Artikel 2.11a Ow: Geluidplafonds rond industrieterreinen

Waar artikel 2.11 Ow de gemeente een keuze geeft, bevat dit artikel een plicht. Rondom industrieterreinen waar activiteiten kunnen worden verricht die in aanzienlijke mate geluid kunnen veroorzaken, moeten in het omgevingsplan geluidproductieplafonds als omgevingswaarden worden vastgesteld.

Een geluidproductieplafond is een bovengrens voor de geluidproductie op aangewezen punten rond het terrein. Daarmee staat vast hoeveel geluid het terrein als geheel mag voortbrengen, los van de vraag welk bedrijf zich er vestigt of uitbreidt. Voor de omgeving is dat het plafond waarop zij zich kan beroepen; voor de bedrijven op het terrein is het de gezamenlijke ruimte die onderling moet worden verdeeld.

Welke terreinen vallen hieronder?

Dat bepaalt de gemeente niet zelf. Het gaat om terreinen waar bij algemene maatregel van bestuur aangewezen activiteiten kunnen worden verricht. Welke activiteiten dat zijn, staat dus een niveau lager dan de wet. Komt zo'n activiteit op een terrein voor, dan is het vaststellen van plafonds voor de gemeente geen vrije keuze.

Een omgevingswaarde met een eigen regime

Omdat een geluidproductieplafond een omgevingswaarde is, gelden in beginsel artikel 2.9 Ow en artikel 2.10 Ow. Artikel 2.10 Ow maakt daarop wel een uitzondering: over de aard van de verplichting en de termijn kunnen voor geluidproductieplafonds bij algemene maatregel van bestuur eigen regels worden gesteld.

In de praktijk

• Voor de ondernemer: wilt u op zo'n terrein uitbreiden, kijk dan eerst of binnen het plafond nog geluidruimte beschikbaar is.
• Voor de omgeving: het plafond staat in het omgevingsplan en is daarmee openbaar; een wijziging ervan is een wijziging van het plan.

Dezelfde systematiek komt bij de andere bestuurslagen terug: artikel 2.12a Ow voor industrieterreinen die de provincie aanwijst, en artikel 2.15 Ow voor rijkswegen en hoofdspoorwegen.