Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld over de meet- en rekenmethoden en uitgangspunten aan de hand waarvan op het moment van het nemen van een besluit de gevolgen van dat besluit worden beoordeeld.
Artikel 16.6 Ow: Hoe worden de gevolgen gemeten?
Hoe worden de gevolgen gemeten?
Wettekst
Toelichting
Voordat een bestuursorgaan beslist, moet het weten wat dat besluit doet met de fysieke leefomgeving. Dit artikel geeft de bevoegdheid om bij ministeriële regeling vast te leggen hoe dat wordt gemeten en gerekend, en van welke uitgangspunten daarbij moet worden uitgegaan.
Het artikel bevat zelf geen methode. De inhoudelijke voorschriften staan een niveau lager, in de Omgevingsregeling. Wie wil weten hoe geluid, luchtkwaliteit of een ander gevolg moet worden berekend, zoekt daar en niet in de wet.
Waarom een voorgeschreven methode
Als iedereen zijn eigen rekenwijze kiest, zijn uitkomsten niet vergelijkbaar en is niet te controleren of een norm wordt gehaald. Een voorgeschreven methode maakt het besluit navolgbaar voor de aanvrager, voor de omgeving en voor de bestuursrechter.
Het ijkmoment
De beoordeling vindt plaats op het moment van het nemen van het besluit. Wordt tussentijds een andere methode voorgeschreven, dan is dus van belang welke methode op dat moment geldt. Voor lopende procedures kan dat betekenen dat een berekening opnieuw moet worden gemaakt, ook als de feiten niet zijn veranderd.
Kan, niet moet
Het artikel verplicht de minister niet om regels te stellen. Zijn er voor een bepaald gevolg geen voorgeschreven methoden, dan moet het bevoegd gezag zelf een deugdelijke en navolgbare werkwijze kiezen en die in het besluit verantwoorden.
Dit artikel vult de algemene eis aan dat een bestuursorgaan de nodige kennis over de relevante feiten verzamelt voordat het beslist (artikel 3:2 Awb). Over de ouderdom van de gegevens die daarbij worden gebruikt gaat artikel 16.5 Ow.