Artikel 2.43 Ow: Maatregelen tegen geluid in een gebouw

Soms is geluid aan de bron niet genoeg te beperken en moet het gebouw zelf worden aangepakt: beter glas, geluidwerende ventilatie of isolatie van een gevel. Dit artikel bepaalt wie daarover beslist. Het college van burgemeester en wethouders, het dagelijks bestuur van het waterschap, gedeputeerde staten en de minister van Infrastructuur en Waterstaat bepalen bij besluit of er maatregelen aan een gebouw komen en zo ja welke.

Die bevoegdheid bestaat niet altijd. De tweede zin van het eerste lid beperkt haar tot gevallen die bij algemene maatregel van bestuur zijn aangewezen. Buiten die gevallen is er geen besluit en dus ook geen aanspraak op maatregelen aan het gebouw op grond van dit artikel.

Vier bestuursorganen, één besluit

De wet noemt de vier bestuurslagen die geluidbronnen beheren: gemeente, waterschap, provincie en Rijk. Welk van hen in een concreet geval bevoegd is, volgt uit de algemene maatregel van bestuur en hangt samen met de bron van het geluid. Het besluit gaat dus niet over het gebouw als zodanig, maar over de bescherming daarvan tegen het geluid waarvoor dat bestuursorgaan verantwoordelijk is. Het tweede lid regelt de keerzijde: in de gevallen of op de gronden die bij algemene maatregel van bestuur worden bepaald, wordt het besluit ingetrokken.

Dit artikel hoort bij het geluidstelsel van de wet, met onder meer de omgevingswaarden voor geluid van industrieterreinen in artikel 2.11a Ow en artikel 2.12a Ow en de verplichte rijksinstructieregels over geluidproductieplafonds in artikel 2.29a Ow.