Artikel 19.11 Ow: Hoe wordt er geïnformeerd en gewaarschuwd?

Artikel 19.10 Ow bepaalt wie moet informeren of waarschuwen; dit artikel regelt dat de uitwerking daarvan bij ministeriële regeling gebeurt. Die regels gaan over het geven van informatie of waarschuwingen bij een overschrijding of dreigende overschrijding van een alarmeringswaarde, en ook als de buitenlucht wordt verontreinigd of dreigt te worden verontreinigd door stoffen waarvoor geen alarmeringswaarden zijn vastgesteld.

Dat laatste is het nieuws in dit artikel. Dat er voor een stof geen waarde is vastgesteld, betekent niet dat er niets hoeft te gebeuren: ook dan kan de plicht bestaan het publiek te informeren of te waarschuwen.

Aan wie

Het artikel noemt vijf groepen ontvangers: het publiek, bijzonder gevoelige bevolkingsgroepen, de beheerders van primaire waterkeringen, gedeputeerde staten, en overige bestuursorganen of andere instanties. Bijzonder gevoelige bevolkingsgroepen staan er apart in omdat een algemeen bericht aan het publiek voor hen vaak te laat of te weinig specifiek is. De regeling kan daarom per ontvanger een ander bericht voorschrijven: het publiek en de beheerders van waterkeringen hebben niet dezelfde informatie nodig.

Waarover de regeling gaat

Het tweede lid schrijft voor wat in de regeling moet worden geregeld: de inhoud van de te verstrekken informatie en de te geven waarschuwingen, de manier waarop dat gebeurt, en hoe uitvoering wordt gegeven aan artikel 24 van de richtlijn luchtkwaliteit. Dat Europese artikel gaat over het optreden op korte termijn bij een overschrijding van een alarmeringswaarde.

De regels zelf staan dus een niveau lager, in de Omgevingsregeling. Wie wil weten hoe een waarschuwing eruitziet en langs welk kanaal die komt, moet daar kijken en niet in de wet.

Wat in dit artikel niet staat, is wie moet informeren of waarschuwen. Die aanwijzing is in artikel 19.10 Ow geregeld; dit artikel gaat alleen over de ontvangers, de inhoud en de wijze.

Een voorbeeld. In een regio loopt door een grote brand de concentratie van een stof op waarvoor geen alarmeringswaarde geldt. Dit artikel maakt duidelijk dat ook dan informatie of een waarschuwing aan de orde kan zijn; hoe het bericht eruit moet zien en wie het moet krijgen, volgt uit de ministeriële regeling en niet uit een eigen afweging ter plaatse.

In de praktijk

• Voor bewoners: een waarschuwing bevat doorgaans ook een handelingsadvies; dat advies is geen verplichting, maar wel de reden waarom het bericht wordt verspreid.
• Voor instellingen met kwetsbare groepen: ga na langs welk kanaal u bericht krijgt; de regeling onderscheidt het algemene publiek en bijzonder gevoelige bevolkingsgroepen.

Welke waarden er zijn en wie moet informeren of waarschuwen, staat in artikel 19.10 Ow. De bevoegdheid om bij ernstige luchtverontreiniging tijdelijk regels te stellen, staat in artikel 19.12 Ow.