Artikel 8.2 Ow: Moet een jachthouder bij een wildbeheereenheid?

Een jachthouder aan wie een omgevingsvergunning voor een jachtgeweeractiviteit is verleend, staat niet op zichzelf: hij organiseert zich met anderen in een wildbeheereenheid. Die eenheid heeft een vaste rechtsvorm, de vereniging, en een vaste opdracht: uitvoering geven aan het faunabeheerplan dat de faunabeheereenheid voor het werkgebied heeft vastgesteld.

De wet geeft de eenheid daarbij een richting mee. Zij moet bevorderen dat het duurzaam beheer van populaties, de bestrijding van schadeveroorzakende dieren en de jacht worden uitgevoerd in samenwerking met grondgebruikers en terreinbeheerders, en ten dienste van hen. Een wildbeheereenheid is dus geen club voor jagers alleen: ook grondgebruikers en terreinbeheerders kunnen lid worden van de vereniging.

Een aansluitplicht met uitzonderingen

De wet schrijft de samenwerking voor, maar de provincie bepaalt de contouren. Bij omgevingsverordening worden regels over wildbeheereenheden gesteld, en die moeten in ieder geval twee dingen regelen: de omvang en de begrenzing van het gebied waarover de zorg van een eenheid zich kan uitstrekken, en de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder jachthouders van de aansluitplicht zijn uitgezonderd. Wie denkt onder zo'n uitzondering te vallen, moet dus in de omgevingsverordening van zijn provincie kijken; de wet zelf noemt geen uitzonderingsgevallen.

De verhouding met de vergunning

De aansluitplicht hangt aan de omgevingsvergunning voor een jachtgeweeractiviteit, maar is er geen onderdeel van. Die vergunning hoort bij hoofdstuk 5: welk bestuursorgaan over een aanvraag voor één jachtgeweeractiviteit beslist staat in artikel 5.9a Ow, en de beoordelingsregels voor zo'n aanvraag in artikel 5.29a Ow. Artikel 8.2 Ow voegt daar iets aan toe wat geen vergunningvoorschrift is, maar een organisatieplicht die rechtstreeks uit de wet volgt zodra de vergunning er is.

Wat de eenheid niet is

Een wildbeheereenheid stelt geen plan vast en keurt niets goed. Het plan komt van de faunabeheereenheid en wordt goedgekeurd door gedeputeerde staten (artikel 8.1 Ow); de wildbeheereenheid voert uit. Over de vraag wie tot de jacht gerechtigd is, zegt dit artikel ook niets: dat staat in artikel 8.3 Ow en hangt aan de grond, niet aan een lidmaatschap.

Een melkveehouder verhuurt het jachtrecht op zijn percelen aan iemand uit de buurt. Die huurder vraagt een omgevingsvergunning voor een jachtgeweeractiviteit aan en krijgt die. Vanaf dat moment moet hij zich met anderen organiseren in de wildbeheereenheid voor dat gebied. De melkveehouder zelf hoeft dat niet, maar kan wel lid worden van de vereniging om mee te praten over de uitvoering op zijn eigen grond.

In de praktijk

• Voor de vergunninghouder: zoek na de verlening uit welke wildbeheereenheid het gebied dekt, en controleer in de omgevingsverordening of een uitzondering geldt.
• Voor de grondgebruiker: lid worden van de vereniging is de meest directe manier om invloed te houden op wat er op de eigen grond gebeurt.

Het laatste lid houdt dezelfde uitzondering open als artikel 8.1 Ow: bij algemene maatregel van bestuur kunnen gevallen worden aangewezen waarin de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur de regels over wildbeheereenheden stelt in plaats van de provincie, binnen de grenzen die artikel 2.3 Ow aan de verdeling van taken en bevoegdheden stelt.