Voor de kantonrechter worden vervolgd, rechtsgedingen inzake: a. misdrijven, bedoeld in artikel 314 van het Wetboek van Strafrecht, voorzover de verdachte op het tijdstip waarop de vervolging tegen hem is aangevangen de leeftijd van achttien jaren heeft bereikt; b. overtredingen, met uitzondering van: 1°. overtredingen, bedoeld in de artikelen 447c, 447d, 465–467 en 468, onder 1°, van het Wetboek van Strafrecht; 2°. overtredingen inzake belastingen, tenzij het betreft een overtreding van voorschriften met betrekking tot parkeren als bedoeld in artikel 225 van de Gemeentewet; 3°. overtredingen, bedoeld in artikelen 10, eerste lid, en 11, eerste lid, van de Opiumwet; 4°. overtredingen, bedoeld in artikel 19 van de Wet afbreking zwangerschap; 5°. overtredingen, waarvan de kennisneming bij wet aan een andere rechter dan de kantonrechter is opgedragen; 6°. overtredingen, begaan door personen die op het tijdstip waarop de vervolging tegen hen is aangevangen de leeftijd van achttien jaren nog niet hebben bereikt, indien het feit samenhangt met een misdrijf of een overtreding als bedoeld onder 1° tot en met 5°.
Artikel 382 Sv: Welke zaken de kantonrechter behandelt
Welke zaken de kantonrechter behandelt
Wettekst
Toelichting
De kantonrechter is de strafrechter voor de lichtste zaken: overtredingen. Dit artikel bepaalt welke zaken bij hem worden aangebracht en welke daarvan zijn uitgezonderd, omdat zij bij een andere rechter thuishoren.
Overtredingen als hoofdregel
Het zwaartepunt ligt bij de overtredingen. Dat zijn de lichtere strafbare feiten, waarop doorgaans een geldboete of hechtenis staat: verkeersovertredingen, overtredingen van gemeentelijke regels, lichte ordeverstoringen. Daarnaast noemt het artikel één misdrijf, de stroperij, geregeld in het Wetboek van Strafrecht, en dan alleen wanneer de verdachte bij de aanvang van de vervolging achttien jaar of ouder was.
De leeftijdsgrens is niet toevallig. Voor jongeren geldt het jeugdstrafrecht, met een eigen rechter en een eigen sanctiestelsel.
De uitzonderingen
Een aantal overtredingen valt buiten de bevoegdheid van de kantonrechter. Het gaat om:
- Enkele in het Wetboek van Strafrecht aangewezen overtredingen. Die zijn met zoveel woorden uitgezonderd.
- Belastingovertredingen, met uitzondering van overtredingen van parkeervoorschriften die op de Gemeentewet steunen.
- Bepaalde overtredingen uit de Opiumwet en uit de Wet afbreking zwangerschap.
- Overtredingen waarvan de behandeling bij wet aan een andere rechter is opgedragen.
- Overtredingen van jongeren onder de achttien, als het feit samenhangt met een misdrijf of met een van de hiervoor genoemde uitgezonderde overtredingen.
Die laatste uitzondering voorkomt dat samenhangende feiten uit elkaar worden getrokken en door verschillende rechters worden beoordeeld.
Een voorbeeld. Een volwassene krijgt een dagvaarding wegens het veroorzaken van geluidsoverlast, een overtreding. De zaak komt bij de kantonrechter. Gaat het om een zestienjarige die tegelijk wordt vervolgd voor een misdrijf dat met die overtreding samenhangt, dan hoort de overtreding niet bij de kantonrechter; zij wordt dan samen met het misdrijf door de rechtbank behandeld, in de regel door de kinderrechter.
In de praktijk
Op uw oproeping of dagvaarding staat welke rechter uw zaak behandelt. Staat er kantonrechter, dan weet u dat het om een overtreding gaat en dat de sancties beperkt blijven; een lange gevangenisstraf is bij een overtreding niet aan de orde.
Dat betekent niet dat de zaak zonder gevolgen is. Een veroordeling wordt geregistreerd en kan meewegen bij een aanvraag van een verklaring omtrent het gedrag. Verschijn dus, of laat u vertegenwoordigen, en breng naar voren wat er voor u pleit. De zaak wordt bij de kantonrechter aangebracht door een oproeping of een dagvaarding; die twee wegen staan in artikel 383 Sv.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Moet een kantonzaak die bij de politierechter ligt worden verwezen?
Dit artikel bepaalt welke strafbare feiten bij de kantonrechter worden vervolgd. Is zo'n feit bij een andere kamer van de rechtbank aangebracht, dan kan de rechter het naar de kantonrechter verwijzen, maar daartoe is hij volgens de Hoge Raad niet verplicht, ook niet als de verdachte daarom vraagt. Het gaat om een bevoegdheid, niet om een opdracht. Het beroep werd verworpen.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.