- De griffier van het gerecht, dat het vonnis of arrest heeft gewezen waartegen beroep in cassatie is ingesteld, zendt de stukken van het geding zo spoedig mogelijk aan de griffier van de Hoge Raad. De Hoge Raad bepaalt op welke wijze de stukken van het geding aan de Hoge Raad worden verstrekt.
- Indien door het openbaar ministerie beroep in cassatie is ingesteld tegen een vonnis waartegen voor de verdachte nog hoger beroep openstaat, geschiedt de in het eerste lid bedoelde inzending niet of wordt zij, heeft zij ten onrechte plaatsgehad, geacht niet eerder te hebben plaatsgevonden, dan nadat de termijn voor het hoger beroep is verstreken.
- Indien alleen het openbaar ministerie beroep in cassatie heeft ingesteld, geschiedt de inzending niet of wordt aan haar, heeft zij ten onrechte plaats gehad, geen gevolg gegeven, dan nadat de in het eerste lid van artikel 433 bedoelde aanzegging heeft plaats gevonden of zich enige andere omstandigheid heeft voorgedaan, waaruit voortvloeit dat het beroep de verdachte bekend is.
Artikel 434 Sv: Het procesdossier naar de griffie van de Hoge Raad
Het procesdossier naar de griffie van de Hoge Raad
Wettekst
Toelichting
Voordat de Hoge Raad iets met een cassatieberoep kan doen, moet het dossier van de zaak er liggen. Dit artikel legt die taak bij de griffier van het gerecht dat de bestreden beslissing heeft gegeven, en noemt twee gevallen waarin het dossier juist nog even niet mag worden ingezonden.
Wie de stukken opstuurt
De griffier van het gerecht dat het vonnis of de bestreden uitspraak heeft gewezen, zendt de processtukken zo spoedig mogelijk naar de griffier van de Hoge Raad. Op welke manier dat gebeurt, stelt de Hoge Raad zelf vast.
"Zo spoedig mogelijk" is geen harde termijn: de wet noemt hier geen aantal dagen of weken. Toch is het moment van inzending belangrijk, want daarna volgt het bericht aan de partijen en gaan de termijnen lopen om de cassatieklachten in te dienen.
Dat de wet geen vaste termijn noemt, betekent niet dat de duur er niet toe doet. De tijd die met het inzenden gemoeid is, telt mee bij de vraag of de zaak binnen een redelijke termijn is afgerond. Loopt het inzenden te lang uit, dan kan de Hoge Raad dat compenseren met strafvermindering.
Eerst het hoger beroep
Het tweede lid gaat over een vonnis van de rechtbank waartegen voor de verdachte nog hoger beroep openstaat, terwijl het openbaar ministerie al cassatie instelt. In dat geval blijven de stukken liggen. Is er toch ingezonden, dan geldt dat als was het niet eerder gebeurd dan nadat de termijn voor hoger beroep is verstreken.
De achterliggende gedachte: hoger beroep heeft voorrang boven cassatie. Kan de zaak nog opnieuw bij het gerechtshof op de feiten worden behandeld, dan wacht de Hoge Raad. Veel betekenis heeft dit lid overigens niet meer. Waar voor de verdachte hoger beroep openstaat, heeft het openbaar ministerie doorgaans datzelfde rechtsmiddel, en cassatie is dan in de regel nog niet aan de orde.
Eerst de verdachte inlichten
Het derde lid ziet op de situatie waarin alleen het openbaar ministerie in cassatie is gegaan. Dan worden de stukken pas ingezonden nadat de aanzegging van artikel 433 Sv heeft plaatsgevonden, of nadat op een andere manier duidelijk is dat de verdachte het beroep kent. Is er te vroeg ingezonden, dan blijft dat zonder gevolg tot dat moment.
Ook hier is de gedachte dat de verdachte eerst zijn eigen keuze moet kunnen maken: zelf ook beroep instellen of niet. Pas als die ruimte er is geweest, kan de zaak bij de Hoge Raad van start.
Een voorbeeld. Het gerechtshof spreekt een verdachte vrij en de advocaat-generaal stelt daartegen cassatie in. De verdachte weet daar nog niets van. De griffie houdt het dossier vast totdat hem is aangezegd dat er cassatie is ingesteld. Pas daarna gaat het dossier naar de Hoge Raad en kan de zaak daar verder.
In de praktijk
Voor de verdachte is dit vooral een bepaling die verklaart waarom het na het instellen van cassatie soms lang stil blijft. De zaak ligt dan nog bij de griffie van de rechtbank of het gerechtshof en is nog niet bij de Hoge Raad aangekomen.
Zolang die stilte duurt, lopen de termijnen voor de cassatieklachten nog niet. Die beginnen pas na het bericht dat de stukken bij de Hoge Raad zijn binnengekomen. Laat uw advocaat de voortgang volgen, en zorg dat uw contactgegevens bij de griffie en bij uw advocaat kloppen, zodat u dat bericht ook echt bereikt.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Moeten ook geheimgehouden stukken naar de Hoge Raad worden gezonden?
In een zaak over de geheimhouding van stukken rond een Europees onderzoeksbevel overweegt de Hoge Raad dat de raadkamer de betrokkene en zijn raadsman de kennisneming van bepaalde stukken kan onthouden als het onderzoeksbelang ernstig wordt geschaad. Voor de cassatiefase voegt hij daaraan toe dat de verplichting om het dossier aan de griffier van de Hoge Raad te zenden óók geldt voor stukken waarvan de betrokkene en zijn raadsman geen kennis hebben kunnen nemen. De Hoge Raad wees het geheimhoudingsverzoek van het openbaar ministerie gedeeltelijk toe.
-
Mag na de termijn nog een aanvullend middel?
Van een pleitnota die zich bevindt bij de stukken die aan de Hoge Raad zijn gezonden, moet in cassatie in beginsel worden aangenomen dat die naar inhoud en omvang dezelfde is als de nota die de raadsman bij de behandeling heeft overgelegd. Dat is volgens de Hoge Raad alleen anders als op grond van bijzondere omstandigheden moet worden aangenomen dat het stuk niet of niet volledig overeenkomt met wat is overgelegd. Zo'n omstandigheid was hier niet gebleken, en het beroep werd verworpen.
-
Wat als de processtukken in het ongerede zijn geraakt?
Aan de Hoge Raad waren maar enkele stukken toegezonden; de overige bleken verloren en zouden niet meer beschikbaar komen. De Hoge Raad overweegt dat de bestreden uitspraak dan in cassatie niet kan worden getoetst en daarom niet in stand kan blijven. Hij deed de zaak om doelmatigheidsredenen zelf af: de uitspraak werd vernietigd en de inleidende dagvaarding nietig verklaard.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.