Artikel 6:3:4 Sv: Uiterste termijn voor beslissingen over een taakstraf

Dit artikel geeft een uiterste termijn voor twee beslissingen van het openbaar ministerie: het wijzigen van de aard van het werk bij een taakstraf (artikel 6:3:2 Sv) en het toepassen van vervangende hechtenis omdat de taakstraf niet goed is uitgevoerd (artikel 6:3:3, eerste lid, Sv). Die beslissingen kunnen worden genomen tot drie maanden na afloop van de termijn waarbinnen de taakstraf moest zijn voltooid.

Welke termijn dat is, volgt uit artikel 6:3:1 Sv: achttien maanden na het onherroepelijk worden van het vonnis of negen maanden na het onherroepelijk worden van de strafbeschikking, verlengd met de tijd dat de veroordeelde rechtens van zijn vrijheid was beroofd of ongeoorloofd afwezig was. Heeft de rechter na een bezwaarschrift zelf een nieuwe termijn bepaald (artikel 6:6:23, tweede lid, Sv), dan wordt vanaf het einde van die termijn gerekend.

Voor de veroordeelde betekent dit dat er na verloop van tijd duidelijkheid komt: is de termijn plus drie maanden verstreken zonder zo'n beslissing, dan kan het openbaar ministerie op grond van deze artikelen niet alsnog vervangende hechtenis toepassen of de straf wijzigen. Voor jeugdigen geldt een eigen, vergelijkbare regeling in artikel 6:3:11 Sv.