Indien de veroordeelde meer dan één straf achtereenvolgens moet ondergaan, worden deze straffen zo enigszins mogelijk aaneensluitend ten uitvoer gelegd. In het geval meerdere straffen aaneensluitend ten uitvoer worden gelegd: a. worden zij als één straf aangemerkt voor de toepassing van artikel 6:2:5, eerste lid; b. worden geheel onvoorwaardelijk ten uitvoer te leggen vrijheidsstraffen gezamenlijk, met uitzondering van vervangende hechtenis die moet worden ondergaan, als één vrijheidsstraf aangemerkt voor de toepassing van artikel 6:2:10.
Artikel 6:2:6 Sv: Meerdere vrijheidsstraffen achter elkaar uitvoeren
Meerdere vrijheidsstraffen achter elkaar uitvoeren
Wettekst
Toelichting
Het komt voor dat iemand meer dan één straf moet ondergaan, bijvoorbeeld omdat hij in verschillende zaken is veroordeeld. Dit artikel bepaalt dat die straffen zoveel mogelijk direct na elkaar worden uitgevoerd, zonder tussenpozen. Voor twee regels worden ze dan behandeld als één straf.
Eén straf voor de invrijheidstelling
Voor artikel 6:2:5, eerste lid, Sv gelden de aaneensluitende straffen als één straf. Dat betekent dat er één laatste dag van de straftijd is: de einddatum van het geheel.
Eén straf voor de voorwaardelijke invrijheidstelling
Voor de regeling van de voorwaardelijke invrijheidstelling in artikel 6:2:10 Sv worden de geheel onvoorwaardelijke vrijheidsstraffen samen als één vrijheidsstraf gezien. Vervangende hechtenis die moet worden ondergaan telt daarbij niet mee.
Een voorbeeld. Iemand moet achtereen gevangenisstraffen van tien en twintig maanden uitzitten. Samen is dat dertig maanden, meer dan twee jaar. Voor de voorwaardelijke invrijheidstelling geldt dan de regel voor straffen van meer dan twee jaar: hij kan in aanmerking komen nadat hij twee derde, twintig maanden, heeft ondergaan.