld. Verkoop van de woning valt hier uitdrukkelijk niet onder; renovatie die zonder beëindiging niet mogelijk is, juist wel.
  • Weigering van een redelijk aanbod. De huurder stemt niet in met een redelijk aanbod voor een nieuwe overeenkomst over dezelfde woonruimte. Dat aanbod mag niet gaan over de huurprijs of, waar de huurprijsregeling geldt, over de servicekosten.
  • Verwezenlijking van een functie uit het omgevingsplan. De verhuurder wil de bestemming realiseren die aan het verhuurde is toegedeeld.
  • Een kamer in het huis van de verhuurder. Bij onzelfstandige woonruimte in de woning waarin de verhuurder zijn hoofdverblijf heeft, weegt de rechter de belangen van beide partijen tegen elkaar af.
  • Een gebouw met een tijdelijke omgevingsvergunning. Een zelfstandige woning in een gebouw met een vergunning voor ten hoogste vijftien jaren, opgezegd tegen de vervaldag, mits vergunning en looptijd in het contract staan.
  • Verkoop door een particuliere verhuurder. Een verhuurder die een natuurlijk persoon is en bij dit verhuren niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, die niet meer dan één woning verhuurt en die de woning direct voorafgaand aan de huur ten minste twee jaar zelf bewoonde, kan opzeggen om te verkopen.

- De oudste bewoner die achtentwintig is geworden. Bij een huur die op grond van de Woningwet door de oudste bewoner is voortgezet, mits hij andere passende woonruimte kan krijgen.

De waarborgen daaromheen

Bij dringend eigen gebruik moet de rechter de belangen van beide partijen en van onderhuurders naar billijkheid afwegen. Bij de vraag of andere woonruimte passend is, telt een bijdrage van het Rijk in de woonlasten niet mee: de woning moet ook zonder die tegemoetkoming betaalbaar zijn. Verder is een vordering wegens eigen gebruik niet toewijsbaar als een huisvestingsvergunning nodig is en de verhuurder die niet overlegt — die blokkade geldt niet wanneer het eigen gebruik in iets anders bestaat dan bewoning — en evenmin als hij de rechtsopvolger is van de vorige verhuurder en binnen drie jaar na de schriftelijke melding van die opvolging heeft opgezegd. Die laatste regel voorkomt dat een koper een woning meteen leeg maakt.

Een herstelkans

Gaat het om slecht huurderschap of om de weigering van een redelijk aanbod, dan kan de rechter de huurder eerst een termijn van ten hoogste een maand geven om alsnog aan zijn verplichtingen te voldoen of het aanbod te aanvaarden. Wie die kans benut, houdt zijn woning. Bij verkoop door een particuliere verhuurder gelden bovendien vier eigen voorwaarden: er mag niet eerder op die grond zijn geprocedeerd, de verhuurder mag niet kort voor het einde van de bedongen termijn zijn getrouwd of een geregistreerd partnerschap zijn aangegaan met degene met wie hij een gezamenlijke huishouding voert, sinds het ingaan van de huur mogen niet meer dan twee jaren zijn verstreken, en het beding daarover moet uitdrukkelijk in de huurovereenkomst staan.

In de praktijk

Voor de huurder: lees de opzegging en zoek op welke grond hij steunt, want elke grond heeft eigen eisen en de verhuurder moet die aantonen. Reageer schriftelijk en bewaar alles. Voor de verhuurder: kies de grond zorgvuldig, onderbouw hem met stukken en houd rekening met de aanvullende voorwaarden. Beide partijen doen er goed aan te bedenken dat de rechter alleen bij dringend eigen gebruik en bij een kamer in de woning van de verhuurder de wederzijdse belangen tegen elkaar afweegt; is bij een van de andere gronden aan de eisen voldaan, dan heeft hij buiten de korte hersteltermijn nauwelijks ruimte om de vordering toch af te wijzen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Is renovatie op zichzelf dringend eigen gebruik?

    Hoge Raad · 2010-03-26 · ECLI:NL:HR:2010:BL0683

    Een verhuurder zegde de huur van woonruimte op omdat hij een bouw- en renovatieplan wilde uitvoeren. De Hoge Raad oordeelde dat bij een structurele wanverhouding tussen de exploitatiekosten en de huuropbrengsten het oordeel gerechtvaardigd kan zijn dat de verhuurder het verhuurde in verband met de renovatie zo dringend nodig heeft voor eigen gebruik dat beëindiging van de huur toewijsbaar is. De enkele wens te renoveren volstaat dus niet. Sindsdien is dit de maatstaf waaraan opzeggingen met het oog op renovatie worden getoetst.

  2. Sloop en nieuwbouw zonder verliesgevende exploitatie

    Hoge Raad · 2023-06-16 · ECLI:NL:HR:2023:931

    Een verhuurder wilde de huur beëindigen om te slopen en nieuw te bouwen, zonder dat de exploitatie structureel verliesgevend was. De Hoge Raad oordeelde dat de eis van een structurele wanverhouding tussen exploitatiekosten en huuropbrengsten alleen geldt wanneer het bouw- of renovatieplan in overwegende mate op financiële gronden berust. Berust de sloop of renovatie overwegend op stedenbouwkundige, sociaaleconomische of volkshuisvestelijke doelen, dan kan dringend eigen gebruik ook zonder zo'n wanverhouding bestaan. Voldoende is dan dat de verhuurder aannemelijk maakt dat het plan aan die doelen kan bijdragen.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 7:273 · Waar de rechter op let bij de vordering tot beëindiging Verder 7:274a · Eigen gebruik door een woning aan een gehandicapte te geven →