- Op verzoek van het slachtoffer wordt door de officier van justitie toestemming verleend om kennis te nemen van de processtukken die voor het slachtoffer van belang zijn. Tijdens het onderzoek op de terechtzitting wordt deze toestemming verleend door het gerecht in feitelijke aanleg, waarvoor de zaak wordt vervolgd en overigens door de officier van justitie.
- Het slachtoffer kan aan de officier van justitie verzoeken stukken die hij relevant acht voor de beoordeling van de zaak tegen de verdachte of van zijn vordering op de verdachte aan het dossier toe te voegen.
- De officier van justitie kan het voegen van stukken onderscheidenlijk de kennisneming daarvan weigeren indien hij van oordeel is dat de stukken niet als processtukken kunnen worden aangemerkt dan wel indien hij dit onverenigbaar acht met een van de in artikel 187d, eerste lid, vermelde belangen.
- Voor de toepassing van het derde lid behoeft de officier van justitie een schriftelijke machtiging, op diens vordering te verlenen door de rechter-commissaris. De officier van justitie doet schriftelijk mededeling van zijn beslissing aan het slachtoffer.
- De wijze waarop de kennisneming van de processtukken geschiedt, kan worden geregeld bij algemene maatregel van bestuur.
- Het slachtoffer kan van de stukken waarvan hem de kennisneming is toegestaan, ter griffie afschrift krijgen overeenkomstig het bij of krachtens artikel 17 van de Wet tarieven in strafzaken bepaalde. Artikel 32, tweede tot met het vierde lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 51b Sv: Inzage in het dossier voor het slachtoffer
Inzage in het dossier voor het slachtoffer
Wettekst
Toelichting
Een slachtoffer heeft geen recht op inzage in het hele strafdossier, wel in de stukken die voor hem van belang zijn. Dit artikel regelt hoe hij dat kan vragen, wie daarover beslist, wanneer het kan worden geweigerd en hoe hij zelf stukken aan het dossier kan laten toevoegen.
Inzage vragen en wie beslist
Op verzoek van het slachtoffer geeft de officier van justitie toestemming om kennis te nemen van de processtukken die voor hem van belang zijn. Loopt het onderzoek op de zitting al, dan beslist het gerecht dat de zaak in feitelijke aanleg behandelt; in alle andere gevallen blijft de officier van justitie de beslisser. Er moet dus altijd om worden gevraagd; inzage gaat niet vanzelf.
Zelf stukken laten toevoegen
Het slachtoffer kan de officier van justitie vragen stukken aan het dossier toe te voegen die hij van belang vindt voor de beoordeling van de zaak of van zijn vordering op de verdachte. Denk aan bewijs van schade, medische informatie of stukken over de gevolgen van het feit. Zulke stukken kunnen zowel voor de strafzaak als voor de schadevergoeding van betekenis zijn.
Weigering en de toets vooraf
De officier van justitie kan het toevoegen of het inzien weigeren. Dat kan als hij vindt dat de stukken geen processtukken zijn, of als hij inzage onverenigbaar acht met een van de belangen die in artikel 187d Sv worden genoemd, zoals het voorkomen van ernstige overlast voor een getuige, een zwaarwegend opsporingsbelang of de veiligheid van de staat. Voor zo'n weigering heeft hij wel een schriftelijke machtiging van de rechter-commissaris nodig, die hij daarvoor moet vorderen. De beslissing wordt schriftelijk aan het slachtoffer meegedeeld.
Een voorbeeld. Een slachtoffer wil de aangifte en het proces-verbaal van bevindingen inzien om zijn schadevordering te onderbouwen. Wordt dat geweigerd, dan hoort hij daarvan schriftelijk bericht te krijgen, en is er een rechter-commissaris aan te pas gekomen. Dat maakt de weigering controleerbaar.
Afschriften
Van de stukken die het slachtoffer mag inzien, kan hij bij de griffie een afschrift krijgen. Daarvoor gelden de tarieven uit de Wet tarieven in strafzaken. De regeling over het weigeren van een afschrift die voor de verdachte geldt, is ook hier van toepassing. Hoe de inzage praktisch verloopt, kan bij algemene maatregel van bestuur worden geregeld.
In de praktijk
Doe het verzoek schriftelijk en geef aan waarom bepaalde stukken voor u van belang zijn; dat maakt de beoordeling gerichter. Bent u van plan schade te vorderen, vraag dan tijdig om inzage, want u hebt de stukken nodig om uw vordering te onderbouwen. Wordt inzage geweigerd, laat u dan adviseren over wat u daartegen kunt doen; artikel 51c Sv maakt duidelijk dat u zich bij dit alles kunt laten bijstaan.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Welke informatie krijgt het slachtoffer om over beklag te beslissen?
Volgens de Hoge Raad geeft deze bepaling het slachtoffer op zijn verzoek recht op informatie over het verloop van de zaak en op voldoende informatie om te kunnen beslissen of het bij het gerechtshof klaagt over het niet vervolgen. Samen met de inzage die het binnen de beklagprocedure zelf kan krijgen, waarborgt dat dat het slachtoffer zich kan informeren over de wenselijkheid van zo'n klacht. Juist daarom kan het niet daarnaast langs de weg van het recht op kennisneming van processtukken inzage in het opsporingsdossier verlangen. Het beroep wordt verworpen.
-
Mag een door het slachtoffer toegevoegd stuk als bewijs dienen?
Het slachtoffer kan de officier van justitie vragen stukken aan het dossier toe te voegen die het van belang vindt voor de zaak tegen de verdachte of voor zijn eigen vordering. De Hoge Raad overweegt dat geen regel eraan in de weg staat dat zo'n toegevoegd stuk voor het bewijs wordt gebruikt als het aan de bewijsvoorschriften voldoet; dat geldt ook voor het formulier waarmee het slachtoffer zich als benadeelde partij voegt. Het hof mocht het ingediende schadeformulier dus als geschrift tot bewijs bezigen. Het beroep wordt verworpen.
-
Waar kan het slachtoffer bewijsmateriaal aandragen?
In deze zaak tegen de Staat overweegt de Hoge Raad dat de mogelijkheid voor het slachtoffer om bewijsmateriaal aan te dragen in deze bepaling is geregeld: het kan de officier van justitie verzoeken stukken aan het dossier toe te voegen. Een verklaring die het slachtoffer op de zitting aflegt in het kader van zijn spreekrecht kan daarentegen niet dienen voor het bewijs van het ten laste gelegde. Het hof, dat het spreekrecht ruimer had opgevat, heeft dat miskend. De Hoge Raad vernietigt de uitspraken van het hof en van de voorzieningenrechter en wijst de vorderingen van het slachtoffer af.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.