← Terug 22.14 · Rijksregels in de waterschapsverordening Verder 22.16 · Projectbesluit tijdens de overgangsfase →

Artikel 22.15 Ow: Wanneer moest de waterschapsverordening er zijn?

Wanneer moest de waterschapsverordening er zijn?

Wettekst

Aan de verplichting tot vaststelling van een waterschapsverordening, bedoeld in artikel 2.5, wordt uiterlijk op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip voldaan. Tot dat tijdstip is artikel 59 van de Waterschapswet niet van toepassing. Vanaf dat tijdstip worden regels over de fysieke leefomgeving waarvoor dat op grond van artikel 2.7, eerste lid, is bepaald, alleen nog in de waterschapsverordening opgenomen.

Toelichting

Ook waterschappen kregen tijd. Aan de verplichting tot vaststelling van een waterschapsverordening, bedoeld in artikel 2.5 Ow, moest uiterlijk op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip zijn voldaan. Dat tijdstip is vastgesteld op 1 januari 2026, en die datum is dus inmiddels verstreken.

Tot dat tijdstip was artikel 59 van de Waterschapswet niet van toepassing. Die bepaling laat voorschriften van het waterschap vervallen als een hogere regeling in hetzelfde onderwerp voorziet. Zonder de uitzondering hadden bestaande regels van het waterschap kunnen wegvallen doordat de Omgevingswet en de bijbehorende besluiten dezelfde onderwerpen zijn gaan bestrijken.

Wat er nu geldt

Vanaf het genoemde tijdstip worden regels over de fysieke leefomgeving waarvoor dat op grond van artikel 2.7, eerste lid, Ow is bepaald, alleen nog in de waterschapsverordening opgenomen. Voor wie met een waterschap te maken heeft, is de waterschapsverordening dus de plaats om te kijken. Oudere verordeningen van het waterschap zijn voor die onderwerpen niet langer de geldende tekst.

Een andere termijn dan bij gemeenten

Hier zit een verschil dat makkelijk wordt overzien. Voor gemeenten loopt de overgangsfase van het omgevingsplan veel langer door; artikel 22.4 Ow noemt daarvoor 1 januari 2032. Een waterschap moest zijn verordening dus al jaren eerder op orde hebben dan een gemeente haar omgevingsplan.

Wat er precies in de verordening hoort

De verplichting om regels op een plaats bij elkaar te zetten gaat alleen over onderwerpen waarvoor dat op grond van artikel 2.7, eerste lid, Ow is bepaald. Andere regels van het waterschap, bijvoorbeeld over het beheer van de eigen organisatie, blijven waar ze zijn. Voor wie een vraag over een watergang of een waterkering heeft, is de waterschapsverordening dus de eerste plaats om te kijken, maar niet per definitie de enige.

Een voorbeeld. Een agrarisch ondernemer wil een duiker aanleggen in een sloot langs zijn perceel. Hij zoekt de regels daarover in de waterschapsverordening van zijn waterschap. Komt hij een oudere regeling van hetzelfde waterschap tegen, dan is dat niet de tekst waarop hij zich kan beroepen.

In de praktijk

  • Voor de grondgebruiker: zoek de verordening op van het waterschap waarin je perceel ligt, want de regels verschillen per waterschap en er is geen landelijke tekst meer waarop je kunt terugvallen.
  • Voor de initiatiefnemer: gaat een plan over zowel bouwen als water, dan heb je met twee regelingen en mogelijk twee bevoegde bestuursorganen te maken; stem dat vooraf af.

De verplichting zelf staat in artikel 2.5 Ow. Hoe regels van hogerhand in de verordening zijn gekomen, volgt uit artikel 22.14 Ow. Welke onderwerpen uitsluitend in de verordening mogen staan, volgt uit artikel 2.7 Ow, en de gemeentelijke pendant van dit artikel is artikel 22.4 Ow.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 22.14 · Rijksregels in de waterschapsverordening Verder 22.16 · Projectbesluit tijdens de overgangsfase →