Artikel 6:1:19 Sv: Wanneer de termijn van de terbeschikkingstelling niet doorloopt

Terbeschikkingstelling (tbs) wordt opgelegd voor een bepaalde termijn, die kan worden verlengd. Dit artikel regelt wanneer die termijn tijdelijk niet doorloopt. De gedachte is dat de tijd alleen meetelt als de tbs ook echt kan worden uitgevoerd: als iemand vastzit om een andere reden of wegloopt, wordt er niet aan zijn behandeling gewerkt.

Wanneer de termijn stilstaat

Het eerste lid onderscheidt de verschillende vormen van tbs en noemt per vorm twee soorten situaties:

• Tbs met verpleging van overheidswege: de termijn staat stil zolang de ter beschikking gestelde om een andere reden van zijn vrijheid is beroofd (en zolang hij daaruit ongeoorloofd weg is), en als hij langer dan een week achter elkaar zonder toestemming weg is uit de tbs-instelling;
• Tbs met voorwaarden: de termijn staat stil zolang hij rechtens van zijn vrijheid is beroofd (en zolang hij daaruit ongeoorloofd weg is), en als hij langer dan een week achter elkaar zonder toestemming weg is uit de instelling waarin hij op grond van een voorwaarde is opgenomen;
• Voorwaardelijk beëindigde verpleging: dezelfde twee situaties als bij tbs met voorwaarden.

Korte ongeoorloofde afwezigheid, van een week of minder, laat de termijn dus doorlopen; wie langer wegblijft, ziet de termijn stilvallen.

Uitzonderingen: de termijn loopt wel

Het tweede lid maakt een uitzondering op de regel voor tbs met verpleging van overheidswege die vastzit in verband met iets anders. De termijn loopt toch door als de betrokkene:

• In een tbs-instelling of psychiatrisch ziekenhuis is geplaatst op grond van een last als bedoeld in artikel 6:2:8 Sv of op grond van de Penitentiaire beginselenwet;
• In een psychiatrisch ziekenhuis is opgenomen nadat de tbs-termijn al was begonnen.

In die gevallen krijgt hij immers wel behandeling. Ook dan geldt: is hij langer dan een week ongeoorloofd weg uit die instelling of dat ziekenhuis, dan staat de termijn alsnog stil.