Indien de zaak niet verder wordt vervolgd op grond van: a. onbevoegdheid van de rechtbank tot kennisneming van het feit, b. vereniging met een strafzaak welke voor een andere rechtbank in onderzoek is, c. niet-ontvankelijkheid van de officier van justitie, d. niet-strafbaarheid van het feit of van de verdachte, e. onvoldoende aanwijzing van schuld, wordt van die grond in de kennisgeving melding gemaakt.
Artikel 247 Sv: De grond die in de kennisgeving moet worden vermeld
De grond die in de kennisgeving moet worden vermeld
Wettekst
Toelichting
Als een zaak niet verder wordt vervolgd, hoort daarbij te staan waarom. Dit artikel noemt vijf gronden en bepaalt dat de gebruikte grond in de kennisgeving wordt vermeld. Zo weet de verdachte niet alleen dát de zaak stopt, maar ook waarop dat berust.
De vijf gronden
- Onbevoegdheid: deze rechtbank mag niet over het feit oordelen.
- Vereniging: de zaak wordt samengevoegd met een strafzaak die bij een andere rechtbank in onderzoek is.
- Niet-ontvankelijkheid: de officier van justitie kan in deze zaak niet worden ontvangen in zijn vervolging.
- Niet-strafbaarheid: het feit of de verdachte is niet strafbaar.
- Onvoldoende aanwijzing van schuld: er is te weinig bewijs om de zaak voor te leggen aan de rechter.
Waarom de grond ertoe doet
De grond bepaalt de gevolgen. Bij onbevoegdheid en bij voeging is de zaak niet werkelijk voorbij: artikel 246 Sv maakt duidelijk dat het onderzoek dan bij een ander gerecht kan worden voortgezet. Bij de andere drie gronden is de vervolging in beginsel wel afgelopen. Iemand die de kennisgeving leest, kan aan de vermelde grond dus aflezen of hij de zaak kan afsluiten.
Wat de grond over u zegt
Er zit ook een inhoudelijk verschil in. Niet-strafbaarheid en onvoldoende aanwijzing van schuld raken de zaak zelf: het feit levert geen strafbaar feit op, u treft geen verwijt, of het bewijs is te dun. Niet-ontvankelijkheid gaat over de vraag of het openbaar ministerie de zaak mocht aanbrengen, bijvoorbeeld door verjaring of doordat de zaak al eerder is afgedaan. Dat onderscheid kan van belang zijn als u zich later moet verantwoorden over uw verleden.
Een voorbeeld. Iemand is verhoord over een vernieling, maar het onderzoek levert geen bewijs op dat hij het heeft gedaan. In de kennisgeving die hij ontvangt staat als grond onvoldoende aanwijzing van schuld. Dat is iets anders dan een kennisgeving waarin staat dat de zaak wordt gevoegd bij een onderzoek elders; in dat laatste geval krijgt hij nog met de zaak te maken.
In de praktijk
Wordt de zaak op een van deze vijf gronden niet verder vervolgd, dan hoort die grond in de kennisgeving te staan. Ontbreekt hij, of is hij zo algemeen geformuleerd dat er niets uit blijkt, dan kunt u daarover navraag doen bij het openbaar ministerie of dat door uw advocaat laten doen. Berust de beslissing om niet verder te vervolgen op gronden die aan het algemeen belang zijn ontleend, dan schrijft dit artikel geen vermelding voor. Bewaar het stuk in elk geval; het is het enige bewijs dat de zaak tegen u niet is doorgezet en, als de grond erin staat, waarop dat berustte.