Artikel 2.14 Ow: Omgevingswaarden van het Rijk

Dit artikel geeft het Rijk de bevoegdheid om omgevingswaarden vast te stellen. Dat gebeurt niet in de wet zelf maar bij algemene maatregel van bestuur, en de waarden die het Rijk op grond van deze wet stelt, staan in het Besluit kwaliteit leefomgeving. Wie wil weten welke landelijke normen voor de leefomgeving gelden, moet dus een niveau lager kijken dan de Omgevingswet.

Het gaat om een mogelijkheid, niet om een plicht. Waar het Rijk wel verplicht is omgevingswaarden vast te stellen, staat dat afzonderlijk in artikel 2.15 Ow en artikel 2.15a Ow.

Alleen als het Rijk aan zet is

De bevoegdheid is gebonden aan de grenzen van artikel 2.3 Ow, derde lid. Het Rijk kan een omgevingswaarde dus alleen vaststellen met het oog op een nationaal belang dat provincie of gemeente niet doelmatig en doeltreffend kan behartigen, of waar een doelmatige uitvoering van de wet of een internationaalrechtelijke verplichting dat vraagt. Veel landelijke omgevingswaarden hebben hun oorsprong in Europese richtlijnen.

Het parlement kijkt mee

Omdat deze normen het kwaliteitsbeleid voor de leefomgeving bepalen terwijl ze in een besluit en niet in de wet staan, geldt er een voorhangprocedure: op grond van artikel 23.5 Ow wordt het ontwerp aan de Kamers overgelegd voordat het wordt vastgesteld.

In de praktijk

• Voor de ondernemer: zoek een landelijke omgevingswaarde niet in de wet maar in het Besluit kwaliteit leefomgeving, en kijk daarna welke regel haar doorvertaalt naar uw activiteit.
• Voor de omgeving: een rijksomgevingswaarde bindt het bevoegde bestuursorgaan; de monitoringgegevens zijn het aanknopingspunt om maatregelen te vragen.

Dit is het rijksspoor van afdeling 2.3, naast artikel 2.11 Ow voor de gemeente en artikel 2.12 Ow voor de provincie. De eisen aan de vaststelling van iedere omgevingswaarde staan in artikel 2.9 Ow en artikel 2.10 Ow.