Artikel 3.6 Ow: Welke programma's moet een gemeente maken?

Het artikel legt het college van burgemeester en wethouders twee verplichte programma's op. Elke gemeente moet een gemeentelijk volkshuisvestingsprogramma vaststellen. Alleen gemeenten die liggen in een door de minister van Infrastructuur en Waterstaat aangewezen agglomeratie moeten daarnaast een actieplan geluid vaststellen.

Het actieplan geluid

Het actieplan is de uitwerking van een Europese verplichting uit de richtlijn omgevingslawaai. Het gaat over vier soorten geluidbronnen: wegen en de spoorwegen die daarin liggen, andere spoorwegen, luchthavens, en activiteiten waarvoor over geluid een regel is gesteld, bijvoorbeeld een bedrijventerrein waarvoor een instructieregel of een algemene rijksregel een geluidnorm geeft. In het plan staat welke maatregelen de gemeente wil treffen om de geluidbelasting van die bronnen te beperken.

Het plan wordt niet op gevoel gemaakt. Het tweede lid bindt het aan de geluidbelastingkaarten die op grond van artikel 20.17 Ow moeten worden vastgesteld. Die kaarten vormen dus het feitelijke vertrekpunt en bepalen welk gebied en welke bron in beeld komen.

Alleen binnen een aangewezen agglomeratie

Welke gemeenten binnen een agglomeratie vallen, staat niet in dit artikel: dat volgt uit een aanwijzing door de minister. Ligt een gemeente erbuiten, dan geldt de plicht niet en zorgt de provincie voor het actieplan voor de belangrijke wegen en spoorwegen in dat gebied (artikel 3.8 Ow). Het actieplan bindt burgers en bedrijven niet; het is een maatregelenprogramma van de gemeente zelf.

Het volkshuisvestingsprogramma

Het derde lid verplicht elk college tot een gemeentelijk volkshuisvestingsprogramma. Daarmee heeft iedere gemeente een vastgesteld stuk waarin staat hoe zij haar woonopgave aanpakt. Provincie en Rijk hebben een eigen versie (de artikelen 3.8 en 3.9 Ow), zodat de drie lagen naast elkaar kunnen worden gelegd.

Een inwoner van een gemeente binnen een aangewezen agglomeratie klaagt over geluid van een provinciale weg vlak langs zijn tuin. Uit de geluidbelastingkaart blijkt dat die weg inderdaad hoog uitkomt. De weg is niet van de gemeente, dus het college kan in zijn actieplan alleen maatregelen opnemen die het zelf kan treffen, zoals stiller asfalt op de aansluitende gemeentelijke straat, en moet voor de weg zelf met de provincie om tafel.

In de praktijk

• Voor de bewoner: begin bij de geluidbelastingkaart; staat jouw adres daar hoog, dan is het actieplan de plek waar een maatregel kan worden opgenomen.
• Voor de gemeente: ga na of de gemeente in een aangewezen agglomeratie ligt, want daarvan hangt de hele geluidverplichting af; het volkshuisvestingsprogramma geldt los daarvan altijd.

Wat het Rijk voor zijn eigen wegen, hoofdspoorwegen en luchthavens doet, staat in artikel 3.9 Ow. De algemene inhoudseis voor elk programma staat in artikel 3.5 Ow.