- Een rechthebbende op een onroerende zaak waar maatregelen als bedoeld in artikel 8.49, eerste en tweede lid, van de Wet milieubeheer voor een gesloten stortplaats worden getroffen, gedoogt dat activiteiten worden verricht vanwege die maatregelen.
- Een rechthebbende op een onroerende zaak waar een beroepshalve of bedrijfsmatig verrichte activiteit, ongeacht het openbare of particuliere, winstgevende of niet-winstgevende karakter daarvan, wordt verricht of waar sprake is van milieuschade of een onmiddellijke dreiging daarvan, gedoogt dat preventieve of herstelmaatregelen als bedoeld in titel 17.2 van de Wet milieubeheer worden getroffen.
Artikel 10.6 Ow: Nazorg stortplaats en herstel milieuschade
Nazorg stortplaats en herstel milieuschade
Wettekst
Toelichting
Twee gedoogplichten uit de Wet milieubeheer staan in dit artikel. Beide gaan over maatregelen die op een terrein moeten worden getroffen terwijl de grond van iemand anders is.
Nazorg bij een gesloten stortplaats
Op en rond een gesloten stortplaats worden blijvend maatregelen getroffen om nadelige gevolgen te voorkomen. De rechthebbende op de onroerende zaak waar maatregelen als bedoeld in artikel 8.49, eerste en tweede lid, van de Wet milieubeheer worden getroffen, moet dulden dat daarvoor activiteiten op zijn terrein worden verricht. Een gedoogplicht is hier nodig omdat de nazorg wordt uitgevoerd door een ander dan de eigenaar van het terrein.
Preventie en herstel bij milieuschade
Het tweede lid gaat over preventieve en herstelmaatregelen uit titel 17.2 van de Wet milieubeheer. De plicht geldt voor de rechthebbende op een onroerende zaak waar een beroepshalve of bedrijfsmatig verrichte activiteit plaatsvindt, en voor de rechthebbende op een zaak waar milieuschade is of onmiddellijk dreigt. Of die activiteit openbaar of particulier is, en of er winst mee wordt gemaakt, maakt daarbij niet uit.
Gedogen is geen aansprakelijkheid
De plicht verplicht alleen tot dulden. Wie de maatregelen moet treffen, wie ze betaalt en wie voor de verontreiniging aansprakelijk is, staat niet in dit artikel. Dat de rechthebbende de werkzaamheden moet toestaan, zegt dus niets over zijn positie in de discussie over de kosten.
Twee verschillende aanknopingspunten
Het eerste lid knoopt aan bij de plaats waar de nazorgmaatregelen worden getroffen, het tweede bij de plaats van de activiteit of van de milieuschade. In beide gevallen is de onroerende zaak het aanknopingspunt en niet de vraag wie de verontreiniging of de schade heeft veroorzaakt. Een rechthebbende kan dus een gedoogplicht hebben zonder dat hem iets te verwijten valt.
Een voorbeeld. Een ondernemer koopt een bedrijfsterrein dat deels op een lang gesloten stortplaats ligt. Jaren later moet de nazorg worden aangepast: er komt een nieuwe meetput en een deel van de afdeklaag wordt vernieuwd. De ondernemer moet dat op zijn terrein toestaan, ook als het zijn bedrijfsvoering tijdelijk hindert.
In de praktijk
- Voor de koper: onderzoek vóór de aankoop of het terrein een gesloten stortplaats is of nazorgmaatregelen kent; de gedoogplicht gaat met de grond mee.
- Voor de rechthebbende: maak afspraken over het tijdstip en de omvang van de werkzaamheden en leg de toestand van het terrein vooraf vast.
Deze gedoogplicht volgt rechtstreeks uit de wet: er is geen beschikking waartegen bezwaar openstaat. Tegen het besluit waarmee het bevoegd gezag maatregelen oplegt, staat voor belanghebbenden de weg van de Algemene wet bestuursrecht open; die discussie staat los van de gedoogplicht. Voor bodemverontreiniging bevat artikel 10.10a Ow een eigen gedoogplicht; schade wordt vergoed volgens hoofdstuk 15 (artikel 15.13 Ow).