- Bij deelneming van meer dan één persoon aan hetzelfde strafbare feit brengt de bevoegdheid ten aanzien van één der als daders of medeplichtigen aansprakelijke personen de bevoegdheid mede ten aanzien van de andere.
- Indien door meer dan één persoon, al dan niet tezamen, verschillende strafbare feiten zijn begaan, die in zodanig verband tot elkaar staan, dat de behandeling voor één rechtbank gewenst moet worden geacht, worden deze feiten voor de toepassing van het eerste lid van dit artikel geacht in deelneming te zijn begaan.
Artikel 6 Sv: Bevoegdheid bij meer daders en samenhangende feiten
Bevoegdheid bij meer daders en samenhangende feiten
Wettekst
Toelichting
Zijn er meer mensen bij hetzelfde strafbare feit betrokken, dan zorgt dit artikel ervoor dat zij bij één rechtbank kunnen worden vervolgd. Is die rechtbank bevoegd voor één van de daders of medeplichtigen, dan is zij dat ook voor de anderen. Zo hoeft één onderzoek niet over het hele land te worden uitgesmeerd.
Meer verdachten, één rechtbank
De bevoegdheid werkt door van de één naar de ander. Woont de ene verdachte in het gebied van een bepaalde rechtbank en de andere niet, dan kan die rechtbank toch beide zaken behandelen. Dat is praktisch: dezelfde getuigen hoeven maar één keer te worden gehoord, en de rechters die over de rol van de één oordelen, kennen ook de rol van de ander. Voor de beoordeling van medeplegen of medeplichtigheid is dat vaak van belang.
Samenhangende feiten
Het tweede lid rekt dit op. Hebben verschillende personen, al dan niet samen, verschillende strafbare feiten begaan die zo met elkaar te maken hebben dat behandeling door één rechtbank wenselijk is, dan worden die feiten voor deze bevoegdheidsregel behandeld alsof ze in deelneming zijn gepleegd. Denk aan een keten waarin de één levert, de ander opslaat en de derde verkoopt: formeel verschillende feiten, in werkelijkheid één geheel.
Wat het niet betekent
Dit is een bevoegdheidsregel, geen verplichting om alles tegelijk te behandelen. Ook als de zaken bij dezelfde rechtbank liggen, kan de officier van justitie ze los van elkaar aanbrengen, en kan de rechtbank de ene zaak eerder afdoen dan de andere. Omgekeerd betekent samenhang niet dat de rechter de verdachten over één kam scheert: de bewijsvraag en de straf worden voor iedere verdachte afzonderlijk beoordeeld.
Een voorbeeld. Twee mensen worden ervan verdacht samen kopers te hebben opgelicht via een webwinkel. De een woont in Groningen, de ander in Nijmegen. Op grond van zijn woonplaats is de rechtbank Noord-Nederland bevoegd voor de eerste verdachte; via dit artikel kan zij ook de zaak tegen de tweede behandelen, hoewel die in het gebied van de rechtbank Gelderland woont.
In de praktijk
Voor jou als verdachte kan dit betekenen dat je ver van huis moet voorkomen, omdat je zaak is meegetrokken naar de rechtbank waar het onderzoek liep. Meestal is dat ook in je belang: de rechter ziet dan het hele plaatje en kan de rol van iedere betrokkene tegen elkaar afwegen. Wil je juist niet dat je zaak tegelijk met die van een medeverdachte wordt behandeld, bespreek dat dan tijdig met je advocaat, want daarover beslist de rechtbank op de zitting.