- Op grond van artikel 2.21, eerste lid, worden in ieder geval aangewezen en geometrisch begrensd de beperkingengebieden met betrekking tot: a. wegen in beheer bij het Rijk, b. waterstaatswerken in beheer bij het Rijk, c. hoofdspoorweginfrastructuur, d. installaties in een waterstaatswerk, anders dan mijnbouwinstallaties.
- Zolang geen toepassing is gegeven aan het eerste lid, bestaan de beperkingengebieden uit de locatie van het werk of object waarvoor het beperkingengebied wordt aangewezen en de locaties die binnen een bij algemene maatregel van bestuur bepaalde afstand rond dat werk of object liggen.
- Het beperkingengebied met betrekking tot een mijnbouwinstallatie in een waterstaatswerk bestaat uit de mijnbouwinstallatie en de locaties die binnen een bij algemene maatregel van bestuur, in overeenstemming met artikel 2, onder 26, van de richtlijn offshore veiligheid, bepaalde afstand rond die installatie liggen.
Artikel 2.21a Ow: Hoe ver reikt een beperkingengebied?
Hoe ver reikt een beperkingengebied?
Wettekst
Toelichting
Rond bepaalde werken van het Rijk ligt een zone waarin niet vrij kan worden gebouwd, gegraven of geplaatst: het beperkingengebied. Dit artikel bepaalt voor welke werken zo'n gebied er in ieder geval moet zijn, en hoe ruim het gebied is zolang de grens nog niet exact is vastgelegd. Het gaat om wegen in beheer bij het Rijk, waterstaatswerken in beheer bij het Rijk, hoofdspoorweginfrastructuur en installaties in een waterstaatswerk.
Het belang hiervan zit in wat eraan hangt. Voor activiteiten in een beperkingengebied geldt vaak een vergunningplicht of gelden algemene rijksregels. De vraag of een perceel binnen of buiten de grens valt, beslist dus of iemand zonder meer aan de slag kan of eerst bij het Rijk langs moet.
Aanwijzen en begrenzen
De aanwijzing en begrenzing gebeuren bij ministeriële regeling, op de grondslag van artikel 2.21 Ow. Anders dan bij de rijkswateren worden deze gebieden dus niet alleen benoemd maar ook meteen geometrisch vastgelegd, zodat op de kaart te zien is waar de zone ophoudt.
De terugvalregel
Het tweede lid vangt op wat er geldt zolang een gebied nog niet is aangewezen en begrensd. Het beperkingengebied bestaat dan uit de locatie van het werk of object zelf plus alles wat binnen een bij algemene maatregel van bestuur bepaalde afstand daarvan ligt. Er is dus altijd een gebied, ook zonder kaart; het is dan alleen bepaald door een afstand in plaats van door een grenslijn. Wie met zo'n afstandsmaat werkt, moet die in het besluit opzoeken en kan niet op een vuistregel vertrouwen.
Mijnbouwinstallaties
Voor mijnbouwinstallaties in een waterstaatswerk geldt een eigen regel. Zij vallen buiten de aanwijzing van het eerste lid; hun beperkingengebied bestaat uit de installatie plus een afstand die bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald, in overeenstemming met de richtlijn offshore veiligheid. Die richtlijn schrijft een veiligheidszone voor, en de wet zorgt ervoor dat de Nederlandse afstand daarmee overeenstemt.
Een voorbeeld. Een aannemer wil een kabel leggen onder een dijk die het Rijk beheert. Is het beperkingengebied rond die kering al geometrisch begrensd, dan kan hij op de kaart zien of zijn tracé erbinnen valt. Is dat nog niet gebeurd, dan moet hij de afstand aanhouden die het besluit noemt, gerekend vanaf het waterstaatswerk zelf. In beide gevallen is de uitkomst beslissend voor de vraag of hij een vergunning nodig heeft.
In de praktijk
- Voor de initiatiefnemer: stel de ligging van het beperkingengebied vast voordat het ontwerp vastligt, want een paar meter verschuiving kan een vergunningplicht wegnemen.
- Voor de omgeving: houd er rekening mee dat een beperkingengebied geen bouwverbod is maar een regime waarin activiteiten worden getoetst aan het belang van het werk zelf.
Waarom deze gebieden bestaan, volgt uit de rijkstaken van artikel 2.19 Ow: het Rijk moet de staat en werking van zijn infrastructuur en waterstaatswerken behoeden. Of voor een activiteit in het gebied een omgevingsvergunning nodig is, volgt uit artikel 5.1 Ow en de besluiten daaronder.